«Chočacca, kab hieroi pakaleńnia byli razumnymi ludźmi». Treveł-žurnalist Lonia Paškoŭski aburyŭsia novym klipam Maksa Karža pra Afhanistan
Śledam za novym albomam repier Maks Korž vypuściŭ klip na adnu ź piesień relizu — «Afhan». U im možna pabačyć kadry z vandroŭki muzyki ŭ Afhanistan napiaredadni prychodu da ŭłady talibaŭ. Asnoŭny kantent zdymaŭsia na terytoryi Kabuła i Pandžšera.
«Navat nie viedaju, što bolš niedarečna: taki klip na fonie biahučaj paviestki ci toj, što byŭ vypuščany adrazu paśla biełaruskich pratestaŭ»
Pry ŭsioj trahičnaści siońniašnich padziej u krainie tekstavym supravadžeńniem da videašerahu staŭ apovied liryčnaha hieroja, serca jakoha raźbivaje kachańnie. I pačućci ŭ jaho dymiać, «jak Afhan». Takoje spałučeńnie tekstu i karcinki vyklikała pytańni ŭ biełaruskaha treveł-žurnalista Loni Paškoŭskaha, jaki sam nie tak daŭno naviedaŭ Afhanistan i pryvioz adtul niekalki vypuskaŭ dla videabłoha pra žyćcio i strachi miascovaha nasielnictva.
«Afhanistan — heta kraina, dzie dziaŭčynak u 13 hadoŭ addajuć zamuž za piacidziesiacihadovych; udovy pavinny vychodzić zamuž za bratoŭ svaich mužoŭ; pracavać siarod mužčyn im nielha, i ŭvohule pracavać i vychodzić z domu niepažadana; tančyć, katacca na rovary i zajmacca sportam zabaroniena; u škołu chadzić taksama niepažadana, kali tam vyvučajuć niešta, aproč Karana. I dalej pa śpisie — my pra heta šmat čuli za apošnija miesiacy. A Maks, vidać, nie čuŭ (ci ŭ Afghanistan Times nie pisali).
I kab adpomścić liryčnaj hieraini, Maks ładzić ŭ hetaj krainie mužčynam maksimalna pacanski varušniak z tancami z kałašnikavym, kureńniem hašyšu, dryftam. A potym jašče i tačku padryvaje dziela zadavalnieńnia, tamu što moža, i tamu što heta ž samaja viasiołaja pacanskaja kraina ŭ śviecie! Kraina, u jakoj mašyny zvyčajna padryvajuć, kab zabić bolej niavinnych ludziej. Dzie ŭ mai hetaha hoda mašynu padarvali kala žanočaj škoły ŭ Kabule, zabiŭšy niekalki dziasiatkaŭ dziaŭčynak.
I voś na fonie ŭsiaho hetaha liryčny hieroj pieśni kaža: «Niama ni siły, ni abarony ad prablemy praz žančynu». Ja navat nie viedaju, što bolš niedarečna i amaralna: taki klip na fonie biahučaj paviestki ci toj, što byŭ vypuščany adrazu paśla biełaruskich pratestaŭ (pamiatajecie ž bahažnik ruž?)», — aburajecca Lonia Paškoŭski i ŭ kancy dadaje, što, napeŭna, nie zrazumieŭ, što chacieŭ skazać aŭtar, i što choča, kab hieroi pakaleńnia byli razumnymi ludźmi, a sotni tysiač słuchačoŭ «fapali» na niešta aproč tancaŭ z aŭtamatami.
U kamientaryjach mnohija ludzi padtrymali mierkavańnie Loni, ale prychilniki tvorčaści Karža abaraniajuć kumira.
Raniej Maks Korž u sacsietkach tłumačyŭ, čamu ŭvohule pajechaŭ u Afhanistan, nastupnym čynam: «Ja nie źjechaŭ šukać natchnieńnia, tamu što natchnieńnie dla mianie — heta vy. Prosta kožnamu čałavieku časam treba razumieć, što sapraŭdy važna, a što — drobiazi».
Varta adznačyć, što novy albom Maksa Karža pad nazvaj «Psichi traplajuć u top» z momantu prezientacyi trymajecca ŭ topie Jandeks.Muzyki i Apple Music.
Kamientary