Novy hod u styli ekstrym

Amal što pad boj kramloŭskich kurantaŭ padpisali hazavy kantrakt biełaruskija pieramoŭniki. 31 śniežnia na Maskvu kinuli samoha premjera Sidorskaha. Jon zmročna pryznaŭ pierad telekamerami, što daviałosia pajści na ciažkija, niavyhadnyja ŭmovy.

Sto dalaraŭ – niepadymalny košt, biaz chitrykaŭ zajaviŭ Sidorski. Jon užo zaraz kaža, što mo' daviadziecca prasić adterminoŭki raźlikaŭ.

Dadamo: heta tolki pačatak. Da 2011 hodu košty paetapna daviaduć da eŭrapiejskich.

Akramia taho, “Hazprom” raściahnuŭ na čatyry hady apłatu akcyjaŭ “Biełtranshazu” (Miensk chacieŭ "hrošy na bočku" ciaham hodu).

Hałoŭnaje ž – takim čynam pačynajecca praces prodažu "familnaha srebra". Heta kiepski symptom, bo ŭłada trymałasia za jaho žaleznaj chvatkaj.

Tym časam visić u pavietry pytańnie ab mytach na rasiejskuju naftu, što taksama pahražaje vialikaj dzirkaj u biudžecie.

Dziva što i aficyjny kiraŭnik krainy padčas śviatočnaha vinšavańnia vyhladaŭ zusim nie śviatočna. Kazaŭ, što cisnuć i adtul, i adsiul. Viedama ž, zajzdrościać našym pośpiecham.

Karaciej, tryŭmf biełaruskaj madeli vyłazić bokam...

Tak, možna nakidać bahata kamianioŭ u harod kiroŭnych viarchoŭ (dahulalisia ŭ intehracyju, prasadzili enerhietyčnuju rentu na padtrymku staroj ekanamičnaj madeli, zamiest taho kab madernizavać, i h.d.).

Ale siorbać kašu daviadziecca ŭsim. I najpierš adčuje na sabie suvoryja realii mienavita paspality lud.

Tamu i zmročnaje načalstva. Jano razumieje, što dasiul masa natchniałasia zusim nie idealahičnymi pastulatami akademika Rubinava. Masu zadavalniaŭ pastupovy rost dabrabytu. Narod pavieryŭ, što heta nadoŭha. I ciapier, kali tendencyja peŭna źmienicca, kryza zavyšanych čakańniaŭ moža chutka pachisnuć elektaralny padmurak.

Słavutaja stabilnaść daŭno pieratvaryłasia ŭ mit. Nasamreč – sucelny ekstrym. Uletku – bitvy za ŭradžaj. Uzimku – bitvy za haz. Padčas vybaraŭ – tatalnyja začystki apazycyi z łancuhami AMONu i kalonami aŭtazakaŭ.

Siońnia my čujem, što na siniavokuju apałčyŭsia amal što ŭvieś bieły śviet.

Budziem vieści bitvy pa ŭsich azimutach?

Ale ž adkul uziałosia stolki vorahaŭ ŭ nievialikaj krainy z rachmanym narodam?

Čamu susiedzi pjuć šampanskaje, nie bajučysia hazavaj vajny?

Čamu Rumynija dy Baŭharyja, u jakich startavyja ŭmovy paśla kamunizmu byli horšyja, čym jak u Biełarusi, śviatkujuć siońnia ŭvachodžańnie ŭ Eŭraźviaz, a nas tam "nichto nie čakaje"?

Chto vinavaty i što rabić?

Aćvieraziŭšysia paśla navahodniaha śviata, paspality lud pačnie, badaj, surjozna zadumvacca nad hetymi pytańniami.

Tamu i pachmurnaje načalstva. Tamu i skazaŭ aficyjny kiraŭnik z ekrana, što biełarusaŭ čakaje šlach, jaki nia budzie ŭsypany ružami...

Na dumku palitolaha Valera Karbaleviča, Łukašenka ź jahonym sapraŭdy nadzvyčajnym palityčnym niucham ŭžo daŭno adčuŭ toje, što navukoŭcy nazyvajuć łomkaj trendaŭ.

Pačynajecca hod ciažkich vyprabavańniaŭ i, mahčyma, vialikich pieramienaŭ. Hod ekstrymu.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0