«Pili kavu — i raptam vajna»: jak biełaruska sprabuje pakinuć Izrail
Minčanka, jakaja apynułasia ŭ Izraili padčas abvastreńnia kanfliktu, šukaje šlach dadomu. Jana raskazała, jak miascovyja reahujuć na sireny, kolki zaraz kaštujuć pradukty i što joj adkazvajuć u konsulstvie.
Tak i zdaryłasia 28 lutaha, kali ZŠA i Izrail nanieśli ŭdary pa Iranie. Ciapier na Blizkim Uschodzie hramadzianskija samaloty — redkaść, a šmatlikija turysty, u tym liku ź Biełarusi, zatrymalisia na čužynie.
Tochka.by parazmaŭlała ź minčankaj, jakaja z mužam i dačkoj sprabuje vybracca ź Ziamli abiacanaj pad vyćcio siren.
Kvitki kupili z treciaj sproby
Biełaruska prylacieła ŭ Izrail usiaho na tydzień: naviedać siastru, jakaja ŭžo šmat hadoŭ žyvie ŭ horadzie Nietanii — prykładna za hadzinu jazdy ad Tel-Aviva. Płan byŭ prosty: krychu pakatacca pa krainie, ubačyć Ijerusalim i viarnucca dadomu. Zvarotny rejs stajaŭ na 1 sakavika.
«Ja źbirałasia prylacieć siudy dva razy, i abodva razy pajezdka zryvałasia. Spačatku my zatrymalisia ŭ Tbilisi z-za abvastreńnia na Blizkim Uschodzie. Potym znoŭ admieny rejsaŭ — ja nikudy nie trapiła. Tamu, kali atrymałasia kupić kvitki ŭ treci raz, my byli vielmi rady», — raskazała minčanka.
Dapamahła akcyja avijakampanii: kvitki ŭdałosia ŭziać sa źnižkaj 50%. Lacieli ŭtraich — sama Alena, jaje muž i dzicia.
Pieršyja dni pajezdki prajšli biez zdareńniaŭ. Siamja paśpieła źjeździć u Ijerusalim, pahulać la mora i prosta pravieści čas razam.
Zvyčajnuju ranicu pierarvała sirena
Ranica 28 lutaha pačynałasia spakojna. Siamja źbirałasia ŭ Tel-Aviŭ, kab pravieści tam dzień.
«My siadzieli doma, atrymlivali asałodu ad kavy i płanavali našu pajezdku. Usio było zusim narmalna. I raptam zavyła sirena! Spačatku navat było składana zrazumieć, što adbyvajecca, bo sa mnoj takoje ŭpieršyniu», — uspaminaje Alena.
U Izraili sihnał tryvohi aznačaje adno — treba terminova iści ŭ schovišča.
«Ja tady daviedałasia, što takoje mamad. Heta bietonny abaronieny pakoj prosta ŭ kvatery. Kali hučyć sirena, treba chutka zajści tudy za ciažkija dźviery i začynić akno admysłovymi žaleznymi akanicami. Nam patłumačyli, što padčas tryvohi da voknaŭ padychodzić nielha, treba siadzieć u mamadzie i čakać, pakul usio nie skončycca», — kaža biełaruska.
Praź niekalki hadzin paśla pieršaj sireny pryjšło paviedamleńnie ad avijakampanii: rejs u Minsk admienieny.
Pieranos i admiena non-stop
Spačatku palot pieranieśli na 5 sakavika, ale potym znoŭ admianili. Zatym źjaviŭsia novy varyjant — 8 sakavika, adnak i hety pieralot nie adbyŭsia.
Kožny raz davodziłasia čakać i spadziavacca, što nastupny rejs usio-taki budzie. Ale situacyja źmianiałasia zanadta chutka.
«U niejki momant ja naohuł daviedałasia pra admienu nie ad avijakampanii, a z navin. Zvyčajna dasyłajuć paviedamleńni i listy na poštu, ale ŭ toj raz paviedamleńnia nie było. I heta, ščyra kažučy, tolki dadało nam niervaŭ», — padkreślivaje Alena.
Belavia prapanavała viartańnie hrošaj za kvitki, ale heta nie ratavała situacyju: kvitki kuplalisia pa akcyi, i kampiensacyja akazałasia b značna mienšaj za košt novych pieralotaŭ. A ich ža jašče treba było znajści.
«Tearetyčna byli dastupnyja rejsy izrailskich avijakampanij. Kab trapić na samalot, treba było zapoŭnić śpiecyjalnuju formu na sajcie biełaruskaj ambasady z ukazańniem asabistych danych i źviestak ab admienie rejsaŭ Belavia. Ale ni heta, ni navat kupla kvitkoŭ nie harantavali, što nas voźmuć na bort», — tłumačyć Alena.
Jana ŭdakładniaje: kali b siamja niejkim cudam zmahła trapić u samalot, naprykład, kampanii El Al, to im treba było b spačatku kupić try kvitki ŭ Tbilisi ci Baku (u Jeŭropu lacieć biełarusy nie mohuć, bo ŭ ich niama viz) i ŭžo adtul dabiracca da Minska.
«Košt usie viedajuć… I heta kali kazać tolki pra pieralot, biez uliku inšych vydatkaŭ», — zaŭvažaje biełaruska.
Paniki ŭ horadzie niama
Uvieś hety čas Alena zastajecca ŭ siastry ŭ Nietanii. Pa jaje słovach, niahledziačy na tryvohi, horad žyvie zvyčajnym žyćciom.
