Zaparožskaja vajennaja abłasnaja administracyja abvierhła raspaŭsiudžanuju ŭčora infarmacyju ab zachopie rasijanami skifskaha zołata z krajaznaŭčaha muzieja ŭ akupavanym Mielitopali.
«U sakaviku samaje kaštoŭnaje z Zaparožskaj vobłaści było vyvieziena ŭ inšyja rehijony Ukrainy. Całkam z usich muziejaŭ. Usio, što składała historyka-kulturnuju kaštoŭnaść. Toje, što jany tam «vyratavali» — nu, pośpiechu im. Jość roznyja muziejnyja ekspanaty: kopii, mulažy, jašče niešta», — zajaviŭ u efiry ahulnanacyjanalnaha telemarafona kiraŭnik Zaparožskaj VAA Alaksandr Staruch.
Raniej prarasijskija pabliki raspaŭsiudzili videa pra toje, jak akupanty nibyta znajšli schavanaje rabotnikami muzieja zołata i «vyratavali» jaho ad vyvazu za miažu.
Pry hetym varta adznačyć, što siarod resursaŭ, jakija pašyrali hetuju infarmacyju dalej, byŭ i telehram-kanał Zaparožskaj VAA.
U 1954 hodzie staradaŭniaje skifskaje zołata vyjavili ŭ skifskim kurhanie ŭ Mielitopali. Jaho sprabavali vyvieźci ŭ leninhradski Ermitaž, ale ŭkrainskija archieołahi damahlisia taho, kab znachodka zastałasia va Ukrainie.
Ciapier čytajuć
«Ženia pahadziŭsia na budoŭlu, a nie vajavać. I tolki kali vyjdzie z zapoju!»: jak pradali ŭ rasijskuju armiju žychara Lozna. Achviara nie adna6
Kamientary