«Nastaŭnica myła došku, pakul syna bili». Treciakłaśniku ŭ minskaj škole vybili zuby, maci pajšła ŭ sud i vyjhrała
Padčas pierapynku kala nastaŭnickaj dvoje adnakłaśnikaŭ napali na chłopčyka: adzin trymaŭ ruki za śpinaj, a druhi biŭ kułakom u tvar. Dziciaci złamali adrazu try karennyja zuby.
U redakcyju «Mocnych navin» źviarnułasia maci 10‑hadovaha chłopčyka, jakoha źbili ŭ škole. Žančyna dabiłasia kampiensacyi i vyrašyła nadać historyi ahałosku, kab pryciahnuć uvahu da prablemy biaśpieki dziaciej u navučalnych ustanovach.
Incydent adbyŭsia jašče ŭ krasaviku minułaha hoda ŭ minskaj škole, ale kančatkova zaviaršyŭsia tolki niadaŭna. Chłopčyk tady chadziŭ u treci kłas.
Pavodle słoŭ maci, paśla treciaha ŭroka na pierapynku, niedaloka ad nastaŭnickaj, na syna napali adnakłaśniki — dvoje najlepšych siabroŭ: adzin schapiŭ ruki i ŭtrymlivaŭ za śpinaj, druhi biŭ u tvar. U dziciaci złamalisia adrazu try karennyja zuby źnizu. Jak praźvinieŭ zvanok — usie viarnulisia ŭ kłas.
Asablivaje abureńnie ŭ maci vyklikaje reakcyja (a dakładniej — jaje adsutnaść) z boku piersanału škoły. Zhodna z praviłami ŭnutranaha rasparadku, nastaŭnik u hety čas pavinien dziažuryć na pierapynku.
Adnak, pavodle słoŭ žančyny, kłasnaja kiraŭnica ŭ momant incydentu znachodziłasia ŭ kabiniecie: myła došku i razdavała sšytki.
«Syn zajšoŭ u kłas paśla bojki zapłakanym, z čyrvonaj ščakoj i ŭ pryhniečanym stanie. Nastaŭnica heta bačyła, ale nie nadała značeńnia i navat nie spytała, što zdaryłasia. U vyniku Daniił uvieś urok siadzieŭ z kryvaciokam i zubnym bolem, vymušany prosta hłytać kroŭ», — dzielicca maci chłopčyka.
Pakolki kryŭdziciel syna jašče nie dasiahnuŭ uzrostu kryminalnaj ci administracyjnaj adkaznaści, spravu ŭ dačynieńni da jaho spynili. Žančyna źviarnułasia ź iskam da navučalnaj ustanovy, ličačy, što mienavita škoła nie zabiaśpiečyła naležny nahlad za dziećmi.
Paśla doŭhich razboraŭ sud staŭ na bok paciarpiełych.
Sa škoły spahnali 408 rubloŭ materyjalnaj škody i 2000 rubloŭ — maralnaj.
Ale, viadoma, hrošy tut nie hałoŭnaje (choć jany i adyhryvajuć vielizarnuju rolu, kali kazać pra składanaje lačeńnie zuboŭ).
«U dziciaci traŭma na ŭsio žyćcio. Ja chaču, kab hetaja historyja stała napaminam usim škołam: dziažurstva na pierapynkach — heta nie farmalnaść, a abaviazak, ad jakoha zaležać zdaroŭje i žyćcio našych dziaciej», — reziumavała maci.
Kamientary
Miarkuju, było za što.
Ale našie "zakanadaústva" i "pravsudździe" hetaha nie uličvaje!