U2 adznačyli 50‑hadovy jubilej u dublinskaj škole, u jakoj vyraśli
50 hadoŭ tamu ŭsio pačałosia z abjavy na školnaj došcy: «Barabanščyk šukaje muzykaŭ dla stvareńnia hurta». Bona navat nie chacieŭ iści, bo byŭ starejšy na dva hady.
Roŭna praz 50 hadoŭ paśla svajho ŭtvareńnia hurt U2 viarnuŭsia ŭ Dublin, kab dać kancert u škole, dzie ŭpieršyniu sustrelisia ŭsie jaho muzyki, piša Bi-bi-si.
«My ŭciakli z łabaratoryi, — zajaviŭ Bona, kali kvartet vyjšaŭ na scenu, ustalavanuju ŭ školnym dvary. — I jak vam ekśpierymient?»
Kali U2 byli samym papularnym hurtom u śviecie, dziaŭčynak i chłopčykaŭ z škoły Mount Temple Comprehensive (dy, imavierna, i mnohich ich baćkoŭ) jašče i ŭ paminie nie było.
Ale ciapierašnija vučni ŭładkavali muzykam hanarovy pryjom, razmachvajučy płakatami z nadpisami: «Ja lublu U2», «Siońnia cudoŭny dzień — niama škoły» i «Bona, maja mama pieradaje pryvitańnie!»
Hurt paradavaŭ ich padborkaj piesień z usiaho svajho tvorčaha šlachu. Hučali i I Will Follow, i Vertigo, i With or Without You, a taksama ich apošni sinhł Silencio.
Pakul išoŭ kancert, nastaŭniki sprabavali sačyć za dyscyplinaj, spuskajučy na ziamlu tych, chto załaziŭ na plečy adnakłaśnikam, kab lepš razhledzieć muzykaŭ.
Nieŭzabavie kancertny drajv achapiŭ i darosłych — jany taksama pačali tancavać.
Hledziačy z toj samaj sceny, na jakoj U2 debiutavali sa svaim pieršym kancertam u 1978 hodzie, Bona nie zmoh strymać emocyj. «Dziakuj za, e-e… Tak… Ja nie… Vau», — skazaŭ frontmen, na imhnieńnie straciŭšy dar movy.
Historyja hurta U2 pačałasia ŭ tych samych kłasach i kalidorach piać dziesiacihodździaŭ tamu, kali 14‑hadovy Łary Malen-małodšy prymacavaŭ da školnaj doški abjaŭ rukapisnuju zapisku: «Barabanščyk šukaje muzykaŭ dla stvareńnia hurta».
Prasłuchoŭvańnie adbyłosia praź niekalki dzion, 25 vieraśnia 1976 hoda, na kuchni ŭ baćkoŭ Łary.
Siarod poŭnych nadziei «izhojaŭ», jak nazyvaŭ ich školny siabar Frenk Kirns, byli Bona, Edž i Adam Klejtan, jaki pryjšoŭ u doŭhaj dubloncy.
Spačatku hurt nazyvaŭsia Feedback, zatym — The Hype.
Ale suśvietnaja słava pryjšła da ich, kali jany, źmianiŭšy nazvu na U2, pieratvarylisia z kučki niaholenych pankaŭ u rok-tytanaŭ, jakija vystupali na stadyjonach. Ich hrandyjoznyja idei i hučnyja himny pryciahnuli miljony prychilnikaŭ i amal stolki ž krytykaŭ.
U intervju BBC News Malen pryznaŭsia, što taja samaja abjava pra pošuk udzielnikaŭ z samaha pačatku było idejaj jaho baćki.
«Ja hraŭ adzin, u siabie doma, i moj baćka byŭ mnoju rasčaravany, — kaža jon. — Ja nie vielmi dobra spraŭlaŭsia z mnohimi rečami, i ihra na barabanach była adnoj ź ich. Tamu, dumaju, jon praz svajo rasčaravańnie skazaŭ, što mnie varta pasprabavać hrać ź inšymi ludźmi».
«I, na žal, — dadaje Bona, — jon znajšoŭ nas traich».
Bona, jakoha tady ŭsie viedali jak Poła Chjusana, nasamreč dumaŭ prapuścić prasłuchoŭvańnie. Jon byŭ na dva hady starejšy za astatnich i bajaŭsia vyhladać niedarečna.
«Ja b nie staŭ tusavacca z druhim kłasam (starejšaj škoły, anałah 9‑ha kłasa), dy jašče i z takimi pryhažunami», — kaža jon.
Urešcie jaho siabar Redžy Manuel pierakanaŭ jaho pajści i navat padvioz jaho na svaim starym, raździaŭbanym matacykle.
«Ja mahu pierakanać siabie, što heta byŭ «Charlej», — žartuje śpiavak, — ale nasamreč heta była Yamaha DX100».
Pieršaja repietycyja hurta vyhladała nie nadta šmatabiacalna. Razmoŭ było bolš, čym muzyki.
Klejtan, basist, jaki nie ŭmieŭ hrać na bas-hitary, byŭ abrany tolki tamu, što ŭ jaho byli «samyja krutyja vałasy».
A Bona, jaki chacieŭ być hitarystam, nie ŭziaŭ z saboj hitaru.
«Ja nikoli nie ładziŭ z abstalavańniem, — uspaminaje jon. — Nasić jaho, raspakoŭvać — usio heta».
Tym nie mienš užo tady źjavilisia prykmiety taho, što hurt pryciahnie cełuju armiju addanych prychilnikaŭ. U siaredzinie repietycyi hrupa kryklivych dziaŭčat pasprabavała pieraleźci praz sadovuju ścianu.
Dla Klejtana mienavita hety momant staŭ vyrašalnym.
