«A my idziom u škołu ci ŭ turmu?» Ludzi krajnie niehatyŭna ŭspryniali nadhlad dziaciej na ŭvachodzie ŭ škołu
Navina pra toje, što ŭ biełaruskich škołach uzmacniajuć prapuskny režym i ŭvodziać abaviazkovy nadhlad rečaŭ jak vučniaŭ, tak i naviedvalnikaŭ, vyklikała emacyjnuju reakcyju.
Rolik u TikTok z padrabiaznaściami novych praviłaŭ, jakija pačali dziejničać z 1 vieraśnia, sabraŭ bolš za piać z pałovaj tysiač kamientaroŭ.
Mnohija karystalniki adznačyli, što miaža pamiž adukacyjnaj ustanovaj i miescam źniavoleńnia pačynaje ściracca. Samym papularnym stała zaŭvaha: «My nibyta ŭ škole, a nie ŭ turmie».
Jašče amal 23 tysiačy łajkaŭ sabrała karotkaje rytaryčnaje pytańnie: «Što za tryźnieńnie?»
Na trecim miescy pa papularnaści sarkastyčnaja prapanova:
«Moža, škoły kalučym drotam abnieści i vyški pa pierymietry pastavić?»
Biełarusy zadajucca pytańniem, dzie miaža hetaha ŭzmacnieńnia režymu: «A ŭ sadkach kali buduć abšukvać dziaciej?»
«A my idziom u škołu ci ŭ turmu?», «My ŭ Paŭnočnaj Karei, ci što?, «Takoje adčuvańnie, što ŭ nas te#akty kožny dzień zdarajucca», —
aburajucca čytačy.
Mnohija iranizujuć: «Chutka formu z numarami buduć vydavać, znachabnieli zusim».
Niekatoryja kamientatary prapanujuć raspaŭsiudzić takuju «biaśpieku» i na čynoŭnikaŭ: «Dyk davajcie budziem abšukvać usich ludziej na vysokich pasadach, i heta nie pavinna ŭsprymacca jak niedavier — heta dziela biaśpieki dziaržavy! A to raptam znojduć lišnija hrošy, jakich tak nie chapaje ŭ našaj krainie!»
Baćki pierakananyja, što nadhlad rečaŭ z dazvołu nastaŭnika niezakonny.
«My što, u SIZA? Jaki pieratrus biez baćkoŭ? Nadhlad? Vy ździekujeciesia? Jaki dazvoł ad nastaŭnika? Nastaŭniki nam nichto». «Pa zakonie — tolki ŭ prysutnaści baćkoŭ! Dzie novy zakon?»
Akramia pravavych aśpiektaŭ, ludziej chvaluje i banalnaja łahistyka. Čytačy miarkujuć, što pracedury na ŭvachodzie skraduć u dziaciej čas: «Heta ciapier +1—1,5 hadziny da vučebnaha času — da ŭrokaŭ i paśla?».
Niekatoryja sprabujuć hladzieć na situacyju z humaram:
«Možna biazdomnych kacianiat prystrojvać: pakłaŭ u zaplečnik, znajšli — pieradali pradstaŭnikam škoły». «Samaja zdarovaja ideja», — iranizujuć u adkaz karystalniki.
Choć ciapier u sacsietkach mienavita jabaćki adčuvajuć siabie śmieła i valhotna, hałasy tych, chto ličyć miery apraŭdanymi, adzinkavyja:
«A što vas biantežyć? Mała vam usialakich incydentaŭ?»
«A vy pahladzicie, što tvorycca, naprykład, u amierykanskich škołach: kolki tam zabojstvaŭ dziaciej dziećmi, pra narkatu naohuł maŭču».
«Ja za! Chaču, kab usie dzieci, jakija pryjšli ŭ škołu, viarnulisia žyvymi i zdarovymi dadomu! Heta abarona našych dziaciej!»
Sami školniki zaŭvažajuć, što škoła ŭsio bolš asacyjujecca ź siłavym abjektam, a tyja, chto paśpieŭ atrymać atestat raniej, ličać siabie sapraŭdnymi ščaśliŭčykami:
«Dziakuj Bohu, apošni hod zastaŭsia. Dobra, što choć snajpieraŭ na vyškach i bujnakalibiernyja kulamioty z tranšejami na ŭvachodzie nie pabaču», «Boža, jakoje ščaście, što my skončyli hetuju škołu… Z kožnym hodam usio bolš «madniejšyja» naviny».
Kamientary
Zvyčajna heta zabiraŭ nastaŭnik, zavuč, ci dyrektar.
Ale apošnim časam šmat baćkoŭ stanoviacca na bok dziaciej navat u tych vypadkach, kali ramień pa ich płača.
I pačynajecca - pa jakim pravie, dy ź jakoj nahody...
Nu voś, ciapier jość prava dy nahoda.
łukie strašna pašancavała ź biełaruskim narodam, jon moža što zaŭhodna ź imi rabić, a jany nikoli nie voźmucca za viły, asabliva paśla padaŭleńnia pratestaŭ.
Kožnaha i kožnuju vytrasać da nitki!