Na atłantyčnych plažach Jeŭropy źjaviłasia šmat atrutnych istot, padobnych da mieduz
Na plažach Biskajskaha zaliva ŭ Francyi i Ispanii sioleta znoŭ nazirajecca vialikaja kolkaść fizalij, abo partuhalskich karablikaŭ — marskich arhanizmaŭ, jakija nahadvajuć mieduz i majuć doŭhija atrutnyja ščupalcy, piša Financial Times.
Svaju nazvu hetyja istoty atrymali praź niezvyčajny vyhlad: ichnija nadźmutyja prazrystyja hrebni błakitnaha, fijaletavaha ci ružovaha koleru nahadvajuć vietrazi partuhalskich vajskovych karabloŭ XVIII stahodździa. Ščupalcy hetych istot mohuć apuskacca ŭ vadu na hłybiniu da 30 mietraŭ.
U apošnija tydni ŭłady rehijonaŭ uzdoŭž atłantyčnaha ŭźbiarežža Francyi i Ispanii papiaredžvajuć pra ich źjaŭleńnie. Zvyčajna partuhalskija karabliki žyvuć u trapičnych vodach, adnak ciapier jany ŭsio čaściej traplajucca kala jeŭrapiejskich plažaŭ.
Daśledčyca dziaržaŭnaha akijanahrafičnaha instytuta Ifremer Elvira Antadžan adznačaje, što ŭzdoŭž francuzskaha atłantyčnaha ŭźbiarežža hetyja istoty raniej źjaŭlalisia prykładna raz na 7—8 hadoŭ, a ciapier ich nazirajuć štohod i va ŭsio bolšaj kolkaści. Za apošnija dva hady taksama fiksavalisia masavyja našeści drobnych asobin, jakija, vierahodna, źjaŭlajucca maładymi partuhalskimi karablikami.
Navukoŭcy miarkujuć, što pavyšeńnie tempieratury ŭ Paŭnočnaj Atłantycy i Biskajskim zalivie moža spryjać ich razmnažeńniu i pašyreńniu.
U pačatku žniŭnia ŭ Arkašonie ŭ Francyi na karotki čas zabaraniali kupacca na hałoŭnym plažy horada paśla taho, jak tam vyjavili partuhalskich karablikaŭ. A na francuzskim baskskim uźbiarežžy za apošnija dva tydni było zafiksavana bolš za 1000 vypadkaŭ apiokaŭ i ŭkusaŭ.
Papiaredžańni taksama vypuścili ŭłady San-Siebaśćiana na poŭnačy Ispanii i francuzskaha rehijona Atłantyčnyja Pireniei. Na niekatorych plažach uźniali biełyja ściahi ź fijaletavymi znakami, jakija papiaredžvajuć adpačyvalnikaŭ pra niebiaśpieku.
Ukus partuhalskaha karablika zvyčajna nie śmiarotny, ale prykładna 10% paciarpiełych patrabujuć miedycynskaj dapamohi ŭ balnicy. Siarod paciarpiełych hetym letam była maładaja žančyna, u jakoj paśla kantaktu zastalisia šnary na tvary. U inšym vypadku vopytnaha ratavalnika paśla sutyknieńnia z takoj istotaj padčas ranišniaha płavańnia kaleham daviałosia ratavać.
Partuhalski karablik — heta nie adna žyvioła, a kałonija hienietyčna adnolkavych arhanizmaŭ, kožny ź jakich vykonvaje svaju funkcyju: adny zabiaśpiečvajuć płavańnie, inšyja łoviać zdabyču, a trecija ŭdzielničajuć u razmnažeńni. Časam jany pieramiaščajucca hrupami, u jakich moža być bolš za tysiaču asobin.
U apošnija hady partuhalskich karablikaŭ zaŭvažali taksama ŭ Vialikabrytanii, pryčym davoli daloka na poŭnačy — ažno ŭ Kambryi.
Takim čynam, paciapleńnie paŭnočnaj častki Atłantyki moža spryjać tamu, što niebiaśpiečnyja dla čałavieka marskija arhanizmy ŭsio čaściej źjaŭlajucca kala jeŭrapiejskich bierahoŭ.
Ciapier čytajuć
«Na takuju ch**niu paviałasia». Rasijanka pryjechała ź Sibiry ŭ Biełaruś i ciapier z maciukami raskazvaje, jak tut składana žyć32
Kamientary