Mara kala voziera Narač. Jak siamja ź Minska pieratvaraje stohadovuju chatu ŭ ahrasiadzibu

Ź Minska ŭ viosku

Para žyvie ŭ Minsku, ale kožnuju volnuju chvilinu starajecca pravieści ŭ svajoj viaskovaj chacie. Za hod Alaksandr i Jana ŭžo vykanali kałasalny abjom pracy: abnavili padmurak, pierakryli dach, pamianiali dźviery i vokny. Unutry hatovyja padłoha, stol, ścieny — pracy ŭkłali šmat. Učastak u 25 sotak taksama pastupova pryvodziać da ładu.

Pavialičyć

Siamiejny padychod

Alaksandr mnohaje robić svaimi rukami. Jana — idejnaja natchnialnica i viernaja pamočnica. Razam ź imi ŭ budučym rajskim hniaździečku haspadaryć vaśmihadovaja Kira.

Pavialičyć

Usie raboty ciahnuć niemałyja hrošy ź biudžetu siamji, kali nie skazać, što amal usie. Ale čakańni i mara taho vartyja.

Pavialičyć

Alaksandr pryznajecca: «Kab realizavać maru, časam patrebna zdarovaja dola varjactva».

Mara pra svaju chatu ŭ rodnaj vioscy

Dla Alaksandra vioska Mikolcy — rodnyja miaściny. Tut znachodzicca chatka jahonaj prababuli — staraja, viaskovaja, ale takaja rodnaja. Baćki vykarystoŭvajuć jaje jak lecišča.

Pavialičyć

Ideja kupić svaju chatu śpieła ŭ maładoha čałavieka ź dziacinstva. Jon kožnaje leta pravodziŭ na vioscy. Kali pačaŭ sustrakacca ź Janaj, pryvoziŭ jaje siudy, i kožny raz jany zachaplalisia: «Jak ža tut kłasna!»

«Dva hady tamu, čarhovy raz źjazdžajučy, ja adčuŭ taki sum… Nie chaciełasia źjazdžać, i ŭsio. Treba niešta svajo, bo babulina chata — heta tak, pahaściavać. I my zaharelisia: chočam svaju chatu», — uspaminaje Alaksandr.

Pavialičyć

Sužency doŭha šukali chatu ŭ internecie, ale chacieli kupić mienavita ŭ hetaj vioscy, niahledziačy na toje, što ceny tut «kusajucca». Hety dom vystavili na prodaž, i abjava visieła prosta na fasadzie. Heta zaŭvažyŭ i raskazaŭ Alaksandru jaho dziadźka, tak sužency i znajšli svoj budučy kutok.

Pavialičyć

«Kali kupili chatu, pa dakumientach jana była prykładna piacidziasiatych hadoŭ. Susiedzi pryjšli znajomicca, stali raskazvać, i akazałasia, što pałova chaty — navat bolšaja jaje častka — niekali stajała praz darohu, u vialikaj siamji, jašče da vajny. Paśla śmierci baćkoŭ braty vyrašyli raździalicca, i adzin ź ich pieranios pałovu chaty siudy, na naš ciapierašni ŭčastak. Hety zrub 1924 hoda, a paśla vajny dabudavali jašče častku, voś jon i staić užo bolš za sto hadoŭ», — raskazvaje Alaksandr i adznačaje, što raniej rabili jakasna i na stahodździ.

Pačatak rabot pa adnaŭleńni

Dla viaskovaha struchlełaha i stareńkaha budynka cana była davoli vysokaja, ale kali mierkavać pa miescaznachodžańni i pa rynku nieruchomaści, to adekvatnaja. Popyt na adpačynak u hetych miescach vysoki, asabliva ŭ letni siezon.

Pavialičyć

«Heta budzie miesca, kudy my budziem pryjazdžać adpačyvać. Nu i, mahčyma, jano dapamoža trochi adbić układańni — dla siabie, ale z vyhadaj», — dzielacca płanami haspadary.

Chatu vyrašyli nie znosić, a adnaŭlać.

«Kab viedaŭ ja tady, što lahčej pabudavać novuju… Ale ścieny zastalisia, minimalnaja asnova była. Padmurak pryjšłosia padlivać. Dach možna było nie mianiać, ale my psichanuli — pamianiali. Z budaŭničymi rabotami dapamahajuć majstry, miascovyja chłopcy i svajaki, možna skazać, usioj vioskaj. Kali paraŭnoŭvać ź Minskam, ceny na raboty tut tańniejšyja, ale ŭsio adno ciahnuć prystojna».