«U Łary ŭžo byŭ fan-kłub, i my padumali: «Nu, raz u jaho jość fan-kłub, to heta vyhladaje niadrenna. Moža, kali my budziem tusavacca z hetym chłopcam, to raskrucim heta jašče lepš»».
Malen, jaki zaŭsiody byŭ stojkim maralnym aryjenciram hurta, nie byŭ uražany hetym uvarvańniem.
«Nakolki ja pamiataju, Łary Malen abliŭ fanatak sa šłanha», — śmiajecca Bona.
«Nie viedaju, što na mianie najšło», — hrymaśničaje barabanščyk i sprabuje śćviardžać, što ablivańnie «było aktam dabryni i lubovi, tamu što byŭ haračy dzień».
«Im heta spadabałasia, — pratestuje jon. — Heta było ŭ žart».
Bona ŭstupaje ŭ razmovu, kab vyratavać siabra ad niajomkaści… Nu, u peŭnym sensie.
«Z taho času heta stała historyjaj našaha žyćcia. Jon navat nie choča mieć prychilnikaŭ, ale nam jany całkam padabajucca».
Mienavita z toj niestrojnaj kampanii na kuchni doma na Rozmaunt-avieniu hurt U2 pieratvaryŭsia ŭ samy papularny rok-hurt u śviecie.
Takija pieśni, jak With or Without You, One i Beautiful Day, zaŭsiody hučali vielična i ŭ toj ža čas asabista; ich siłaj byli kaskadnyja hitarnyja partyi Edža i teksty Bona, jakija, niahledziačy na prapaviednicki pafas, prasiaknutyja vieraj u čałaviečnaść.
U 1990‑ia hady jany ździejśnili stylistyčny pavarot, źviarnuŭšysia ŭ albomach Achtung Baby, Zooropa i Pop da elektroniki, tancavalnaj muzyki i ironii.
Pa chodzie spravy jany z turam Zoo TV, scena jakoha była da admovy zapoŭnienaja multymiedyjnymi ekranami i spadarožnikavymi tranślacyjami, viarnuli žyćcio stadyjonnamu roku.
A Bona kožnuju noč telefanavaŭ u Bieły dom z prank-zvankami.
Edž, sapraŭdnaje imia jakoha Dejv Evans, tłumačyć daŭhalećcie hurta adsutnaściu farmalnaj muzyčnaj adukacyi.
«U peŭnym sensie abmiežavanaść hurta stała dla nas puciavodnaj zorkaj, — tłumačyć jon. — My znachodzimsia ŭ takim stanoviščy, kali z muzyčnaha punktu hledžańnia nikoli nie viedajem, što adbudziecca dalej. Usio moža razvalicca, a moža pieratvarycca ŭ niešta niezvyčajnaje. U hetym i jość pryhažość U2».
Viarnuŭšysia na scenu ŭ Maunt-Tempł, Bona vykazaŭ padziaku svajoj alma-mater za toje, što jana dazvoliła hurtu raźvivacca.
Jon kazaŭ, što mienavita dziakujučy padtrymcy nastaŭnikaŭ jany zrazumieli: «Usio, što nam było patrebna, mahčyma, znachodziłasia pobač, prosta ŭ nas pad nahami».
Jon pryśviaciŭ hety vystup školnamu daradcu Džeku Chiźlipu, jaki paźniej pieratvaryŭsia ŭ «vandroŭnaha prapaviednika» padčas hastrolaŭ hurta. U 2015 hodzie Chiźlip pamior ad bakavoha amijatrafičnaha sklerozu.
U2 zaviaršyli vystup arkiestrovaj aranžyroŭkaj pieśni One. U hetym im dapamahali vučni irłandskaj adukacyjnaj prahramy Music Generation, jakuju muzyki hurta dapamahli zasnavać i finansavać 15 hadoŭ tamu.
Niekalkimi hadzinami raniej hurt anansavaŭ svoj 16‑y studyjny albom Carnaval de Luz, jaki vyjdzie ŭ listapadzie.
Heta praciah vypuščanaha ŭ lutym hnieŭnaha i haračaha mini-alboma Days of Ash, u jakim zakranalisia temy, što traplali ŭ zahałoŭki navin: zabojstvy, ździejśnienyja ŭ ZŠA imihracyjnaj palicyjaj (ICE), vajna va Ukrainie i izrailska-paleścinski kanflikt.
U krasaviku za im vyjšaŭ bolš strymany mini-albom Easter Lily, a Carnaval de Luz zaviaršaje hetuju historyju. Edž acharaktaryzavaŭ jaho jak «chaatyčnuju, pravakacyjnuju, sakralnuju kalekcyju piesień», a Bona paabiacaŭ «hučnyja hitary, hłyboki bas i ekstatyčnyja rytmy».
Zaviaršaje 12‑trekavy albom pieśnia Torn, suaŭtarkaj jakoj vystupiła Doli Partan; heta byŭ apošni zapisny vystup hetaj zorki kantry pierad jaje śmierciu ŭ žniŭni.
U pres-relizie hety trek apisvajecca jak «piaščotnaja kantry-pieśnia pra razarvanyja siamiejnyja suviazi, jakuju zrazumiejuć mnohija».
Ciapier čytajuć
Minčanka Anhielina, jakaja vyprasiła ŭ Łukašenki kvateru za trajniat, upieršyniu pakazała toj padarunak18
Minčanka Anhielina, jakaja vyprasiła ŭ Łukašenki kvateru za trajniat, upieršyniu pakazała toj padarunak
«Čamu my pavinny niejak uščemlivać siabie?». Dyrektarka RTBD patłumačyła, čamu pastaviła śpiektakl pavodle Puškina ŭ adnym z apošnich teatraŭ krainy, jaki pracavaŭ pa-biełarusku6060
Kamientary