Апошнім часам вандрую. Заўсёды з фотаапаратам. На наступныя 12 дзён плян: Менск-Барсэлёна-Пэрпіньян і ў адваротным накірунку. Еду на галоўны фотафэстываль фотажурналістаў “Visa pour l'Image” ў Пэрпіньян, што на мяжы Францыі ды Гішпаніі.
Апошнім часам вандрую. Заўсёды з фотаапаратам. На наступныя 12 дзён плян: Менск-Барсэлёна-Пэрпіньян і ў адваротным накірунку. Еду на галоўны фотафэстываль фотажурналістаў “Visa pour l'Image” ў Пэрпіньян, што на мяжы Францыі ды Гішпаніі. На яго прыяжджаюць фатографы і фотарэдактары ўсіх сусьветных газэт і агенцый, 7 дзён, 24 гадзіны нон-стоп, прагляды партфоліё, выставы, перамовы, зразумела – сябры, віно і чаго крапчэйшага. Паехаў.
Дзень 1. Нядзеля, 3 верасьня.
Рыга. Знаёмыя працуюць у сучаснай галерэі відэамастацтва. Галерэя – старая баржа з празрыстым намётам на ёй. Відэаінсталяцыі, архіў відэамастацтва Латвіі з 1988 – хістаюцца на хвалях у галерэі “Ноеў каўчэг”. На маніторы выбіраеш патрэбны фільм зь бібліятэкі і глядзіш на сьценку над маніторам – там караценькія фільмы. Я ў арт-відэа і арт-фота разумею вельмі абмежавана.
Сёньня ў галерэі сьвяткавала свой дзень народзінаў міністар культуры Латвіі. Госьці – інтэлігенцыя: пісьменьнікі, архітэктары, мастакі, музыкі… У сярэдзіне залі стаіць макет Музэю сучаснага мастацтва. Архітэктар з кілішкам віна абмяркоўвае яго са знаёмымі, знаёмыя – з кілішкамі. Госьці віншуюць міністра – ніхто не прынёс аднолькавых кветак, падарункі дарыць чыноўнікам забаронена законам – усе дораць бутэльку віна. Віно выстаўляецца на спэцыяльны стол ля ўваходу – потым вып’ем і гэтае віно. Экс-прэм’ер-міністар зараз вельмі багаты чалавек, прыехаў на маторнай лодцы. Жыве ён недалёка, некалькі кварталаў па рацэ. Без патасу, так выгодней. І гучней. Міністар размаўляе з усімі, увесь час пасьміхаецца.
Ідзе дождж, праз празрысты плястык бачная старая Рыга – шпілі касьцёлаў, салют над імі – ніхто са знаёмых ня ведае, у гонар чаго.
Сюрпрыз ад сяброў – запрошаныя музыкі, што граюць на кілішках з рознай колькасьцю вады. Пазьней пад трафарэты балёнчыкамі фарбы калектыўна намалявалі ў падарунак карціну.
Усё. Пайшлі з маім сябрам-фатографам дамоў. Выпілі ўтраіх – я, ён, ягоная жонка Ліга — майго самагону, пагаварылі.
Здымкі не рабіў – этыкет забараняе фатаграфаваць на мерапрыемствах такога кшталту.
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары