U Hrodzienskim zaaparku pakazali, ź jakoj łyžki kormiać krakadziłavaha kajmana VIDEA
Hrodzienski zaapark apublikavaŭ videa, na jakim pakazaŭ, jak kormiać krakadziłavaha kajmana pa mianušcy Vienijamin. Miasa — jałavičynu abo kuracinu — jamu padajuć z admysłovaj «łyžački».
Heta chutčej navat nie łyžka, a doŭhaja draŭlanaja pałačka. Tak supracoŭniki mohuć biaśpiečna karmić drapiežnika, nie ryzykujučy, što jon dastanie da ruki.
Kajmana kormiać 3—5 razoŭ na tydzień — usio zaležyć ad jaho apietytu i nastroju. Za adzin pryjom jon źjadaje kala 400 hramaŭ miasa. U zaaparku adznačajuć, što karmić Vienijamina mienavita z takoj «łyžački» najbolš zručna i dla jaho, i dla supracoŭnikaŭ.
Choć kajman i nazyvajecca «krakadziłavym», heta nie zusim krakadził, choć i padobny na jaho. Taksama jaho jašče nazyvajuć akularavym kajmanam z-za kaścianoha hrebnia pamiž vačyma, jaki nahadvaje pieranośsie sałdat u šlemach abo akulary.
Heta reptylija siaredniaha pamieru (darosłyja asobiny zvyčajna vyrastajuć da 1,5—2,5 mietra) ź vielmi mocnaj «branioj» z kaścianych płaścin. Takaja «brania» robić skuru kajmanaŭ mienš kaštoŭnaj dla pramysłovaści, čym skura sapraŭdnych krakadziłaŭ, što dapamahło vidu ŭ vyžyvańni, bo na jaho nie nadta achvotna palavali.
Žyvuć kajmany ŭ Centralnaj i Paŭdniovaj Amierycy. Jany vielmi niepieraborlivyja i mohuć žyć jak u rekach, tak i ŭ bałotach ci navat u sałanavataj vadzie. Maładyja kajmany jaduć nasiakomych i maluskaŭ. Darosłyja pierachodziać na rybu, ptušak i drobnych mlekakormiačych. A kali prychodzić zasucha, jany mohuć prosta zakapacca ŭ hlej i čakać daždžoŭ.
Pry hetym krakadziłavyja kajmany — adny z samych adaptyŭnych reptylij. U niekatorych rehijonach (naprykład, u Fłarydzie) jany ličacca invaziŭnym vidam, bo chutka razmnažajucca i vyciaśniajuć miascovych žyvioł.
Ciapier čytajuć
«Jana hadami ciarpieła, a paśla adzin raz udaryła muža nažom — hetaha chapiła, kab zabić»2
Kamientary