Rasijski miljarder, uradženiec Homiela Mielničenka vystupiŭ z prahramnym artykułam z apisańniem mahčymaha novaha paradku ŭ Jeŭropie

«Vialikija vojny nie pačynajucca tam, dzie hučać pieršyja streły. Linija frontu — heta tolki punkt, dzie nazapašany cisk narešcie praryvajecca na pavierchniu», — pačynaje svoj artykuł Andrej Mielničenka. Heta, i nie tolki heta ŭ jaho tekście, paklikana apraŭdać dziejańni ciapierašniaha kiraŭnictva Rasii i impieryjalistyčnuju vajnu va Ukrainie. Adnak jość u vykazvańniach Mielničenki i vychady za pucinskuju paradyhmu, što zmušaje ŭvažliva ŭdumacca: jaki vychad ź situacyi bačyć vialiki rasijski biznes.

Jašče da pačatku bajavych dziejańniaŭ, piša Mielničenka, razburajucca asnovy mižnarodnych adnosin: mova ŭzajemnaj biaśpieki, davier da ŭziatych abaviazacielstvaŭ, ahulnaje razumieńnie dapuščalnaha i zdolnaść usprymać inšy bok jak častku supolnaj sistemy, a nie jak voraha, jakoha treba likvidavać.

Rasijski miljarder ličyć, što vajna va Ukrainie — mienavita taki vypadak. Na jaho dumku, jana «składajecca ź niekalkich płastoŭ: trahiedyi narodaŭ, jakija stahodździami žyli ŭ supolnaj histaryčnaj prastory; kanfliktu pamiž Rasijaj i Zachadam — sprečki za terytoryi, aljansy, histaryčnuju pamiać i budučyniu suśvietnaha paradku».

Adnak, jak śćviardžaje Mielničenka, sapraŭdnaja pryčyna kryzisu jašče hłybiejšaja. Jon miarkuje, što sučasny śviet straciŭ miechanizm, jaki kaliści dazvalaŭ vialikim dziaržavam suisnavać u adzinaj sistemie biaśpieki biez admaŭleńnia prava adna adnoj na ŭłasnyja intaresy.

«Kali hety miechanizm razburajecca, maralnyja formuły pačynajuć padmianiać architekturu biaśpieki, a pakarańnie pamyłkova ŭsprymajecca jak stratehija», — piša jon.

«Ja nie palityk i nie ideołah. (…) Ja sprabuju apisvać śviet jak fizik — takim, jaki jon jość, a nie takim, jakim chaciełasia b jaho bačyć», — adznačaje Mielničenka i tłumačyć, što składanyja sistemy nie reahujuć na palityčnyja zajavy: jany pracujuć, pakul zachoŭvajucca klučavyja suviazi, i razburajucca, kali paškodžvajucca apornyja elemienty.

«Patok padobny da raki: jaho nielha prosta abviaścić skasavanym. Jaho možna pieranakiravać, ale jon nie źniknie», — piša biznesmien i ŭ jakaści prykładu pryvodzić avaryju na Čarnobylskaj AES.

«Heta dokaz taho, što składanaja sistema, jakaja źmiaščaje vielizarnuju kolkaść enierhii, nie prabačaje pralikaŭ abo hanarystaści. Łancuh nievialikich padziej moža pieraraści ŭ katastrofu jašče da taho, jak niechta ŭśviadomić, što adbyvajecca.

Hety dośvied nie dazvalaje mnie stavicca da jadziernaha faktaru jak da abstrakcyi; heta absalutnaje abmiežavańnie, za miežami jakoha lubaja zadača tracić sens. Tam, dzie nastupstvy fizična niezvarotnyja, taki padychod źjaŭlajecca adzinaj prymalnaj formaj adkaznaści», — adznačaje jon.

Kali suvierenitet stanovicca prablemaj

Nastupny raździeł svajho artykuła Mielničenka pryśviačaje paniaćciu dziaržaŭnaha suvierenitetu. Jon nazyvaje hałoŭnym paradoksam sučasnaści toje, što patreba ŭ mižnarodnaj biaśpiecy nikoli nie była takoj vysokaj, adnak miechanizmy, jakija pavinny jaje zabiaśpiečvać, naadvarot, asłabli.

Na jaho dumku, u vyniku hetaha ŭsio čaściej uźnikaje spakusa razhladać suvierenitet praciŭnika jak krynicu pahrozy. Sam ža aŭtar zajmaje supraćlehłuju pazicyju.

