U Chanoi adbyłasia prezientacyja zbornika vieršaŭ «Tam, dzie pieśnia žyćcia» (‘Nơi bài ca cuộc đời’) Janki Kupały. Heta pieršy pierakład na vjetnamskuju movu tvoraŭ biełaruskaha paeta, piša Reform.news.
Kniha apublikavanaja vydaviectvam «Zhoda naroda» (NXB Dân Trí) u supracoŭnictvie z vydaviectvam «Ekanomika — Finansy» (NXB Kinh tế — Tài chính) i biełaruskim Dziaržaŭnym litaraturnym muziejem Janki Kupały.
Na prezientacyi 2 listapada pasoł Biełarusi ŭ Vjetnamie Uładzimir Baravikoŭ adznačyŭ suśvietnuju viadomaść Janki Kupały. Fan Nhok Čyń, dyrektar vydaviectva «Ekanomika — Finansy», padkreśliŭ, što tvory paeta, jakija adlustroŭvajuć «pryhažość biełaruskaj dušy», blizkija pa duchu vjetnamskamu čytaču.
Asablivaje miesca zaniali słovy adnaho ź pierakładčykaŭ zbornika Nhujena Van Čyjena. Jon adznačyŭ, što Kupała piša pra žyćcio sialan, nie bajučysia havaryć ab pryhniocie, i tamu «jon — hołas Biełarusi, hołas pakut i nadziei». Pierakładčyka ŭraziła i vobraznaść paeta, jakaja dazvalaje čytaču «apynucca ŭ biełaruskim lesie».
Spadar Čyjen zrabiŭ vysnovu: «Janka Kupała — nie tolki paet, ale i simvał biełaruskaj kultury. Jaho tvory akazali hłyboki ŭpłyŭ na raźvićcio biełaruskaj litaratury i mastactva».
U miežach mierapryjemstva Uładzimir Baravikoŭ pieradaŭ 30 ekzemlaraŭ knihi Nacyjanalnaj biblijatecy Vjetnama.
Ciapier čytajuć
Dziadok raskazaŭ, jak pavodziŭ by siabie ŭ siońniašniaj Biełarusi i što budzie dalej2
Kamientary