Miascovyja reahujuć na sireny całkam spakojna, nie panikujuć: chutka iduć u schovišča, a zatym viartajucca da svaich spraŭ.
Časam sihnał tryvohi moža zaśpieć prama na vulicy. Dla takich vypadkaŭ u horadzie majucca mikłaty — hramadskija bambaschoviščy, dzie luby čałaviek maje mahčymaść schavacca.
«Kali pobač niama schovišča, praviły takija: treba lehčy na ziamlu tvaram uniz i zakryć hałavu rukami. Tyčycca ŭsich, navat kiroŭcaŭ, jakija znachodziacca ŭ šlachu. Adnojčy nas sirena zaśpieła ŭviečary ŭ parku. My tady trochi razhubilisia, ale adna žančyna prosta lehła na ziamlu i skazała nam zrabić toje ž samaje», — uspaminaje Alena.
U horadzie pracujuć kramy, ludzi kuplajuć pradukty, jeździać pa spravach i hulajuć.
«Uviečary ŭ supiermarkietach šmat ludziej, na parkoŭkach składana znajści volnaje miesca. Ale paniki niama, nichto ničoha masava nie skuplaje, nie biehaje i nie rvie na sabie vałasy», — tłumačyć Alena.
Asablivaha rostu cen na pradukty taksama niezaŭvažna. Varta skazać, što žyćcio ŭ Izraili ŭ cełym darahoje. Ale navat z ulikam biahučych padziej u kramach možna znajści asobnyja pazicyi, jakija kaštujuć tańniej, čym u Biełarusi. Ich mała, ale jany jość.
Naprykład, pamidory pa canie kala 7 šekielaŭ za kiłahram (prykładna 7 rubloŭ), apielsiny pa źnižcy za 3 šekieli i cukini amal za 5.
A voś miasnaja pradukcyja darahaja, kaśmičnyja ceny i na rybu. Jašče ŭ miascovaj aptecy Alena kupiła mahnij: za słoik na 60 tabletak daviałosia zapłacić amal 55 šekielaŭ.
Tak jak dabracca da Minska?
Jak by tam ni było, siamja vielmi choča chutčej viarnucca dadomu. Kali stała zrazumieła, što rejsy praciahvajuć admianiacca, Alena vyrašyła źviarnucca da biełaruskich dypłamataŭ. Jana chacieła daviedacca, ci jość arhanizavanyja varyjanty vyjezdu.
«Ja telefanavała šmat razoŭ i tolki praź niekalki hadzin zmahła pahavaryć z supracoŭnikami. Da taho momantu ja ŭžo była na niervach i ŭ isterycy. Prosta chaciełasia zrazumieć, jakija naohuł jość varyjanty», — śćviardžaje jana.
U vyniku biełarusku złučyli z konsułam.
«Mnie patłumačyli, što evakuacyi nie budzie. Skazali, što ludziej niašmat i jany mohuć vybiracca samastojna. U jakaści varyjantu prapanavali jechać praź Jehipiet. Mnie było viadoma pra hety maršrut — jaho zaraz vykarystoŭvajuć mnohija turysty», — tłumačyć Alena.
Šlach davoli składany, jon zajmaje niekalki hadzin i patrabuje dadatkovych vydatkaŭ.
Spačatku treba dajechać da paŭdniovaha izrailskaha horada Ejłata — ad Nietanii heta bolš za čatyry hadziny šlachu.
Zatym — pierachod miažy ŭ jehipieckim horadzie Taba i daroha da Šarm-eš-Šejcha. Adtul možna pasprabavać vylecieć čartarnym rejsam. Turapieratar, da jakoj žančyna źviarnułasia z prośbaj dapamahčy, skazała, što kvitkoŭ mała: usio raspradajecca vielmi chutka.
«Ščyra kažučy, bolš za ŭsio pałochaje mienavita nieviadomaść, vielmi strašna jechać pa Jehipcie, chaj i na taksi», — niervujecca Alena.
I ŭsio ž minčanka sprabuje arhanizavać vyjezd pa hetym maršrucie. Turapieratar znajšła siamji kvitki da Homiela z vyletam na 13 sakavika, košt ich składaŭ $1050.
«Ale pakul my dumali, ich užo kupili. Udałosia znajści jašče varyjant — na inšuju datu, ale zatoje rejs da Minska. I ja vielmi spadziajusia, što my zmožam vylecieć», — zajaŭlaje Alena.
…Padčas našaj razmovy ŭ Nietanii znoŭ hučyć sirena. Praź niekalki chvilin tryvoha zakančvajecca — i žyćcio tam znoŭ viartajecca da zvyčajnaha rytmu. I tak pa kole.
Što tam z palotami?
Jak zajaŭlaje Belavia, prypynieńnie vykanańnia rejsaŭ u Izrail praciahvajecca.
«Avijacyjnyja ŭłady Izraila praciahnuli zakryćcio pavietranaj prastory da 23 sakavika dla zamiežnych avijapieravozčykaŭ. U suviazi z hetym Belavia vymušana admianić dva rejsy ź Minska ŭ Tel-Aviŭ i nazad: 19 i 22 sakavika», — havorycca ŭ aficyjnym paviedamleńni.
Pasažyry admienienych rejsaŭ mohuć aformić viartańnie kvitkoŭ pa miescy ich nabyćcia abo źmianić datu vyletu.
Ciapier čytajuć
Ad pryvatnikaŭ patrabujuć zavieści ideołaha ŭ štacie — raspytali, što robiać kampanii17
Kamientary
Na samom diele nie tak vsie i strašno siejčas v Izraile kak miedia pytajutsia priedstaviť.