U Bataničnym sadzie zaćviła kalekcyja bezu. Tam jaho 200 vidaŭ
Centralny bataničny sad zaprašaje ŭsich palubavacca ad siońniašniaha dnia.
Pačatak kalekcyi bezu byŭ pakładzieny ŭ 1933 hodzie. A ŭžo ŭ 60-ch hadach pačałosia farmavańnie sirynharyju. Asnoŭny fond kalekcyi Centralnaha bataničnaha sadu składajecca z histaryčnaha, kłasičnaha bezu — heta pierš za ŭsio sarty zamiežnaj sielekcyi (Francyja, Hiermanija, Niderłandy), a taksama sarty krain SND, u tym liku rasijskaha sielekcyjaniera z suśvietnym pryznańniem Ł. Kaleśnikava, paviedamlaje Bataničny sad u siabie ŭ instahramie.
U 2011 hodzie kalekcyja bezu Centralnaha bataničnaha sadu atrymała mižnarodnaje pryznańnie. Heta pierš za ŭsio — biełyja sarty — Labioduška, abaroncam Bresta, Miesiacovaje śviatło, liłova-purpurnyja — Paŭlinka, Minčanka, ružavatyja — Žamčužyna, Viera Charužaja, błakitnavatyja — K. Zasłonaŭ, Partyzanka. Mała raspaŭsiudžanyja ŭ bataničnych sadach — Zorka Vieniera, Biełaruskija zory, Śviciazianka, Pośpiech, Dobry nastroj, Paleskaja lehienda, Pamiaci A. T. Smolskaj, Nieścierka.
U ciapierašni čas kalekcyja bezu Centralnaha bataničnaha sadu naličvaje bolš za 200 sartoŭ. Asablivuju kaštoŭnaść u joj ujaŭlajuć vidy ŭłasnaj sielekcyi.
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii13
Kamientary
uvohule Bataničny zaŭždy raduje. było niekalki ŭvohule pamiatnych momantaŭ. tak u adnu z surovych śniežnych zim tam katali na saniach (na kani) my žudasna źmierźli, ale byli vielmi davolnyja, bo niezvyčajna - sad u novym vyhladzie
ci voś dzieści za tydzień-dva da rodaŭ pajšła ŭ sad, a kasir kaža - ja vam dziciačy kvitok pradam. hrošy (roźnica) nie takija vialikija, ale, jak havarycca - jak pryjemna