Łukašenka: Dzieci ŭ škole pierahružany, my heta vypravim

Pra heta jon zajaviŭ siońnia ŭ čas razmovy z pradstaŭnikami pracoŭnaha kalektyvu AAT «Biełaviežski» i žycharami vioski Rasna.

Pavialičyć

Jon źviarnuŭ uvahu, što ŭ krainie pačali ŭdaskanalvać ahulnaadukacyjny praces. Pad hetuju zadaču pryznačyli novaha ministra adukacyi. Kiraŭnik dziaržavy ŭ bližejšy čas maje namier razhledzieć, jak idzie praca ŭ hetym kirunku.

«Dzieci pa 6 hadzin, redka 5, u škole i pa 2—3 hadziny doma — jany pašuć, u tym liku ŭ subotu. I što ja zaŭvažyŭ?

Dy dzieci dziećmi pierastali być pry hetych nahruzkach! Chto zhorbiŭsia, u kaho skalijoz — niezdarovaje pakaleńnie, — adznačyŭ jon. — 5-6 urokaŭ, plus 2 doma — usio vosiem hadzin. Słuchajcie, 11 hadoŭ — mały, chiba jon moža vytrymać heta?».

Kiraŭnik dziaržavy padkreśliŭ, što mienavita pa hetaj pryčynie było pryniata rašeńnie addać subotu na pracoŭnaje navučańnie i fizičnaje vychavańnie. Adnak, pavodle jaho słoŭ, u mnohich škołach pajšoŭ inšy pierakos: «Usio vyrašyli, što subota — heta na pracu nie chadžu, vychodny. Nie, subota — heta razhruzačny dzień dla mazhoŭ, nahruzka fizičnaja, kab dzieci raśli narmalna».

«Nu što takoje? Chłopiec u 17-18 hadoŭ paśla vojska prychodzić i nie viedaje, što takoje małatok, siakiera, stamieska, fuhanak, hebiel, napilnik, dołata i hetak dalej, — pradoŭžyŭ jon.

— A lampačku ŭkrucić? Spačatku palec ŭsunie, kab pravieryć, ci jość tam napružańnie, a potym lampačku zakručvaje. Katastrofa!

Tamu ja chaču, kab chacia b, jak nas, vučyli ŭ škole hetamu elemientarnamu, a moža być, i nie tolki elemientarnamu na ŭrokach pracy».

«Fizkultura pavinna prachodzić nie tak, jak u nas u škole byvaje: kinuŭ miač — i cielapajemsia. Heta pavinny być spabornickija mierapryjemstvy. Chtości hulaje ŭ futboł, niechta ŭ valejboł, baskietboł … A heta možna zrabić, kali ŭ ciabie nie 40 chvilin. Heta ž treba pieraapranucca, a ŭ dobrych škołach i duš pryniać dziciaci. A što ty za 45 chvilin zrobiš? Ničoha.

Tamu treba vynieści na subotu hetyja mierapryjemstvy», — ličyć biełaruski lidar. «Voś što treba było zrabić», - padkreśliŭ Alaksandr Łukašenka.

«Dzieci pierahružanyja navat paśla taho, jak byli pryniaty peŭnyja miery. I zaraz my ich dapracoŭvajem. Ale ja bajusia, kab pałku nie pierahnuć», — dadaŭ kiraŭnik dziaržavy. Jon nahadaŭ, što ŭ vyšejšaj adukacyi ŭžo skaročany termin navučańnia pa mnohich śpiecyjalnaściach, akramia miedycynskich. Ale, na dumku Łukašenki, jość jašče nad čym pracavać.

«Zanadta šmat taho, što treba prybirać», - ličyć kiraŭnik dziaržavy.

«Ciažki heta praces, adrazu nie zrobiš, tamu što treba iści vielmi aściarožna», - skazaŭ Alaksandr Łukašenka. U toj ža čas jon padkreśliŭ, što ŭ cełym biełaruskaja adukacyja nie sastupaje suśvietnym standartam.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0