Łukašenka ŭ Hrodnie zhadaŭ pra Cichanoŭskuju va Ukrainie i raskazaŭ pra ciažkuju dolu biełaruskich daktaroŭ na Zachadzie
Alaksandr Łukašenka padčas pajezdki ŭ Hrodna 5 červienia adkryŭ tam novuju abłasnuju kliničnuju balnicu i z hetaj nahody papužaŭ miascovych daktaroŭ niebiaśpiekaj vajny, a taksama raskazaŭ, jak biadujuć ich kalehi ŭ Jeŭropie.
Łukašenka raskazaŭ, što raźviedka jamu dałažyła, što padčas vizitu Śviatłany Cichanoŭskaj va Ukrainu jana nibyta skazała Uładzimiru Zialenskamu, što «ŭ nas jość što vam prapanavać — našy biełarusy». Pavodle traktoŭki Łukašenki, heta aznačaje, što «my pavinny pajści za čužuju volu vajavać va Ukrainu», «miasnym faršam tam być».
Alaksandr Łukašenka časta i navat čaściej za ŭsio abo chłusić u takich zajavach, abo naŭmysna pierakručvaje sens słovaŭ svaich palityčnych praciŭnikaŭ. «Naša Niva» pakul nie znajšła i takich słovaŭ Śviatłany Cichanoŭskaj. U adkrytych krynicach znachodzicca jaje cytata z zusim inšym sensam: «My padtrymlivajem ukrainskuju armiju i hatovyja ŭdzielničać u adnaŭleńni Ukrainy. My hatovyja ŭnieści svoj układ u raźminiravańnie, adnaŭleńnie infrastruktury, padzialicca našymi lepšymi praktykami i dapamahčy ŭ raspracoŭcy prahram reabilitacyi. Našy IT-śpiecyjalisty hatovyja dzialicca technałohijami dla abarony ŭkrainskaj demakratyi. Naša dyjaspara pa ŭsim śviecie hatova prynieści svoj dośvied i enierhiju dla adnaŭleńnia Ukrainy».
Łukašenka taksama skazaŭ, što zadaŭ pytańnie svaim padnačalenym, ci chočuć biełaruskija daktary jechać na pracu ŭ Polšču, ale tyja nibyta zapeŭnili Łukašenku, što jakraz ciapier poŭnym chodam pajšoŭ advarotny praces:
«Nie, kažuć, užo nazad chočuć viarnucca. My heta adčuvajem. Ja heta baču pa našaj kamisii, tudy ŭžo źviartajucca źbiehłyja, u tym liku daktary i nastaŭniki. A čamu nazad viartajeciesia? Vy ž tudy pa zarobki pajechali i inšaje. Čužyja!
Kali łaska, my vas prymiem, posud myć ci jašče niešta. Raschodniki-adchodniki hetyja, jak u daktaroŭ, vynosić śmietnicy i inšaje. «My daktary, my pracavać chočam». Nie, daktary ŭ nas tut svaje jość. A vy pakul voś tam.
Viartajucca nazad. Ja nie kažu, što heta kiepskija ludzi. U asnoŭnym heta niebłahija byli daktary. Źjeździli, stracili čas, stracili hrošy, niekatoryja siemji svaje stracili. Što atrymali?»
Paśla hetaha jon staŭ pierakonvać sabranych, što na Zachadzie «nikomu my nie patrebnyja», a «patrony padnosić — možna i tut hetym zajmacca».
Łukašenka zaklikaŭ Armieniju być akuratnaj. «Kab nie paŭtaryć toje, što adbyłosia va Ukrainie»
Łukašenka niervova prakamientavaŭ vizit Cichanoŭskaj u Kijeŭ
Łukašenka pra Kim Čen Yna: Jon nijaki nie dyktatar
Pucin i Łukašenka pahavaryli praz telefon
Byłaja supracoŭnica pratakoła Łukašenki Darja Šmanaj stała kiraŭnicaj tajamničaj biełaruskaj arhanizacyi ŭ Maskvie
Ciapier čytajuć
«Ja supracoŭnica KDB, u vas buduć prablemy». Minčanka chacieła napisać skarhu ŭ optycy, ale supracoŭnica pakazała koračku15
Kamientary
[Zredahavana]