Natrapili ŭ lesie na vialikija ślady niečych łap? Serca joknuła: «Voŭk!» A moža, heta prosta sabaka prabiahaŭ? Davajcie razam raźbiracca, piša telehram-kanał «Dzikaja pryroda pobač».
Ślady vaŭkoŭ zvyčajna bujniejšyja, bolš avalnyja i simietryčnyja, čym sabačyja, časta majuć vyraznuju vuzkuju padušačku piatki i prykmietnyja pramyja ślady kipciuroŭ.
Zvyčajna ślady piarednich łap bolš kruhłyja, bo mienavita na ich prychodzicca asnoŭnaja nahruzka pry chadzie, a ślady zadnich łap bolš vyciahnutyja.
Klučavym identyfikataram źjaŭlajecca pachodka: vaŭki ruchajucca pramymi linijami, časta huśkom (bo viedajuć, kudy iduć, ekanomiać enierhiju), u toj čas jak sabaki, jak praviła, biessensoŭna biehajuć navokał.
Asnoŭnyja adroźnieńni:
Forma i pamier
Ślady vaŭkoŭ zvyčajna majuć daŭžyniu 8‑12 sm u daŭžyniu i bolš avalnuju (vyciahnutuju) formu, u toj čas jak ślady sabak bolš kruhłyja i rychłyja.
Raźmiaščeńnie palcaŭ łap
Palcy vaŭkoŭ bolš paralelnyja i bližejšyja adzin da adnaho (śled kampaktny). Dva piarednija palcy časta vychodziać dalej napierad, stvarajučy bolš zavostrany śled (jak kropla vady). Bakavyja palcy amal trochvuholnyja. U toj čas jak u sabak palcy časta rastapyranyja.
Padušačka piatki
Padušački piatak u vaŭkoŭ vialikija, časta trapiecapadobnyja, z adnoj časta trochvuholnaj dolaj śpieradu, u paraŭnańni ź mienšymi, bolš kruhłymi padušačkami piatak sabak.
Schiema ruchu
Vaŭki ruchajucca pa vielmi pramoj linii ź vialikim krokam, časta staviačy zadniuju łapu niepasredna na adbitak piaredniaj łapy (pramaja ryś). Zhraja vaŭkoŭ zvyčajna pakidaje łancužok taki ž, jak by prajšoŭ adzin voŭk. Sabaka piatlaje, vichlaje — jaho ślady «tančać».
Kantekst
Vaŭčynyja ślady redka sustrakajucca ŭ niepasrednaj blizkaści ad śladoŭ čałavieka, u toj čas jak sabačyja ślady časta źjaŭlajucca pobač z čałaviečymi śladami.
Kamientary