Dzień narodzinaŭ
Śviecić
smalickaje sonca,
pju
švedzkuju kavu
ŭ kampanii
remantantnych ružaŭ,
dzieści ŭ Miensku
śpiać
maje kachanyja mužčyny,
i pryvid
samotnaj krasuni
siońnia nočču
abminuŭ
moj sad.
Razumieje
Uvachodziačy ŭ sad,
nizka hołaŭ schilaju,
kłaniajusia i prašu,
kab dazvoliŭ pabyć
u jahonych šatach.
Hładzić halinami ruki,
kazyča karaniami nohi,
upryhožvaje listotaj vałasy,
atulaje vodaram serca,
natalaje dušu ciššu.
Razumieje.
Cień i vodar
Vybirajuć —
nie čałavieka,
i tym bolš —
nie žančynu,
a ŭsiaho tolki —
uzmach paviejkaŭ,
cień uśmieški
i vodar fluidaŭ.
Najčaściej —
supraćlehły.
Schoŭ
Za ścieny,
za dziaciej,
za kvietki,
za styło —
za što tolki
nie chavałasia
ad ciabie.
Ciapier
schoŭ moj
nadziejny.
Ja — u sabie.
U rai
Sorak hadoŭ tamu
ty paklikaŭ mianie ŭ kraj,
dzie manna niabiesnaja,
reki małočnyja
i kisielnyja bierahi.
Kułamiesa z raźlezłych fihaŭ
stałasia tym kisialom,
małakom apynuŭsia sok
niedaśpiełych alivaŭ,
nu a mannu sałodkuju
to ŭvohule
vyrablała na ranicu tla,
ź viečara pierajeŭšy nektaru
z kustoŭ tamarysku.
Voś taki ŭ nas z taboju raj.
Jak za časy Majsieja.
Inšaha raju nia budzie
40 tydniaŭ
kuniežycca niemaŭla
ŭ rajskim ciemryvie
i adnojčy
vynyrvaje radasna
ŭ śvietłaje piekła,
40 dzion
błukaje duša
nad rodnymi krajavidami,
skidvajučy ciažar
piakielnaha bytu
prad budučym rajskim
biazvažkim niabytam,
40 hadoŭ
pakutujuć sužency,
hadujučy spodzieŭ
na raj pierad rajem,
kab reštaju hod uśviadomić,
što inšaha raju
za toj,
što minuŭ,
im nia dadziena ŭviedać.
Ciapier čytajuć
Što viadoma pra eks-aficera Słužby biaśpieki Łukašenki Andreja Spasava, jakoha pasadzili za palityku1
Kamientary