Ryełtarka pakazała, u jakim stanie siamja pakinuła dom paśla sutak adpačynku. Jana była ŭ šoku
Ale niekatorych jaje patrabavańni da arandataraŭ aburyli.
Ryełtarka pakazała, u jakim stanie pakinuła arendny dom siamja z šaści čałaviek paśla dnia pražyvańnia.
Zachodziačy ŭ draŭlany damok, jana pakazvaje, što na ŭvachodzie ŭsio dobra, tamu adrazu padymajecca na druhi pavierch.
«Paŭsiul prybrana, navat hirlandački sabie ŭklučali. Zapraŭleny łožak, što redkaść u arendnym žytle. Pobač kanapa, na joj skłali bializnu», — raskazvaje jana i padsumoŭvaje, što na druhim paviersie ŭsio vydatna.
Dalej jana spuskajecca na pieršy pavierch i zachodzić u sanvuzieł, dzie akuratna raźviešany chałaty i ručniki, a rakavina tak bliščyć, nibyta jaje pamyli. U łaźni arandatary navat padniali paddony z padłohi, kab jana prasochła.
«Heta nie ludzi, a prosta vyklučeńnie z pravił. Nastolki akuratny dom paśla vyjezdu!» — radujecca ryełtarka, paśla čaho zachodzić u hałoŭny pakoj i bačyć tam kamplimient u vyhladzie zakarkavanaj butelki šampanskaha.
Dalej jana prachodzić u kuchonnuju zonu i pakazvaje, što ludzi taksama pamyli za saboju ŭvieś posud.
«Kali tak staviacca da arendnaha doma, to heta sapraŭdnaje vyklučeńnie z pravił. Zdavałasia b, my žyviom u XXI stahodździ i ŭsie pavinny za saboj prybirać, ale tak robiać daloka nie ŭsie. Siońniašni vyjezd prosta ŭraziŭ nas: nakolki fajnyja ludzi, nakolki prybrana, nakolki jany ceniać usio!
My zdajom piać damoŭ adpačynku i pracujem užo čaćviorty hod. I paviercie, jość vyjezdy, paśla jakich chočacca całkam pamycca — nastolki za sutki možna zahadzić dom. Ale paśla takich vyjezdaŭ realna źjaŭlajucca siły i enierhija praciahvać», — kaža ryełtarka.
Ale ŭ kamientarach da videa niekatoryja aburylisia.
«Pryjechać adpačyć, kab prybrać vaš dom — tak sabie adpačynak. Prybraŭ u miežach razumnaha i daśvidos. Za ŭsio zapłačana».
«Ščyra skažu, kali my zdymajem, paśla siabie paradak nie pakidajem. My arandujem, kab adpačyvać, a nie vykonvać jašče chatniuju pracu, ale haściniec pakidajem, heta dziakuj za toje, što prybiaruć paśla nas».
«Vy pavinny prybirać, a nie adpačyvalniki, vam za heta płaciać hrošy».
Mnohija pry hetym pišuć, što zvykli prybirać za saboj, i tut niama dziŭnaha.
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było66
Kamientary
T.zv " r Ivanam" i susidam ni zdaju..padobny
Adzin cikaviej za ińšaha susiedzi vakoł Biełarusi