U Babrujsku praciahvajecca sud nad abvinavačanym u padvojnym zabojstvie. Na łavie padsudnych — 36-hadovy biespracoŭny babrujčanin. 20 lipienia 2018 hoda ŭ vannaj jaho kvatery znajšli cieły dźviuch dziaŭčat sa śladami hvałtoŭnaj śmierci.
Čytajcie taksama:
U Babrujsku zabili dźviuch žančyn. Jany patelefanavali ŭ milicyju, ale vyratavać ich nie paśpieli
Padazravany ŭ žorstkim zabojstvie dźviuch žančyn u Babrujsku — chto jon. FOTY
Dziaŭčat u Babrujsku zabili nažom i małatkom — stali viadomyja padrabiaznaści lutaha zabojstva
U milicyju patelefanavała dziaŭčyna i stała klikać na dapamohu. Jana raspaviała, što razam ź siabroŭkaj začyniłasia ŭ vannym pakoi čužoj kvatery, a ich novy znajomy sprabuje vybić dźviery.
Z razmovy supracoŭniki pravaachoŭnych orhanaŭ zrazumieli tolki toje, što dziaŭčyna znachodzicca na vulicy Łyńkova i joj pahražaje niebiaśpieka.
U sudzie hučaŭ zapis ź pieradśmiarotnymi słovami i krykam zahinułych dziaŭčat, piša bobr.by.
Hołas Kryściny, dziaŭčyna kryčyć, płača.
Kryścina: «Ja nie viedaju … Łyńkova … znajdzicie pa adrasie … zabje!»
Dziažurny: «Što ŭ vas tam robicca?»
Kryścina: «Bje!.. My ŭ vannaj začynilisia…»
Dziažurny: «Jaki adras?»
Kryścina: «Nie viedaju, znajdzicie pa telefonie!..»
Dziažurny: «Vy z mabilnaha telefanujecie? Sa svajho?»
Kryścina: «Tak, hladzicie! Ja na trubcy višu. Jon ź siakieraj irviecca ŭ vannuju! My začynilisia…»
Dziažurny: «Jak mnie adras daznacca? Z kim vy tam znachodziciesia?»
Kryścina: «Udvaich ź dziaŭčynkaj»
Dziažurny: «Dziaŭčynka viedaje adras?»
Kryścina: «Nie. Heta jaho siabroŭka. Łyńkova… Jon začyniŭ usie dźviery, stukaje siakieraj».
Dziažurny: «Jak jaho proźvišča?»
Kryścina: «Boža moj, jon raźniasie!»
Dziažurny: «Jaki dom, dzieviaci-, piacipaviarchovy?»
Kryścina: «Piacipaviarchovy… Dzieviacipaviarchovy!»
Dziažurny: «Dom hety dzie, u pačatku, kancy, siaredzinie Łyńkova?»
Kryścina: «U siaredzinie. Ja ŭsia ŭ kryvi!..»
Dziažurny: «Jon vam pryčyniŭ čymści cialesnyja paškodžańni, adkul kroŭ?»
Kryścina: «Viadoma! Tak tak!..»
Dziažurny: «Jon vas źbiŭ ci što?»
Trubku biare Alesia: «Tak, słuchajcie, małady čałaviek, jon nas sustreŭ… ź siakieraj…»
Raptam niešta adbyvajecca i na aŭdyjazapisie možna pačuć kryki.
Zvanok pieraryvajecca.
Kaniec zapisu.
Ciapier čytajuć
«Uźnikajuć ujaŭleńni, što palitviaźni musiać być stojkimi, sabranymi, udziačnymi. A realnaść roznaja». Pahavaryli ź ludźmi, jakija vodziać departavanych litaralna za ruku66
Kamientary