Žychary litoŭskaj vioski šakavanyja: haspadary pajechali ŭ Biełaruś i pakinuli sabaku na łancuhu ŭ marazy
«Susiedka sprabavała z haspadarami źviazacca. Pavodle jaje słoŭ, ich nie chvaluje los sabaki i kata. Byccam by skazali: rabicie što chočacie».
Vilenski prytułak «Rasų Globa» padzialiŭsia žudasnaj historyjaj pra pakinutaha na volu losu sabaku. U prytułku Delfi raskazali, što im patelefanavała žančyna i paprasiła vyratavać pryviazanuju žyviolinu ad choładu i hoładu.
«Nam patelefanavała nieabyjakavaja susiedka. Haspadary źjechali i pakinuli sabaku na volu losu. Adnaho. Bieź ježy i vady», — raspaviali pradstaŭniki prytułku.
Vałanciory vyjechali za sabakam pa mianušcy Ramunie. Ubačanaje ich šakavała.
«My ŭbačyli, što łancuh nastolki pierakručany, što sabaka nie moh narmalna ruchacca. Choładna, zima na dvare, a jon nie moža navat u budku patrapić…» — dzialilisia rabotniki prytułku.
Sabaku karmili susiedzi. Hetym razam historyja skončyłasia dobra.
Zaraz jon u biaśpiecy. Sabaku šukajuć novych haspadaroŭ. «Dziakuj susiedcy, što nie zastałasia abyjakavaj», — padziakavaŭ prytułak.
Delfi źviazaŭsia z dyrektarkaj prytułku Mihle Bumbulicie. Jana raskazała, što sabaku zabrali sa Skajdyškaŭ (vioska pad Vilniaj).
Susiedka raspaviała rabotnikam prytułku, što haspadary sabaki časta jeździać u Biełaruś, a žyviolinu pakidajuć adnu.
«Haspadary pajechali ŭ Biełaruś. Pavodle słoŭ žančyny, jany adtul viartajucca praź niekalki miesiacaŭ. A tut źjechali ŭ samyja chałady, i los sabaki byŭ zusim nie zrazumieły… U samyja marazy… Susiedzi karmili sabaku. Byŭ jašče i kot. Jaho prytuliła susiedka, jakaja paviedamiła nam pra sabaku. Adny susiedzi sprabavali ŭ budku niejki parałon pakłaści, ale nichto nie bačyŭ, što łancuh pierakručany tak, što sabaka nie moža trapić u budku», — raskazała Bumbulicie.
Na pytańnie, ci byli sproby źviazacca z haspadarami, jana adkazała, što los žyvioliny ich nie asabliva chvaluje.
«Susiedka sprabavała ź imi źviazacca. Pavodle jaje słoŭ, ich nie chvaluje los sabaki i kata. Byccam by skazali: rabicie što chočacie», — skazała Bumbulicie.
Sabaku ahledzieŭ vieterynar, brali analizy kryvi, rabili renthien — žyviolina zdarovaja.
«Zuby dobryja, pavodle słoŭ lekaraŭ, sabaku 1, 5‑2 hady. Zaraz zastałasia sterylizacyja, pryščepki, čypavańnie, tady budziem šukać jamu novy dom. Sabačka vielmi dobry», — skazała kiraŭnica prytułku.
Natalla Kalehava raskazała pra dapamohu biełaruskim uciekačam, svaju siamju, staŭleńnie da Cichanoŭskaj. I patłumačyła, chto takija «babry» i «zajcy»34
Kamientary