«Źniščeńnie suvierenitetu nie vyrašaje prablemu biaśpieki. Jano likviduje adziny miechanizm, praź jaki hetuju prablemu možna vyrašyć», — davodzić Mielničenka.

Jon padkreślivaje, što Ukraina — heta nie prosta pole boju pamiž Rasijaj i Zachadam, a suvierennaja dziaržava, hramadstva i palityčnaja vola, jakija zapłacili za vajnu vielizarnuju canu. U hetym Mielničenka śmieła vychodzić za pazicyju pucinskaj Maskvy. Mienavita admaŭleńnie prava Ukrainy dy inšych krain byłoha SSSR, u tym liku Biełarusi, na samastojny vybar svajho šlachu raźvićcia, na niezaležnaść, stała ideałahičnym padmurkam sproby zachapić ich.

Pry hetym, na jaho dumku, doŭhaterminovaja biaśpieka Ukrainy taksama nie moža budavacca na poŭnym admaŭleńni rasijskaha suvierenitetu.

«Tryvały mir patrabuje suvierenitetu z abodvuch bakoŭ — nie tamu, što jany pavinny lubić adzin adnaho, a tamu, što tolki suvierennyja subjekty zdolnyja zaklučać pahadnieńni, jakija buduć vykonvacca.

Rasija siońnia vałodaje suvierenitetam: jana prymała i praciahvaje prymać svaje rašeńni samastojna. Heta nie acenačnaje mierkavańnie, a apisalnaje. Rasija vyznačyła svaje žyćciovyja intaresy, vałodaje materyjalnaj bazaj dla ich abarony i niasie nastupstvy ŭłasnych rašeńniaŭ», — piša jon.

U toj ža čas biznesmien miarkuje, što ŭ značnaj častcy zachodniaj dyskusii pra paślavajennuju Rasiju daminuje ideja istotnaha abmiežavańnia abo navat likvidacyi jaje suvierenitetu. Jon pryznaje, što takaja łohika maje svaje histaryčnyja padstavy — paśla Druhoj suśvietnaj vajny Hiermanija i Japonija byli intehravanyja ŭ zachodniuju sistemu biaśpieki, što na doŭhi čas pazbaviła ich revanšysckich pamknieńniaŭ.

Adnak, padkreślivaje aŭtar, hetaje paraŭnańnie nie pracuje ŭ vypadku Rasii.

«Rasija — nie pieramožanaja dziaržava, urad jakoj paciarpieŭ krach. Ale hłybinnaja nadzieja taja ž samaja: kraina, pazbaŭlenaja stratehičnaj aŭtanomii, urešcie prymie praviły tych, chto jaje hetaj aŭtanomii pazbaviŭ.

U hetym padychodzie ŭtrymlivajecca hłybokaja pamyłka. Suvierenitet — nieabchodnaja ŭmova luboj stabilnaj hłabalnaj architektury biaśpieki. (…)

Tryvały mir niemahčyma zaklučyć z tym, chto nie niasie sapraŭdnaj adkaznaści za ŭłasnyja rašeńni. Takoje pahadnieńnie budzie tolki časovaj paŭzaj pamiž novymi etapami kanfliktu», — śćviardžaje Mielničenka i analizuje čatyry scenaryi raźvićcia Rasii paśla zakančeńnia vajny, jakija, na jaho dumku, abmiarkoŭvajucca na Zachadzie.

Pieršy — prynižanaja Rasija, adsunutaja na pieryfieryju Jeŭropy. Na dumku biznesmiena, heta tolki stvoryć pieradumovy dla novaha revanšyzmu.

Druhi scenaryj — pierachod Rasii ŭ arbitu Kitaja. Spačatku heta moža vyhladać jak vyhadnaja alternatyva supracoŭnictvu z Zachadam, adnak u doŭhaterminovaj pierśpiektyvie, ličyć Mielničenka, Maskva prosta źmienić adnu zaležnaść na inšuju.

Pavodle jaho, u takim vypadku Rasija ryzykuje pieratvarycca ŭ rynak dla kitajskich tavaraŭ, krynicu syraviny, tranzitny kalidor i bufier pamiž Kitajem i Zachadam. Adnak i samomu Piekinu takaja zaležnaja Rasija była b nie nadta vyhadnaj, pakolki heta mahło b spravakavać stvareńnie antykitajskaj kaalicyi.

Treci mahčymy scenar — raspad Rasijskaj Fiederacyi. Mielničenka nazyvaje jaho samym niebiaśpiečnym, bo jon moža pryvieści da baraćby za jadzierny arsienał, resursy i miežy.

