U vydaviectvie «Technałohija» vyjšaŭ z druku pierakład knihi polskaha piśmieńnika Mielchijora Vańkoviča «Ščaniačyja hady», zasnavanaj na jahonych uspaminach. Pierakład na biełaruskuju movu zrabiŭ litaraturaznaŭca i archieohraf Jazep Januškievič.
Uspaminy polskaha piśmieńnika Mielchijora Vańkoviča (1892—1974) dahetul nie pierakładalisia na biełaruskuju movu, choć najpierš jany cikavyja mienavita biełaruskamu čytaču. Aŭtar — naščadak zamožnaha šlachieckaha rodu, naradziŭsia ŭ majontku Kalužyčy (ciapier Biarezinski rajon). Ź jahonych «Ščaniačych hadoŭ» paŭstaje Biełaruś na złomie histaryčnych epoch — ad paŭstańnia 1863 hoda da saviecka-polskaj vajny 1920 hoda.
Kniha čytajecca zachaplalna: tut jość i žyvy humar, i hłybinnyja śvietapohladnyja rečy. Uspaminy vyjšli ŭ 1934 hodzie, u ich adlustravanaje myśleńnie čałavieka addalenaj epochi, tam jość z čym nie pahadzicca. Ale litaraturnaja i histaryčnaja vartaść biassprečnyja: knihaj Vańkoviča kaliści natchniaŭsia Uładzimir Karatkievič. Tak što zadoŭha da pierakładu «Ščaniačyja hady» stali źjavaj biełaruskaj litaratury, havorycca ŭ anatacyi da vydańnia.
Premiju Hiedrojcia sioleta atrymaŭ Valancin Akudovič
U 1942 hodzie ŭ Mahilovie zdaryłasia bujnaja technahiennaja avaryja. Historyk padrychtavaŭ pra jaje knihu
Pa-biełarusku vyjšła kniha psichołaha Frankla pra vyžyvańnie ŭ kancłahiery
Były futbalist «Miłana» i zbornaj Biełarusi napisaŭ aŭtabijahrafiju. Jakoj jana atrymałasia?
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1515
Kamientary