Малочныя прадпрыемствы, у тым ліку Мінскі малочны завод №1, адмовіліся ад масавага выкарыстання шкляной тары не з-за сонечнага святла, як часта думаюць, а з-за больш практычных і эканамічных прычын. Нюансы праблемы выданню Telegraf.news патлумачыла галоўны тэхнолаг завода Ларыса Амбражэйчык.
Перш за ўсё, шкляная тара вельмі складаная ў выкарыстанні. Яе трэба мыць, транспартаваць, вяртаць і зноў рыхтаваць да выкарыстання. Усё гэта патрабуе значных выдаткаў працы і грошай. У сучасных умовах вытворчасці гэта становіцца нявыгадна.
Другая важная прычына — бяспека. Шкло лёгка б’ецца, і гэта стварае рызыкі як на вытворчасці, так і для спажыўцоў. Калі бутэлька разбіваецца, існуе небяспека, што дробныя аскепкі могуць трапіць у прадукцыю. Для харчовай прамысловасці гэта вельмі сур’ёзная праблема.
Што да тэрмінаў захоўвання, то насамрэч яны залежаць не толькі ад упакоўкі, але і ад спосабу апрацоўкі малака. Найдаўжэй захоўваецца малако ў шматслойнай кардоннай упакоўцы (тыпу Tetra Pak), бо яна лепш абараняе ад святла і паветра і дазваляе разліў у стэрыльных умовах.
Цікава, што шкло таксама не з’яўляецца самым экалагічным варыянтам, як многія лічаць. Хоць яго можна перапрацоўваць шмат разоў, вытворчасць патрабуе вельмі высокіх тэмператур і вялікіх выдаткаў энергіі, што павялічвае выкіды вуглякіслага газу. Таму ў сучасных умовах нават пластыкавыя ПЭТ-бутэлькі часта лічацца больш экалагічна апраўданымі.
У выніку шкляная тара сёння выкарыстоўваецца рэдка і часцей пазіцыянуецца як «прэміум»-варыянт, а не як масавы стандарт.
Каментары
1. Прыборы рэагуюць на тлушчы і вучоныя не разабраўшыся бягуць публікаваць
2. Пробы забруджаныя латэкснымі пальчаткамі ў працэсе падрыхтоўкі