«Paśla Tajłanda Hruzija zdajecca ahresiŭnaj». Prahramist — pra zimoŭku ŭ Azii i žyćcio ŭ Tbilisi

Šry-Łanka amal nie zajšła

— Z Šry-Łankaj atrymałasia śmiešnaja historyja. Ja ŭbačyŭ u Instagram rekłamu niejkaha kavorkinhu na hetym vostravie. Mnie vielmi spadabałasia, ale pakul ja sabraŭsia, usie miescy ŭžo razabrali.

Ale ja nie zasmuciŭsia i vyrašyŭ pajechać sam. Bo ja daśviedčany padarožnik i heta była daloka nie pieršaja maja Azija. Da hetaha ja ŭžo paŭhoda žyŭ na Bali — jašče da taho, jak heta stała mejnstrymam, hadoŭ 11 tamu. Paŭhoda byŭ u Tajłandzie, na Pchukiecie. Jeździŭ u kamandziroŭki pa Indyi. Taksama byŭ u Kitai na Chajnani.

Heta značyć, paŭdniova-ŭschodniuju Aziju ja davoli dobra vyvučyŭ. I čamuści mienavita Šry-Łanka zajšła mnie mienš za ŭsio.

Biełarusy mohuć aformić elektronnuju vizu ŭ Šry-Łanku na 30 dzion, jakuju potym možna praciahnuć na paŭhoda. Darečy, u aeraporcie pa prylocie mianie prymusili kupić zvarotny bilet. Ja navat nie viedaŭ, na kolki pryjechaŭ. Ale pryjšłosia kupić bilet na datu praz čatyry tydni.

Ale naohuł na Šry-Łancy davoli sumna.

Internet drenny, davoli darahija bajki, ježa vielmi adnastajnaja. Niama ałkaholu. Dakładniej, jon jość, ale ty staiš u čarzie ź niejkimi bamžami, kab kupić samaje prostaje piva.

Adnojčy ja jechaŭ na tuk-tuku z adnoj vioski ŭ inšuju, nas spyniła palicyja, zalezła va ŭsie kišeni, usio pravieryła. Nibyta vietliva, usio narmalna, ale potym dumaješ: jakoha chrena? Zrazumieła, što narkotyki šukali. Z hetym u ich žorstka.

Darečy, tam davoli raspaŭsiudžany rasizm. Niekatoryja kafe nie absłuhoŭvajuć miascovych — prama pišuć: foreigners only. I byŭ vypadak: pryjechaŭ viadomy komik, hramadzianin Šry-Łanki i Brytanii, i jamu skazali: «Sychodź z našaj kaviarni». Jon vielmi aburaŭsia, i tady jakraz byŭ dobry skandał vakoł hetaj temy.

Zaraz u krainie vialikija prablemy ź bienzinam, tamu zamiežniki masava źjazdžajuć. Naohuł u Šry-Łanki nie atrymlivajecca pryciahvać bahatych jeŭrapiejcaŭ, tudy ŭ asnoŭnym pryjazdžajuć ludzi, jakija nie chočuć šmat tracić. Tamu kraina navat hublaje hrošy na turyźmie.

Ale pryroda vielmi pryhožaja, u centry vostrava hory, nahadvajuć Svanietyju. I ŭ samim Hale šmat pryhožaj kałanijalnaj architektury. Dobry siorfinh, vietlivyja ludzi. I ŭsie dobra razmaŭlajuć pa-anhlijsku — usio ž byłaja anhlijskaja kałonija.

Tajłand — supier!

Termin majoj šry-łankijskaj vizy padychodziŭ da kanca i ja vyrašyŭ adpravicca ŭ Tajłand. I vielmi mocna adčuvałasia roźnica, značna bolš raźvitaja infrastruktura, u krainie jość hrošy.

Ja nie chacieŭ jechać ni na Pchukiet, ni ŭ Pataju, tamu što tam zanadta turystyčny vajb — ciažka pieranosić usie hetyja pjanyja kampanii. I siabar paraiŭ poŭnač Tajłanda — horad Čyanh Maj, pra jaki ja raniej naohuł nie čuŭ. Heta byłaja stalica, druhi pa vieličyni horad u Tajłandzie. I jon mianie vielmi pryjemna ŭraziŭ.

