Гігін: Гістарычную праўду транслюем у тым ліку ў сацсетках, і моладзь нас чуе
Размаўляць з моладдзю і даносіць ёй гістарычную праўду варта на ўсіх пляцоўках, у тым ліку і ў сацыяльных сетках. Такім меркаваннем падзяліўся генеральны дырэктар Нацыянальнай бібліятэкіі, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Вадзім Гігін на Іll Форуме Саюзнай дзяржавы «Расія і Беларусь: агульная гісторыя, агульны лёс», піша БелТА.
За апошнія гады, асабліва за апошнія пяць гадоў, у правядзенні гістарычнай палітыкі як у Беларусі, так і ў Расіі дасягнута нямала поспехаў, адзначыў Вадзім Гігін.
«Можна казаць пра скаардынаваную дзяржаўную палітыку ў нашых краінах. Гэтаму ёсць доказы. Гэта не толькі сумесныя навуковыя даследаванні, узгодненая праца пры выпрацоўцы навучальных праграм, але і рэгулярныя кансультацыі на ўзроўні дзяржаўных інстытутаў, якія ажыццяўляюць гэтую палітыку», — падкрэсліў ён. Да магчымых супярэчнасцям, якія заўсёды непазбежныя пры трактоўцы тых ці іншых падзей, трэба ставіцца спакойна, лічыць Вадзім Гігін.
«Тое, што ёсць вострыя пытанні, гэта кажа аб адкрытасці навуковага пошуку, аб тым, што мы з вамі праводзім сапраўды плённую працу», — упэўнены ён.
«Фальсіфікацыя — гэта ўсвядомленая, замоўленая, як правіла, палітыка, накіраваная на скажэнне фактаў, і з гэтым мы павінны весці барацьбу, і мы гэта робім. Намі вядзецца сістэмная праца па захаванні гістарычнай памяці разам з Расіяй. Гэтая праца вельмі напружаная, з апорай на навуковыя даследаванні, і яна патрабуе пошуку кансэнсусу, — распавёў гендырэктар.
— Тое, што мы гэта робім і пазначаем гарызонты сумесных даследаванняў, гэта вельмі важна. Паглядзіце, як мы па-новаму загаварылі пра злачынствы акупантаў, як мы сталі казаць пра іншыя эпізоды нашай гісторыі.
Мы ідзем на пляцоўкі сацыяльных сетак, у тыя прасторы, дзе знаходзіцца наша моладзь, і яна нас чуе. Калі мы кажам праўду і даносім яе цікава, то моладзь чуе. Але любая праўда, якую мы транслюем у тых жа сацсетках, павінна абапірацца на кнігі і навуковыя даследаванні. Мы з вамі ўсе знаходзімся на фронце барацьбы за гістарычную праўду. І робім гэта ўпэўнена, з верай, з апорай на веды, а гэта з'яўляецца залогам поспеху».
«У пашпарце бабулі стаіць дата нараджэння 00.00.1945» — «А ў маёй XX.XX.1940». Як такое можа быць?2
Каментары