«Voś hladžu na termomietr — doma +13». Biełaruska z Kijeva raskazała, jak jaje siamja pieražyvaje hetu ciažkuju zimu

«Kab sahrecca, pastajanna pjom haračyja napoi: harbatu, kavu, vadu z cytrynaj»

— Učora (my razmaŭlajem 22 studzienia — «Salidarnaść») u nas nie było śviatła da samaj ranicy. Dzieści kala treciaj nočy dali — ja ŭstała, kab pastavić usie hadžety na zaradku, a ŭžo ranicaj śviatła znoŭ nie było, — raskazvaje Inha (imia źmieniena pa prośbie hieraini — «Salidarnaść»). Razam z tym nie było i suviazi — amal nie prychodzili paviedamleńni. Śviatło źjaviłasia tolki pozna ŭviečary.

Samaje prykraje, što nie viedaješ, kali budzie śviatło i ci budzie ŭvohule, bo raniej byli hrafiki — možna było płanavać pracu i chatnija spravy. Ciapier heta niemahčyma.

Što tyčycca aciapleńnia, to tut nam pašancavała — całkam jano adsutničała tolki adzin dzień. Ale zaraz batarei ledź ciopłyja. U adnym pakoi jašče bolš-mienš, a ŭ druhim vielmi choładna. Voś hladžu na termomietr — doma +13. Na mnie ciapier try płasty adzieńnia, dźvie pary škarpetak (adna ź jakich vaŭnianaja) i jašče tapki z futram, ź jakich zvyčajna śmiajalisia, ale ciapier heta trend 2026 hoda ŭ Kijevie.

Zaraz usia siamja pierabrałasia ŭ adzin pakoj, bo tak lahčej źbierahčy ciapło. Katy taksama z nami śpiać. Nakryvajemsia niekalkimi koŭdrami, pledami. U inšyja pakoi začyniajem dźviery, kab nie stračvać ciapło.

Taksama kupili partatyŭnyja zaradki, paviesili hirlandy na batarejkach. Robim vyhlad, što ŭ nas takaja ramantyčnaja atmaśfiera, a nie błekaŭt. Hetyja hirlandy sapraŭdy dapamahajuć i stvarajuć nastroj.

Taksama ŭ nas jość roznyja lampy — tut dziakuj AliExpress. Jašče adzin łajfchak — chimičnyja hrełki abo plaški z haračaj vadoj, jakija možna pakłaści pad pled. Da taho ž nam pašancavała — jość vada i hazavaja plita, tamu hatavać možna biez prablem. Kab sahrecca, pastajanna pjom haračyja napoi: harbatu, kavu, vadu z cytrynaj.

«Nie mahu sabie dazvolić pamyć hałavu»

Inha raskazvaje, što jaje arhanizm užo pryvyk da pavietranych tryvoh unačy, tamu, kali hučyć sirena, jana nie pračynajecca:

— Ale kali ŭnačy dajuć śviatło i ŭklučajecca chaładzilnik, ja čuju hety huk. Mahčyma, tamu, što psichika jašče nie pryvykła da takoha huku ŭnačy. Tamu ja pračynajusia i biahu stavić usio na zaradku. Potym nie mahu zasnuć hadzinu abo dźvie. Uvohule son vielmi pieraryvisty. Dniom heta adčuvajecca, jość stomlenaść. Ale takija ciapier umovy.

Z bytavych prablem — jašče i niemahčymaść pamyć hałavu. U mianie doŭhija vałasy, patrebna kala 2,5 hadzin, kab jany vysachli. Ale zaraz vielmi choładna ŭ kvatery, tamu nie mahu hetaha sabie dazvolić, bo źmierznu. Tamu čakajem śviatła, vielmi chucieńka myjem hałavu i sušym fienam.

Ciažka taksama chvareć. Dačce niadaŭna treba było rabić inhalacyi pa 4‑5 razoŭ na dzień. Ale ŭ nas inhalatar pracuje ad elektryčnaści. Chadzić u punkt niazłomnaści, dzie jość elektryčnaść, — taki sabie varyjant dla chvoraha dziciaci.

