Paśla imklivaj chvaroby pamior 44‑hadovy knihar i knihanoša Raman Cymbieraŭ
Piać dzion tamu jamu raptoŭna stała kiepska, źjavilisia prablemy z nyrkami. Paśla zdaryŭsia insult. Jaho pieraviali ŭ reanimacyju, ale nie ŭratavali.
Raman Cymbieraŭ naradziŭsia 8 červienia 1981 hoda ŭ Jejsku Krasnadarskaha kraju Rasii.
U Biełarusi jon pracavaŭ vykładčykam u kaledžy i ŭniviersitecie.
Jašče ŭ 2001 hodzie staŭ indyvidualnym pradprymalnikam u knižnym handli. Jon vydavaŭ jak mastackuju litaraturu, tak i non-fikšn. Jaho krama i stendy na knižnych vystavach byli kultavymi.
U 2024‑m jon, jak i sotni tysiač inšych ludziej, prajšoŭ praz zatrymańnie — u jaho vypadku, na miažy.
Jaho raptoŭnaja śmierć — vialiki ŭdar dla biełaruskaj kultury i minskaj hramadskaj prastory.
«Pamior moj vydaviec i siabra Raman Cymbieraŭ. Heta baluča. Apošnim razam my pili ź im sok u kaviarni na vulicy Karalkovaj, abiedali ŭ Bardo razam ź jahonaj pieknaj dačkoju i dumali sustrecca ŭ najbližejšy čas. Ničoha ja ŭ hetym žyćci nie razumieju», — z horyčču napisała piśmieńnica Śviatłana Kurs (Jeva Viežnaviec).
«Mnohija bačyli, jakija valizy knižak ciahaŭ na sabie hety nievysočańki dobry čałaviek. Ja dumaju, heta dziaržava Biełaruś žare ludziej. Žerci ludziej, kali rassmakavacca, ciažka spynicca», — napisała paetka Sabina Bryło.
«Vializnaja strata dla biełaruskaj knihi, prorva, jakuju nieviadoma jak i kali i ci naohuł udasca zapoŭnić. Taki čas, što navat u niekrałohu nie skažaš usiaho, za što ceniš čałavieka, pra jahony darobak. Ale pryjdzie jašče čas raskazać pra ŭsie dasiahnieńni knihanošy Ramana», — adznačaje staršynia Biełaruskaha PENa Taćciana Niadbaj.
«Raman — cichi, ścipły dobry čałaviek. Patraciŭ zdaroŭje i siły, voziačy tony knih pa našym biesprytulli i biesčasoŭi. Chaj jamu niedzie tam budzie dobra i lohka», — napisaŭ u fejsbuku pierakładčyk i vydaviec Siarhiej Šupa.
Kamientary