«My na froncie. Nie vytrymajem hetyja hady, pravalimsia, — značyć treba budzie ci ŭ skład niejkaj dziaržavy iści, ci ab nas prosta buduć vycirać nohi, a nie daj boh — raźviažuć jašče vajnu, jak va Ukrainie».
Hetaja pahroźlivaja zajava, piša Svaboda, vynikła z razvahaŭ Alaksandra Łukašenki pra adkaznaść za vykanańnie technałohij i vykanańnie pastaŭlenych zadač padčas narady ŭ Škłoŭskim rajonie 22 červienia.
Pačałosia z taho, što Łukašenka zapatrabavaŭ, kab zvolnieny za parušeńni kiraŭnik nie moh bolš uładkavacca na kiroŭnuju pasadu, a rabiŭ pavodle svajoj pracoŭnaj śpiecyjalnaści.
«Zrabicie tak, kab jon, udaryŭšy kapytom, zvolniŭsia, kab jon uziaŭ zaŭtra rydloŭku — nu i maksimum pracavaŭ pa śpiecyjalnaści. Kali nastaŭnik, i zdatny, — idzi ŭ škołu pracuj, kali ty ŭ rana ci rajvykankamie nie daŭ rady. Kali ty ahranom — dobra, trecim-piatym ahranomam idzi pracuj.
Za parušeńnie technałohij u asobnych krainach u turmu sadžajuć. Ja ŭžo nie kažu, što ŭłaśnik hetaha čałavieka trymać nie budzie nivodnaha dnia. Tamu ŭhavory… Nu, słuchajcie, my nie ŭ savieckija časy žyviom, kali źbiralisia na plenumie i adzin adnaho ŭhavorvali. Kali my nie budziem takim čynam budavać našyja adnosiny, my chutka z torbami pojdziem pa śviecie. Pryjšli ranicaj na płaniorku (ci viečaram vy pravodzicie, nie viedaju, heta vaša sprava) — namiecili: «heta zrabić». I heta pavinna być zroblena žalezabietonna! Pryčyna adna nievykanańnia — śmierć».
Tut kiraŭnik dziaržavy zrabiŭ paŭzu.
«My na froncie. Nie vytrymajem hetyja hady, pravalimsia, — značyć treba budzie ci ŭ skład niejkaj dziaržavy iści, ci ab nas prosta buduć vycirać nohi, a nie daj boh — raźviažuć jašče vajnu, jak va Ukrainie».
Kamientary