Ofis pa pravach ludziej ź invalidnaściu i žurnalist Alaksandar Tamkovič prezentavali knihu «Pieraadoleńnie».
Pra hierojaŭ svajoj piatnaccataj pa liku knihi aŭtar raspavioŭ na sajcie Biełaruskaj asacyjacyi žurnalistaŭ:
«Chaču asabliva źviarnuć uvahu na hetuju knihu, bo ŭsie 12 hierojaŭ — invalidy, jakija pieramahajuć svaju chvarobu. Mnohija ź ich, pa sutnaści, žyvuć u vazkach.
Kali ja pracavaŭ nad hetaj knihaj, uvieś čas ździŭlaŭsia niezvyčajnamu rytmu žyćcia hetych ludziej, ich pracazdolnaści, mužnaści, prazie da žyćcia. Ź niekatorymi mnie davodziłasia sustrakacca pa niekalki razoŭ. Pryčyna — u ich nievierahodnaj zahružanaści. Časam navat nie vieryłasia, što pierada mnoj chvoryja ludzi…
Urazili ŭsie razmovy, a adna navat zasmuciła. Havorka pra haradzienca Antona Śviakłu, u jakoha atrafiravanyja ŭsie ciahlicy. Interviju mnie jon «nastukaŭ» na klavijatury kamputara… ustaŭlenym ŭ zuby ałoŭkam.
A Śviatłana Benks z Čyści nia tolki napisała i vydała knihu pra kachańnie, ale i sama vyjšła zamuž za amierykanca Šajło Benksa. Napeŭna, ŭ hetym niama ničoha niezvyčajnaha, kali nia ŭličvać taho, što jana z samaha dziacinstva «pryšpilenaja» da vazka.
Ščyra paradavaŭsia za našu słavutuju paraalimpijskuju čempijonku Ludmiłu Vałčok, jakaja za čas pracy nad knihaj naradziła dačku. Asabliva chaču adznačyć kalehu Dašu Lis, jakuju dobra viedajuć u žurnalisckim asiarodździ. Małajčyna!
Ščyra ŭdziačny za infarmacyjnuju dapamohu Ofisu pa pravach ludziej ź invalidnaściu i Siarhieju Drazdoŭskamu ŭ pryvatnaści. Darečy, ciapier jany zajmajucca pierakładam na biełaruskuju movu Kanvencyi AAN pa pravach invalidaŭ.
Elektronny varyjant knihi «Pieraadoleńnie» byŭ prezentavany ŭ Miensku pry kancy sakavika.
Ciapier čytajuć
«Ja dumaŭ, mianie nie moža ničoha ździvić». Na fudkorcie ŭ minskim HC zrabili płatnyja stały3
Kamientary