Ideołahi dzielać biełarusaŭ na pravilnych i niapravilnych. Piša Jaŭhien Kaściukievič.
Nabaleła. Ja bačyŭ, jak zabirali bieł-čyrvona-biełyja ściahi i kudyści vyvodzili chłopcaŭ, jakija ich uzdymali, na kancercie ŭ Minsku, dzie śpiavali pieśni adnaho zabaronienaha hurtu. Heta nonsens, ale ŭsie viedajuć, uźniaŭ histaryčny biełaruski nacyjanalny ściah — atrymaj sutki.
U Biełarusi… inšaja sprava — Šviecyja. U demakratyčnaj krainie, vyciahnuli z areny i zabaranili zaŭzieć za svaju kamandu biełarusam, jakija pryjšli z nacyjanalnym histaryčnym ściaham (nichto nie vyšvyrvaje rasijan, jakija prychodziać z savieckim ściaham).
Pa sutnaści, heta — mižnarodny skandał i ministr zamiežnych spraŭ Biełarusi, pavinien byŭ u toj ža dzień vystupić u abaronu hramadzian našaj respubliki. Ale jakoje tam?..
Naadvarot, heta kiraŭnik Fiederacyi chakieja Jaŭhien Vorsin i nackavaŭ šviedskich palicyjantaŭ na biełarusaŭ. Praź niekatory čas nazvaŭšy maich suajčyńnikaŭ «nieadekvatnymi» i «otrieb́jem», a histaryčny ściah — anučaj.
Darečy, tym, chto aktyŭna suprać bieł-čyrvona-biełaha — padumajcie, čamu tak mała dziaržaŭnych ściahoŭ na «Minsk-Arenie», kali hulaje «Dynama», ci na stadyjonie «Dynama», kali hulaje BATE, navat kali hulaje futbolnaja zbornaja, ściahoŭ vielmi mała.I sprava nie ŭ tym, što ŭ nas niama patryjotaŭ — my jość, ja sam chadziŭ na futboł z čyrvona-zialonym ściaham niekalki hadoŭ tamu. Ale potym ja zadumaŭsia — tut niešta nie tak.. I sapraŭdy, akazałasia, što bieł-čyrvona-bieły ściah prydumali maje prodki — biełarusy, na padstavie šmatviekavoj historyi hieraldyki, a čyrvona-zialony — prydumali savieckija akupacyjnyja ŭłady pa zahadzie kata Stalina.
Ja pavažaju aficyjnyja nacyjanalnyja kolery, tamu što lublu Biełaruś, i zaraz uvieś śviet nas usprymaje z takim ściaham, hierbam i himnam.Ale na stadyjon pryjdu z dvuma ściahami, kali heta ŭ nas budzie mahčyma.
Voś hetym incydentam u Šviecyi biełaruskaja ideałohija ŭ asobie Vorsina choča padzialić nas, biełarusaŭ, na pravilnych i niapravilnych, jakim možna zaŭzieć, a jakim — nie. Tut naš, narodny, adkaz, pavinien być rašučym i hałosnym. My — razam. My — adzin narod.Kali łaska, rodnyja biełarusy, davajcie adzin adnaho pavažać. Siabry Biełaruskaj nacyjanalnaj pamiaci, kali łaska, vaźmicie na nastupnuju hulniu z saboj i aficyjny ściah, dałučajciesia da inšych biełarusaŭ, tłumačcie čamu vy pryjšli ź bieł-čyrvona-biełymi ściahami, paviercie, šmat chto z moładzi sapraŭdy nie viedaje, ci ličyć histaryčny ściah — niejkim palityčnym.
Nažal, sučasnaja biełaruskaja ideałohija viadzie baraćbu ź biełaruskaj historyjaj. Ale historyju niemahčyma pieramahčy, jana była, jość i budzie. Mała taho, i heta ideałohija taksama stanie historyjaj.Pytańnie — kali, i što budzie dalej. Ad nas siońnia zaležyć, ci budzie žyć Biełaruś zaŭtra. Niezdarma hety incydent adbyŭsia ŭ 150-uju hadavinu paŭstańnia Kastusia Kalinoŭskaha. Kalinoŭski stajaŭ la vytokaŭ biełaruskaj dziaržaŭnaści, jašče 150 hadoŭ tamu, jon nastolki lubiŭ našu krainu, što addaŭ za jaje žyćcio. Nam ža zaraz, užo nia treba takich achviar. Ja vieru, što nam treba ŭsiaho tolki abjadnacca, być razam, pavažać adzin adnaho i lubić — usio ž taki, usie my — biełarusy, a Biełaruś u nas — adna.
Kamientary