«Kali vočy na praŭdu adkryvaje tolki zamiežny sieryjał, nacyja asudžanaja na niešta strašnaje…»
U siabie ŭ fejsbuku piša litaratar ź Ivacevič Valer Hapiejeŭ.
Mnie prapanujuć pahladzieć «Čarnobyl».
Tady — 1 maja ŭ toj hod — ja pryjechaŭ dadomu kleić špalery, i da baby Lidźki ŭ toj dzień pryjechaŭ jaje ŭnuk, moj siabar dziacinstva. Jon lažaŭ — baleła hałava. Paśla MRTI jon pracavaŭ na stancyi. «U mahazinach harełka stała biez tałonaŭ, biary kolki chočaš. Brali i pili. Bo praz try hadziny byccam stryžań raspaleny pracinaje šyju, i ni sahnuć, ni paviarnuć hałavu… vypješ šklanku — adpuskaje…». Tady nam było pa 23. Praz dva hady Siarhiej abłysieŭ, impatencyja. I chutka pamior. My ź im byli razam kožnaje leta ad 5-hadovaha ŭzrostu.
Kažuć: treba hladzieć sieryjał…
Na «Intehrale» my mieli niekalki schiem dazimietraŭ, ja vybraŭ nie samuju prostuju, ź ličbavym indykataram i deficytnaj mikraschiemaj, ale sabraŭ — i jon zapracavaŭ. Praŭda, za indykatar zapłaciŭ košt piaci butelek harełki. U Minsku było tady 17—25. Ad šašy dadomu išoŭ la škoły — 45—80. A na adnym miescy, dzie niekali sadzili ź bijałahicaj hładyjołusy — da 300. Na maim Vosavie — plamami, da 100. Takim ža byŭ fon u padpolli doma, dzie lažała bulba. Na strasie chlava — 400… Nie pavieryŭ adrazu, trojčy pieramieraŭ.
U kino, kažuć, praŭda…
Pieršym pajšoŭ z žyćcia moj chrosny baćka, Vieńka. Pad pachami limfavuzły razdulisia da kurynych jajek. Baleła jamu, ažno płakaŭ ślaźmi. Nie vytrymaŭ, zasiliŭsia. Paśla jašče dziadźka Ivan, maŭlaŭ, hiemaroj. Tady nie kazali pra rak pramoj kiški. I pajšli mužčyny, adzin za druhim: adrazali nohi pa adnoj z-za niečakanaj hanhreny ŭ dziadźki Tolika, praz hod — na mohiłki. Dziadźka Vasil raspaŭnieŭ ažno razduŭsia — cukrovy dyjabiet… Dva dziadźki Mikoły pačali raptoŭna kulhać, apuchali nohi biez daj pryčyny. Čamuści mužčyny, adny mužčyny napačatku… Bolš za 76 nie pražyŭ nichto.
Pahladzieć sieryjał «Čarnobyl»…
Štohod jaho hladžu — na Radunicu. Idu vulicaj — a pa bakach sceny dla zdymkaŭ taho «čarnobyla». Ciš. Lasnyja ptuški śpiavajuć ranicaj. I navat udod prylataje, chodzić pa darozie…
Pra što padumaŭ… Kali zamiežny sieryjał adkryvaje samaj małoj častcy biełarusaŭ vočy na praŭdu, u jakoj jany žyli i žyvuć, nacyja asudžanaja na niešta strašnaje…
Ciapier čytajuć
Siłaviki śćviardžajuć, što zatrymali dvuch mužčyn za hałasavańnie na vybarach u KR. Ale ci možna hetamu vieryć?14
Kamientary