Čaćviorty varyjant — pieratvareńnie krainy ŭ izalavanuju «krepaść», jakaja budzie žyć va ŭmovach pastajannaj mabilizacyi i abłohi.

«Navuka, technałohii, kapitał i hramadski davier nie raźvivajucca va ŭmovach viečnaha nadzvyčajnaha stanovišča. Takaja madel nie zakančvaje vajnu — jana robić kanflikt sposabam arhanizacyi dziaržavy», — davodzić Mielničenka.

«Formy roznyja. Sistemny vynik adnolkavy», — padsumoŭvaje miljarder.

Čamu vajna na źniasileńnie — nie stratehija

Paśla analizu čatyroch mahčymych niehatyŭnych scenaryjaŭ aŭtar pierachodzić da taho, što ličyć hałoŭnaj pamyłkaj sučasnaj zachodniaj palityki. Na jaho dumku, staŭka na praciahłaje źniasileńnie Rasii nie zdolnaja pryvieści ni da tryvałaha miru, ni da novaj sistemy biaśpieki.

Jon śćviardžaje, što pieramovy mahčymyja tolki tady, kali abodva baki ŭpeŭnienyja, što ich apanient sapraŭdy zdolny adstojvać svaju pazicyju da kanca. Kali ž adzin z bakoŭ ličyć, što druhi blefuje abo nie maje mahčymaści vykanać svaje pahrozy, dypłamatyja stračvaje sens.

Mielničenka adznačaje, što ŭ rasijskim usprymańni vajna va Ukrainie — heta nie tolki kanflikt z Kijevam, ale i supraćstajańnie z usim Zachadam, jakoje viadziecca zachodnimi hrašyma, zbrojaj i technałohijami. Mienavita takoje bačańnie, pavodle jaho, vyznačaje rašeńni Maskvy.

Analizujučy pryčyny kanfliktu, miljarder źviartaje ŭvahu na toje, što vajna va Ukrainie ŭ vačach Maskvy źjaŭlajecca supraćstajańniem z usim zachodnim śvietam. Na pohlad Mielničenki, karani prablemy lažać u ihnaravańni intaresaŭ biaśpieki Rasii paśla zakančeńnia chałodnaj vajny, što ŭrešcie pryviało Kreml da vysnovy ab biessensoŭnaści dalejšych dypłamatyčnych namahańniaŭ.

Aŭtar dumaje, što zachodniaja stratehija «źniasileńnia» Rasii źjaŭlajecca pamyłkovaj i niebiaśpiečnaj. Jon śćviardžaje, što formuła «padtrymlivać Ukrainu stolki, kolki spatrebicca» — heta tolki sposab adkłaści pryniaćcie składanych rašeńniaŭ ab novaj architektury jeŭrapiejskaj biaśpieki.

Bolš za toje, biznesmien padkreślivaje, što zaciahvańnie kanfliktu pavialičvaje jadziernyja ryzyki. Jadziernaje strymlivańnie, jak zaŭvažaje Mielničenka, patrabuje adkrytych kanałaŭ suviazi i racyjanalnych centraŭ pryniaćcia rašeńniaŭ, a nie emacyjnaha cisku, jaki moža šturchnuć składanuju sistemu da niezvarotnaj katastrofy.

«Realnyja sistemy nie pracujuć takim čynam, kab ich možna było biaśpiečna davieści da samaj miažy i spynić mienavita tam, dzie heta palityčna zručna», — papiaredžvaje jon.

Klučavym elemientam budučaj sistemy biaśpieki Mielničenka nazyvaje suvierenitet. Jon śćviardžaje, što sproby zvonku abmiežavać ci razburyć rasijskuju subjektnaść nie vyrašajuć prablemy biaśpieki, a tolki źniščajuć adziny miechanizm, praź jaki možna dasiahnuć tryvałaha miru. Na dumku biznesmiena, ustojlivyja pahadnieńni mohuć zaklučacca tolki pamiž suvierennymi dziaržavami, jakija samastojna niasuć adkaznaść za ŭłasnyja rašeńni.