Mnie jon navat čymści Minsk nahadaŭ: nichto nie sihnalić, usie vietlivyja, uśmichajucca. Anhlijskaja ŭ ludziej byvaje tak sabie, ale atmaśfiera vielmi spakojnaja, nichto nikoha nie tuzaje.

U Tajłandzie dobry vybar piva, niadaŭna lehalizavali marychuanu, tamu ŭsiudy stajać šapiki, dzie jana pradajecca. I ekspackaja tusoŭka tam zusim inšaja. Prychodziš u kavorkinh, tabie adrazu kažuć: «O, ty mabilny raspracoŭščyk? Ja taksama mabilny raspracoŭščyk. U nas tut svaja kamjunici».

Tam ja pačaŭ šukać novuju pracu. I znajšoŭ! Taksama na addaloncy, praŭda, akazałasia, što samy prosty dla mianie varyjant zaraz — viarnucca ŭ Hruziju. U Tajłandzie možna adkryć IP i prymać hrošy jak digital nomad, ale nie było času z hetym raźbiracca.

U Polšču ci Partuhaliju ja b nie paśpieŭ atrymać vizu, tamu viarnuŭsia da raniejšaha žyćcia ŭ Tbilisi. Ale kali ja vyrašyŭ jechać nazad u Hruziju, pačałasia śpiecapieracyja ŭ Iranie. Pieralot praz Dubaj i Dochu stali ryzykoŭnymi. Tamu kupiŭ bilety praz Kitaj, naviedaŭ Huańčžou i Hankonh.

I apošni — čystaje zachapleńnie! Dumaŭ, što mianie ŭžo składana ździvić. Ale akazałasia, što možna. Vielmi šmat kantrastaŭ, edaki łondanski City (biznes-rajon), ź jakim susiedničaje banhładeš z rečyvami i prastytutkami. Ciažka apisać, treba bačyć.

Jak tam u Hruzii?

Hruzija dla mianie zaraz samaja spakojnaja łakacyja ŭ płanie žyćcia. Choć zaraz tam mocna mianiajuć praviły dla ekspataŭ. Kab pačać aficyjna pracavać, treba atrymać dazvoł u ministerstva pracy i tolki potym atrymać na DNŽ. Dla DNŽ patrebien biznes-płan i hadavy abarot 50 tysiač łary (niešta ŭ rajonie 19 tysiač dalaraŭ). U mnohich nie-ajcišnikaŭ takoha abarotu niama.

Ale spačatku mnie vielmi padabałasia ŭ Hruzii. Było adčuvańnie, što ŭ hetaj krainy ŭsio atrymałasia. Ale potym pajšoŭ adkat. Mnohija ludzi nie sa stalicy padtrymlivajuć uładu, jakaja zajmaje chutčej prarasijskuju pazicyju. I ludzi stali jak byccam by źlejšyja. Moładź, nastrojenaja prajeŭrapiejska, frustravanaja. Idzie mocny padzieł hramadstva.

Heta nie toje kab naŭprost upłyvaje na ekspackaje žyćcio, ale ŭnutry krainy heta ŭsio roŭna adčuvajecca.

Pry hetym u Hruzii servis pa-raniejšamu davoli tak sabie. Asabliva ŭ Tbilisi. Paśla Tajłanda naohuł zdajecca, što ŭsie davoli ahresiŭnyja: chutka sihnalać, razdražniajucca, byvajuć nievietlivymi.

Amal usie maje siabry i znajomyja źjechali ŭ krainy Jeŭrasajuza. I, darečy, intehrujucca značna lepš, čym hruzinskija ekspaty. Ja vyvučyŭ ich cudoŭna pryhožy ałfavit, ale dalej sprava nie pajšła. Ź ludźmi starejšymi za 40 hadoŭ možna razmaŭlać pa-rusku, a moładź pavalna anhłamoŭnaja.

Uvohule, pakul što krychu adnaŭlusia finansava ŭ Hruzii, a dalej budu źjazdžać u Jeŭrasajuz. Dziakuj Bohu, kantrakt dazvalaje atrymać praktyčna lubuju digital nomad vizu. Dy i pavodle raskazaŭ siabroŭ ź Ispanii ci Polščy jany značna chutčej intehrujucca.

• 2
• 1
• 0
• 1
• 0
• 2
• 0
• 1