«Jak dźmuchaŭcoŭ u poli». Biełarusy raskazali, jakija hryby stali źjaŭlacca paśla ŭstojlivaj śpioki i karotkich daždžoŭ
Hetaje leta ździŭlaje nadvorjem. U pačatku červienia biełarusy patanali ŭ daždžach i radavalisia chutkamu rostu hryboŭ, ale ŭžo ŭ kancy miesiaca hrybnicy trapili pad upłyŭ zasuchi i litaralna spynilisia ŭ raźvićci. U lipieni nadvorje vyhladaje niavyznačanym. Adnak daždžy, jakija imkliva pranieślisia pa krainie, chutka zvabili zajadłych hrybnikoŭ z damoŭ i kvater. Što ciapier jany znachodziać u lesie, prasačyŭ Telegraf.news.
Niahledziačy na toje, što daždžy prajšli paśla ŭstojlivaj zasuchi, hrybnicam ababkaŭ i vysakarodnych baravikoŭ, vierahodna, spatrebicca bolš času dla adnaŭleńnia.
«Hryboŭ niama», — vynosiać svoj vierdykt biełaruskija źbiralniki i tolki znachodziać adzinkavyja asobniki čyrvonahałovikaŭ i biełych.
Adnak bahaćcie i maštaby ŭzyšoŭšych lisičak dziviać ujaŭleńnie. Sacsietki milhajuć poŭnymi košykami kučaravych žoŭtych hryboŭ, u jakija nie schadziŭ chiba što tolki lanivy. Pahladzieli, u jakich rehijonach źbirajuć uradžai.
«Siońnia pajechała za čarnicami. «Ni kroku ŭ bok!», — zahadała sabie. Pryjšła ŭ les i pajšła šukać lisički!», — raskazała adna ź biełarusak u hałoŭnym pabliku biełaruskich hrybnikoŭ u VK «Hrybnyja vojski Biełarusi».
«Lisički jość, a budzie jašče bolš! Znajšli doŭhaje, prosta ašałamlalnaje miesca, dzie ich uzdoŭž i papiarok, jak dźmuchaŭcoŭ u poli. Ale knopki, im treba padraści. Hałoŭnaje, kab nie zasochli», — raskazaŭ hrybnik ź Viciebskaj vobłaści.
«Nie byŭ u lesie 4 dni, paśla pryjezdu ŭbačyŭ sumnuju karcinu — mohiłki pierarosłych vialikich biełych, škada nichto ich nie sabraŭ. Paśla daždžoŭ novy słoj nie vyjšaŭ, prajšła pieršaja chvala. Padabraŭ tolki paračku tych, chto vyžyŭ», — raskazaŭ hrybnik pra stanovišča na palihonie pad Barysavam na 6 lipienia.
Vialikija ŭradžai lisičak źbirajuć žychary Minščyny i Homielskaj vobłaści. U pryvatnaści, u Mazyry vyjavilisia asabliva bujnyja ekzemplary.
U toj ža čas hrybniki adkryli siezon palavańnia na viasiołku. Hety lačebny i kaštoŭny hryb, jak zapeŭnivajuć vopytnyja «cichija palaŭničyja», nie baicca ni śpioki, ni zasuchi i prydatny ŭ ježu navat u syrym vyhladzie.
Navukoŭcy sprahnazavali, jaki sioleta budzie ŭradžaj hryboŭ i jahad
300 dalaraŭ za tur u hryby, 400 — kab trapić u zakryty čat amataraŭ hryboŭ: biełaruski hrybnik pradaje svaje viedy
Akazvajecca, źbirajučy hryby, možna narvacca na štraf. Čaho rabić nielha?
«Za raz sabraŭ 500 hryboŭ!» Biełarus navučyŭsia biespamyłkova vyznačać supieruradžajnyja palany
Ciapier čytajuć
«Jana daŭnavata ŭ Biełarusi». Baćka Anžaliki Mielnikavaj pryznaŭsia, što jana žyvaja i zdarovaja90
Kamientary