Выйшаў чарговы нумар «Гарадзенскага палімпсеста»: шыкоўны зборнік па гісторыі Горадні

Пабачыў свет пяты том гістарычнага зборніка «Гарадзенскі палімпсест». Ён мае назву «Людзі даўняй Гародні XV–XX ст.» Кніга прысвечана вывучэнню мінуўшчыны Гродна як феномену лакальнай гісторыі.

Кожны том «Гарадзенскага палімпсеста» ёсць вынікам працы штогадовай міжнароднай навуковай канферэнцыі, якая адбываецца ў лістападзе ў Гародні на Дні Губерта, якія арганізоўвае і адзначае грамадскасць горада.

Пятая кніга «Палімпсеста» датычыць пераважна падзеяў сацыяльнай гісторыі горада.

Межы Гарадзенскага рэгіёну ў другой палове ХІІІ — XIV ст. атрымалі асвятленне ў артыкуле Алега Ліцкевіча (Мінск). З роляй Гародні ў палітычным жыцці ВКЛ XIV — XV стст. знаёміць чытача Ян Тэнгоўскі (Беласток). Вядомы беларускі гісторык Алег Латышонак паставіў пад сумнеў слоган «Гродна — горад святога Губерта». Ягоны рэферат, прысвечаны культу святога Амерыка Венгерскага, ставіць праблему назвы герба «магдэбургскай» Гародні. Уладзімір Канановіч (Мінск) прааналізаваў міф пра паходжанне Гарадзенскага княства ў «Прускай хроніцы» Сімона Грунаў першай трэці XVI ст. Марыуш Савіцкі (Аполе) ахарактарызаваў інструкцыю Гарадзенскага павета сваім паслам на сейм 1681 г. Анатоль Цітоў (Мінск) засяродзіў увагу на гісторыі гарадзенскага цэха злотнікаў, пачынаючы з XVI ст. Наталля Сліж (Гродна) распавядае пра гісторыю роду Валовічаў на Гарадзеншчыне, а Зміцер Віцько спрабуе адказаць на пытанне пра палітычную арыентацыю прадстаўнікоў роду Катовічаў напрыканцы XVIII ст. Ганна Паўлоўская (Гродна) аналізуе запісы пра смерць у гродзенскіх кляштарных хроніках XVII — XVIII стст.

Другі раздзел зборніка распачынаецца артыкулам Андрэя Вашкевіча і Андрэя Чарнякевіча, прысвечаным гісторыі Занёманскага прадмесця горада. Алесь Радзюк (Гродна) ахарактарызаваў постаці гараджанаў, якія ў першай палове ХІХ ст. знаходзіліся пад паліцэйскім наглядам. Таццяна Вароніч (Мінск) зацікавілася крымінальным светам горада другой паловы ХІХ — пачатку ХХ ст., засяродзіўшы сваю ўвагу на рабаўніцтве і карупцыі. Генадзь Семянчук (Гродна) зрабіў агляд канцэпцый узнікнення Городна/Гродна ў канцы ХІХ — ХХІ ст. і паспрабаваў пераглядзець радавод гарадзенскіх князёў. Іна Соркіна і Ежы Мілеўскі (Беласток) ахарактарызавалі ролю жанчын у жыцці горада пачатку ХХ ст. і міжваеннага перыяду (1919–1939). Ларыса Міхайлік (Гродна) прааналізавала сітуацыю з адукацыяй у горадзе ў «польскі перыяд» яго гісторыі. Таццяна Касатая звярнула ўвагу на прадпрымальніцкую дзейнасць уладальнікаў гродзенскіх кінатэатраў у 1910–1930-я гг. Вальдэмар Валканоўскі (Аполе) распавёў пра спартыўныя сувязі Гродна і Вільні ў міжваенны час. Асобе беларускага асветніка Мікалая Марцінчыка (1901–1980), якому за сваю дзейнасць давялося сядзець у польскіх турмах і савецкіх лагерах, прысвечаны артыкул Фёдара Ігнатовіча (Гродна). Алесь Смалянчук (Гродна), аналізуючы працэс трансфармацыі памяці/забыцця ў постсавецкім Гродне, заўважыў з’яўленне свайго роду інтэгральных «знакаў памяці».

У пятым томе «Гарадзенскага палімпсесту» 416 старонак, каля сотні ілюстрацый. Кніга выйшла ў «Гарадзенскай Бібліятэцы».

У Мінску кніга прадаецца «Акадэмкнізе», Кніжным Салоне, на новай Управе БНФ. У Гародні прэзентацыя запланавана на 23 ліпеня.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0