Cyničnyja «ochranitieli pamiati» pra vajnu
Jaskravy prykład cynizmu našych «ochranitielej» pamiaci pra vajnu ŭ jaje savieckaj viersii. Adzin ź siońniašnich jaje pałymianych abaroncaŭ, jaki niespadziavana dla mnohich staŭ viadomy ŭ takoj ipastasi niekatory čas tamu, u dyskusii pra skandalny (dziakujučy viadoma čamu) artykuł na kyky.by, zajaviŭ nastupnaje:
«Siańnia prychodzić niejki panok, nakopvaje ŭsiakich sumnieŭnych fakcikaŭ i voś «Sovietskaja vojenŝina — samaja ohołtiełaja, samaja truślivaja, samaja podłaja, samaja tupaja iz vsiech, kakije byli do niejo na śvietie. Eto ona «pobiediła» 1:10. Eto ona sbrosiła naš narod, kak sołomu, v ohoń».
Ale sprava ŭ tym, što hetyja słovy naležać nie «panku» (to bok aŭtaru artykuła) — heta dasłoŭnaja cytata ź lista viadomaha rasijskaha piśmieńnika-FRANTAVIKA Viktara Astafjeva. Jakaja, treba dumać, musić usialak zamoŭčvacca i nie bracca pad uvahu, pakolki, kaniečnie ž, abražaje vieteranaŭ. A jašče bolš tych, chto siońnia ŭziaŭ modu ichnymi imionami prykryvacca.
Ciapier čytajuć
«Ženia pahadziŭsia na budoŭlu, a nie vajavać. I tolki kali vyjdzie z zapoju!»: jak pradali ŭ rasijskuju armiju žychara Lozna. Achviara nie adna6
Kamientary