«Parvaŭ sabie dyjafrahmu i kiški, nanoŭ vučyŭsia chadzić». Unuk aŭtara «Kałychanki» Vasila Rainčyka raspavioŭ, jak trapiŭ u strašnuju avaryju
Unuk narodnaha artysta Biełarusi, kampazitara Vasila Rainčyka, jakoha nazvali ŭ honar dzieda, taksama zajmajecca muzykaj, vystupajučy pad psieŭdanimam Wasssup. Sioleta chłopiec vypuściŭ solny albom «Ščaście praz bol», ale hetaha mahło nie zdarycca: u 19 hod Vasil trapiŭ u žudasnuju avaryju i cudam vyžyŭ.
«Ja tydzień pravioŭ u komie i nanoŭ vučyŭsia chadzić», — pačynaje svaju historyju chłopiec, zhadvajučy pieryjad žyćcia, kali jon zajmaŭsia nie muzykaj, a prodažam płastykavych voknaŭ.
Usio zakruciłasia z načnoha zvanka ad kalehi, jaki paprasiŭ Vasila advieźci jaho da dziaŭčyny, dumajučy, što taja jamu zdradžvaje.
«Ja jaho zabraŭ. U vyniku, pakul my jechali, jon vypiŭ pałovu butelki harełki. Pryjechali na miesca, jon padymajecca da dziaŭčyny. Pakul ja jaho čakaŭ, zasnuŭ u mašynie».
Pračnuŭsia Vasil ź mihreńniu, a kaleha tak i nie viarnuŭsia.
«Ja pasłaŭ jaho nachier, sabraŭsia i pajechaŭ dadomu. Praz toje, što ŭ mianie baleła hałava, ja nie ŭklučyŭ muzyku. Praz toje, što krychu źmierz, ja paddaŭ u piečcy. Pakul dajechaŭ na MKAD, mašyna razahrełasia. I ja navat nie zrazumieŭ, što mianie pačało rubić».
Pračnuŭsia Vasil ad hudzieńnia matora.
«I voś ja laču naŭprost u pierachod (ja jechaŭ niedzie la 110 km na hadzinu). Ja razumieju, što jedu na staroj mašynie i kali zalaču tudy iłbom, šancaŭ budzie mała. I ŭ momant pierad tym, jak ja ŭžo vylataŭ, paśpieŭ rezka paviarnuć styrno ŭ bok bietonnaha płota — atrymałasia, ja ŭrezaŭsia ŭ jaho nie iłbom, a krychu bokam».
Da svajho doma chłopiec nie dajechaŭ litaralna paru chvilin. Dalej — «čornaja karcinka i adsutnaść usiaho, nijakich śvietłych tunelaŭ».
Pry hetym Vasil na niejki momant zmoh raspluščyć vočy i na adrenalinie pasprabavać vybracca z mašyny.
«Budučy na 100% upeŭnieny, što ja ceły, ja pačaŭ sprabavać padniacca. Najpierš vyrašyŭ adšpilić remień levaj rukoj — i mozham ja rabiŭ ruch, ale maja ruka pry hetym prosta boŭtałasia, jak kavałak tkaniny — jaje raskryšyła na 10 kavałkaŭ».
Paralelna chłopiec adčuvaŭ vostry bol u žyvacie — akazałasia, što remieniem biaśpieki jon parvaŭ sabie dyjafrahmu i kiški. Dadatkova pry ŭdary ruchavik mašyny vylecieŭ u sałon, złamaŭšy Vasilu nohi i ściahno.
Da pryjezdu chutkaj i milicyi chłopiec paśpieŭ adčuć usiu palitru bolu.
Paśla była čarada apieracyj, koma i ciažkaje adnaŭleńnie, padčas jakoha Vasilu ŭ pramym sensie słova pryjšłosia nanoŭ vučycca chadzić. Ciapier jon adznačaje try dni narodzinaŭ: tradycyjny, dzień, kali trapiŭ u avaryju i kali vyjšaŭ z komy.
Ciapier čytajuć
A my vam kazali: «nie dumajcie, što heta kapiejki»! Stali viadomyja źviestki, kolki padachodnaha biełarusy Litvy pieraličyli roznym hramadskim strukturam10
Kamientary