Pavialičyć

Mietadam sprob i Google u dapamohu

«Kali my pryjšli na ŭčastak, jon uvieś byŭ u płatach, uvieś učastak padzieleny — raniej ludzi lubili ŭsio haradzić. Stajaŭ vialiki śviran — ceły kompleks. Zrazu my jaho źnieśli i spalili. Z meblaj taja ž historyja: staruju vynies — nikomu nie patrebna, pryjšłosia adpravić na vohnišča. Padmurak rabili pa-staromu: pakinuli staryja kamiani, vykapali vakoł ich tranšeju, zamianili nižnija viancy i zalili bieton litaraj «P». Padmurak atrymaŭsia bietonny, a pad im — vałuny pa 150 kiłahramaŭ.

Pavialičyć

Alaksandr nie budaŭnik, pryznaŭsia, što čaściakom źviartajecca da ŭsioviednaha Google. Častkova škaduje, što nie źviarnuŭsia da prafiesijanałaŭ abo prajekciroŭščykaŭ, bo častki pamyłak i lišnich vydatkaŭ možna było b paźbiehnuć.

«Robiš, a potym razumieješ — možna było praściej. Ale vočy harać, ruki robiać: chočacca chutčej».

Ramont vyjšaŭ za miežy pieršapačatkovaha biudžetu

Haspadary zalili padmurak i vyrašyli zrabić ciopłuju padłohu. Z žonkaj udvuch usio ŭkłali: uciaplalnik, trubki, i navat Kira dapamahała. A potym akazałasia, što elektryčnaja linija ŭ vioscy staraja, i ciopłuju padłohu jana nie paciahnie. U teoryi možna było b pastavić kacioł, ale jon budzie pracavać na miažy mahčymaściaŭ.

Pakul usio staić pad bietonam, trubki lažać — jak zadzieł na budučyniu. Pavodle infarmacyi haspadara, prajekt zamieny elektrasietki jość u najbližejšyja hady. Zastajecca spadziavacca i čakać.

Pavialičyć

Azdableńnie chaty płanujuć zrabić drevam. Prybiralnia i duš usiaredzinie ŭžo całkam funkcyjanujuć.

Pavialičyć

Jašče haspadar raskazaŭ, što ŭžo pieravysili płanavany biudžet, i nieadnarazova.

«Dumali, pojdzie tysiač z 15 dalaraŭ. Zrobim tolki kaśmietyčny ramont, pamianiajem vokny i ŭnutry abstanoŭku, vadu praviadziem. Potym pačałosia: padłohu treba mianiać, a čym słać? Možna i ciopłuju padłohu pakłaści. Adno čaplajecca za druhoje, vyrašyli rabić kapitalna. U pieršapačatkovyja ličby nie «ŭleźli» — užo dvaccać patracili», — dzielacca sužency.

Pavialičyć

Jak budoŭla źmianiaje rytm i daje zadavalnieńnie

— Alaksandr, pamiatajecie toj samy momant — kali vyrašali, brać hety dom ci nie? Ci adolvali sumnieńni i jak ich pieramahali?

— Kab dasiahnuć mety, patrebna dola varjactva. My adkinuli racyjanalnaść, praliki — usie hetyja «a raptam nie atrymajecca?», «a kolki hrošaj treba?», «a ci paciahniem?» Moža, heta i niapravilna, ale hetyja dumki treba adsiekčy i prosta kinucca ŭ boj. Kali ty ŭžo ŭviazaŭsia — šlachu nazad niama. I toje, što my ŭžo zrabili, natchniaje ruchacca dalej. Tamu ŭsio atrymlivajecca.

A ŭ cełym… Žyćcio, viadoma, źmianiłasia. Kali stanovišsia ŭładalnikam chaty i ŭčastka — heta pastajannaja praca, inšy rytm. Ja nie lažu na kanapie i viedaju, što ŭ vychadnyja ja pry spravie. Kruču niešta, našu, łamaju, pa miery sił buduju. Tak ja pierazahružaju hałavu ad asnoŭnaj pracy. I, viedajecie, dla mianie heta kajf. Tak, heta pastajanny ruch, ale ŭ im i jość žyćcio. Kali robiš niešta rukami i bačyš vynik svajoj pracy — heta natchniaje i daje sapraŭdnaje zadavalnieńnie.

Pavialičyć

Alaksandr viadzie ŭ tyktoku błoh «Krok za krokam». Jon raskazvaje pra budaŭnictva chaty i dzielicca mnostvam cikavych padrabiaznaściaŭ hetaha pracesu.

• 0
• 0
• 0
• 1
• 1
• 0
• 0
• 1