Razhladajučy ŭnutranyja pracesy ŭ Rasii, miljarder źviartaje ŭvahu na transfarmacyju rasijskaj biznes– i intelektualnaj elity. Jon adznačaje, što sankcyi razburyli iluziju palityčna niejtralnaj hłabalizacyi, u jakuju dziesiacihodździami vieryli pradprymalniki, navukoŭcy i inšyja pradstaŭniki «novaj Rasii». Pavodle Mielničenki, heta pastaviła ich pierad vybaram: poŭnaja emihracyja abo stvareńnie ŭłasnaj samadastatkovaj sistemy ŭnutry krainy. Mielničenka pry hetym zamoŭčvaje važny momant: sankcyj nie było, pakul Rasija nie pasprabavała zachapić Ukrainu i pastavić Jeŭropu pad svoj kantrol.

Žorstki źniešni cisk, davodzić miljarder, vymušaje rasijski biznes i hramadstva abjadnoŭvacca. Bujny biznes, jaki inviestuje ŭ Rasiju, stanovicca harantam jaje stabilnaści. Łohika stvareńnia ciapier nakiravanaja ŭsiaredzinu krainy, kab vypravić minułyja dysbałansy i stvaryć sistemu, jakaja budzie abaraniać svaich ludziej i svaje kaštoŭnaści samastojna. Takim čynam Mielničenka sprabuje pierakanać Zachad źniać sankcyi — robim vysnovu, što jany sapraŭdy pracujuć i raźvićcio Rasii abmiažoŭvajuć.

Pryvabnaść pradkazalnaści

Padsumoŭvajučy svaje razvahi, Mielničenka śćviardžaje, što «suvierennaja», jak jon heta nazyvaje, Rasija nie abaviazkova budzie kamfortnaj dla inšych krain. Adnak, na jaho dumku, u doŭhaterminovaj pierśpiektyvie heta najlepšy varyjant, čym lubaja z alternatyŭ.

«Vybar dla źniešnich hulcoŭ staić nie pamiž družalubnaj i varožaj Rasijaj. Jon staić pamiž Rasijaj, pavodziny jakoj pradkazalnyja, i Rasijaj, čyj dalejšy šlach nieviadomy. U śviecie, jaki ciapier farmujecca, pradkazalnaść važniejšaja za simpatyju», — piša aŭtar.

Pavodle biznesmiena, dyskusija pra toje, jakoj pavinna stać Rasija, sapraŭdy niepaźbiežnaja. Adnak, ličyć jon, vieści jaje treba ŭžo paśla zakančeńnia vajny i vyklučna ŭnutry samoj krainy.

Tut Mielničenka znoŭ zamoŭčvaje važny momant: nijakaha ŭnutranaha pluralizmu, nijakaj prastory dla dyskusij unutry Rasii nie zastałosia. Los Alaksieja Navalnaha i kryminalizacyja navat nazyvańnia vajny vajnoj toje pakazvajuć.

Miljarder Mielničenka pry hetym zaklikaje pryniać Rasiju takoj, jakaja jana jość ciapier.

«Vybar pierad śvietam staić nie pamiž luboŭju da Rasii i nianaviściu da jaje, pamiž pakarańniem i prabačeńniem, pamiž maralnaj jasnaściu i palityčnym cynizmam. Heta vybar pamiž dvuma typami budučyni: toj, u jakoj vialikija dziaržavy znoŭ vučacca pavažać suvierenitet adna adnoj, i toj, u jakoj kožnaja sprabuje pieratvaryć astatnich u abjekty kiravańnia. Druhi šlach užo pryvioŭ nas siudy.

Samaje hałoŭnaje — kab my zrabili krok nazad ad biezdani. Tolki tady my zmožam spytać, jak my da jaje dajšli i jak uładkavać śviet inakš. Hetaja praca naležyć nastupnamu pakaleńniu. Naša ž rola — zabiaśpiečyć, kab u ich było z čym pracavać», — zaviaršaje svoj artykuł Mielničenka. Heta hučyć jak namiok na pahrozu jadziernaha apakalipsisu, kali Rasii nie daduć zachapić toje, što jana jašče choča zachapić — a heta na siońnia rešta Danbasa, ale chto viedaje, što «suvierennaja Maskva» nazavie svaim zaŭtra.

Andreju Mielničenku 54 hady. Jon naradziŭsia ŭ Homieli, ale ŭsio jaho žyćcio prajšło ŭ Maskvie, ź Biełaruśsiu jon nijak nie źviazany i biełarusam siabie nie ŭśviedamlaje. Jon zasnavalnik kampanij «Jeŭrachim» i SUEK, jakija pracujuć u śfiery chimii i vuhalna-enierhietyčnaj pramysłovaści.

• 1
• 4
• 19
• 6
• 0
• 0
• 5
• 0