Franak Viačorka raskazaŭ, što jamu ŭdałosia prahałasavać na vybarach u KR tolki ź siomaha-dziasiataha razu
U vybarach u Kaardynacyjnuju radu IV sklikańnia ŭziali ŭdzieł 2113 čałaviek — utraja mienš, čym u minuły raz. «Biełsat» pacikaviŭsia ŭ Franaka Viačorki, hałoŭnaha daradcy Cichanoŭskaj, jak jon aceńvaje vyniki hałasavańnia i za kaho sam hałasavaŭ na vybarach.
Na dumku ž Franciška Viačorki, «dobra, što ich praviali, jość pierajemnaść». Jon adznačaje, što šmat novych ludziej trapiła ŭ skład, a prajšli ažno vosiem śpisaŭ.
«Kiepska, što mała ludziej hałasavali, vielmi niespryjalny čas. Na fonie represijaŭ i ahulnaj stomlenaści, ci mahło być inakš? Dumaju, pradkazalna», — kaža jon.
Pacikavilisia ŭ hałoŭnaha daradcy Cichanoŭskaj, za kaho jon hałasavaŭ na vybarach, ale toj nie pryznaŭsia:
«Nie skažu za kaho, ale sa sproby siomaj-dziasiataj atrymałasia. Mabyć, tolki samyja ŭpartyja dajšli da kanca. Kali b meta była nabić jaŭku, arhanizatary mahli b usio zrabić značna praściej, a tut vidavočna — staŭka była zroblenaja na jakaść i na biaśpieku».
Tym, chto ŭvažaje, što nizkaja jaŭka na vybary ŭ Kaardynacyjnuju radu — heta pravał demakratyčnych siłaŭ abo Cichanoŭskaj, jakaja padtrymała ich, Viačorka adkazvaje tak:
«Kaardynacyjnaja rada ŭsio ž niezaležnaja instytucyja, i Ofis ci tym bolš Cichanoŭskaja da arhanizacyi dačynieńnia nie maje. Ale naša zadača — padtrymlivać demakratyčny praces, my padtrymlivajem vybary, i ŭsie instytuty, heta ŭsio robić nas macniejšymi. Adzin za ŭsich i ŭsie za adnaho jak kažuć».
Jak ciapier być z Kaardynacyjnaj radaj i ci treba pravodzić reformy — daradca kaža, što vyrašać samoj Radzie.
«My vinšujem usich, chto prajšoŭ u skład. Ja sapraŭdy ciešusia, što budzie pradstaŭlena takaja šyrokaja palitra pohladaŭ, roznyja hrupy. Ja zhodny, što patrebna reforma, bo ludzi nie razumiejuć funkcyjanał, nie razumiejuć «navošta». Treba bolš uklučeńnia hramadzianskaj supolnaści, lepšy sakrataryjat. I niejak ažyvić pracu: bo apošnija hady supracy, mnie zdałosia, što KR nadta pavolnaja, šmat jakija inicyjatyvy miesiacami abmiarkoŭvalisia, a dziejničać treba chutka», — patłumačyŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było66
Kamientary
Niajasna, što ŭ jaho nie atrymałasia. Zdajecca, razmova nie pra pałomki servisu, jakija adbyvalisia z-za pierahruzki sietkavaj atakaj.
Značyć, pytańnie da niejkaj składanaści, jakaja, na jahonuju dumku, dziela jakaści i biaśpieki.
I što heta kankretna?
Ź inšych vodhukaŭ viadoma pra adnu niedarečnaść: na startavym ekranie było niajasna, kudy cisnuć, kab trapić dalej da vybaraŭ. Spasyłku treba było niejak vydzielić, zvyčnym dla web sposabam.
Kali heta adno, to astatnija 6-9 niazručnaściej što?
Jak razumieju, stvaralniki rašeńnia z udziačnaściu b atrymali zvarotnuju suviaź pa sutnaści. Dzie znachodzišsia i ŭ čym składanaść. Ale nie voś takija ahulnyja słovy.
Kali parazvažać technična i łahična, to niemahčyma prydumać architekturna bolš prostaje rašeńnie, kab jano jašče i nie dazvalała nakrutak.
Tut pavaha kamandzie.
Ale, paŭtaru, "nie prostaja pracedura" i "pracedura, jakaja moža zabłytać karystalnika na 7-10 etapach" - roznaje.