Tamu ja znajšła i kupiła śpiecyjalny provad, jaki padklučyła da inhalatara i paŭerbanka. Dziakujučy hetamu dačka papraviłasia. Potym hety provad padyšoŭ da roŭtara, i kali jaho padklučyć da partatyŭnaj zaradki, na niejki čas možna atrymać Wi-Fi.

«Ludzi kažuć, što ŭ takija časy chočacca paradavać siabie čymści pryhožym»

Dačka žančyny zaraz nie chodzić u škołu — vučniam praciahnuli kanikuły da 1 lutaha za košt viasnovych kanikuł. Akramia taho, navučalny hod u Kijevie skončycca na tydzień paźniej.

Inha tym časam nie pracuje poŭny dzień. U žančyny ŭłasny vintažny mahazin, dzie z-za choładu niemahčyma doŭha znachodzicca.

— Zaraz u kramie vielmi składanaja situacyja, bo tam aciapleńnie na elektryčnaści. Kali śviatła niama (a jaho niama bolšuju častku dnia), tam vielmi choładna. Tamu zaraz pracujem pa skaročanym hrafiku — prykładna z 13 da 17, kali jość dzionnaje śviatło. Spadziajemsia, što chutka vierniemsia da zvyčajnaha hrafiku, ale ciapier chacia b tak namahajemsia padtrymlivać pracu kramy.

Ale, viedajecie, heta ž krama nie tavaraŭ pieršaj nieabchodnaści — nie pradukty i nie apteka, ale ludzi ŭsio roŭna štości kuplajuć. Šukajuć dla siabie abo dla blizkich u padarunak. I heta vielmi matyvuje pracavać dalej. Ludzi kažuć, što ŭ takija časy chočacca paradavać siabie čymści pryhožym.

«Žyć, spadziavacca na viasnu, sonca, pieramohu»

— Viadoma, adčuvajecca, što ŭsie vielmi stamilisia. Ale ž heta nie aznačaje, što my tut u panicy i isterycy. Naadvarot, ludzi bolš skancentravanyja, šukajuć łajfchaki: što rabić, jak sahrecca, jak dapamahčy.

Niama adčuvańnia katastrofy, chacia situacyja amal katastrafičnaja dla takoha vialikaha horada, jak Kijeŭ, u jakim zaraz nastolki ciažkija ŭmovy žyćcia. Navat nie žyćcia, a vyžyvańnia, za jakim kožny, chto tut nie žyvie, moža sačyć anłajn.

My kožny dzień žyviom u stresie. Dadajcie siudy jašče pastajannyja ataki. Ja ciapier z vami razmaŭlaju, a za aknom hučyć sirena. I tak štodnia. Ale heta naš vybar — zastavacca tut, štości rabić. Žyć, spadziavacca na viasnu, sonca, pieramohu. My trymajemsia.

U maim kole, u kole majoj siamji niama nivodnaha, chto b skazaŭ niešta kštałtu taho, što niama mahčymaści heta ŭsio ciarpieć i treba kapitulavać, i chaj užo, maŭlaŭ, pryjdzie Rasija. Navat nie razumieju, chto tak moža skazać, kali Rasija robić takoje ź ludźmi, jakich jana byccam «vyzvalaje». Vyzvalaje ad čaho — narmalnaha žyćcia, ciapła, vady, kanalizacyi?

Hetyja dziejańni z boku Rasii pracujuć naadvarot, i nijakaj paniki siarod ludziej niama. A Kijeŭ uvohule nie toj horad, jaki spyniajecca. Pracujuć kaviarni, kramy, na palicach jość tavary, miedykamienty ŭ aptekach. Heta žyvy horad u šyrokim sensie hetaha słova.

• 7
• 0
• 0
• 0
• 0
• 3
• 0
• 2