«Спробы стварыць Лукашэнку вобраз «самага чалавечнага чалавека» толькі падкрэсліваюць крайнюю нялюдскасць сістэмы»
Гісторык Аляксандр Пашкевіч у сябе ў фэйсбуку адрэагаваў на каментары прэс-сакратаркі Аляксандра Лукашэнкі адносна інсульту Мікалая Статкевіча.
«Для пачатку хачу нагадаць, што рашэнне аб памілаванні Мікалая Статкевіча прэзідэнт прыняў ужо даўно. Але тады ехаць у «райскі сад» Статкевіч адмовіўся. І — вярнуўся ў турму», — сказала Наталля Эйсмант.
Трэба разумець — вярнуўся без ніякага новага суда і прысуду і без адмены памілавання. І цяпер новага памілавання, здаецца, не выдавалі, а як бы дзейнічае ўсё тое ж самае, вераснёўскае. Адно што толькі цяпер не верасень, а люты, і гэтыя пяць месяцаў памілаваны правёў не на свабодзе, а ў турме. На якой падставе? На падставе «часам не да законаў».
Цікава на гэтым фоне глядзіцца другая навіна:
«Аляксандр Лукашэнка ўвёў абавязковы адзіны кваліфікацыйны экзамен для тых, хто ўпершыню паступае на дзяржаўную цывільную службу. Тэставанне прадугледжвае праверку ведання Канстытуцыі Беларусі, а таксама іншых асноўных заканадаўчых актаў, якія павінны ведаць усе дзяржаўныя службоўцы».
І вось пытанне — а нафіга дзяржаўным службоўцам усё гэта ведаць (асабліва Канстытуцыю), калі ўсё адно краіна жыве не па законах, а па паняццях?
Але затое паняцці якія гуманныя. Калі ў Статкевіча здарыўся інсульт, то: «Прэзідэнту пра гэта далажылі. І кіраўніком дзяржавы было прынята рашэнне аб яго неадкладным пераводзе ў бальніцу, дзе была забяспечаная ўся неабходная і своечасовая дапамога — яго выратавалі».
Якая мілата, праўда? То-бок калі ў зняволенага ў турме здараецца інсульт, то перавод у бальніцу, неабходная і своечасовая дапамога яму не паложаныя — для гэтага трэба спярша камусьці далажыць і той хтосьці павінен прыняць рашэнне, ратаваць чалавека ці не ратаваць? А пакуль не атрымаюць высачайшае распараджэнне, лекары сядзяць і чакаюць?
Усе гэтыя вербальныя спробы стварыць вобраз «самага чалавечнага чалавека» толькі яшчэ больш падкрэсліваюць крайнюю нялюдскасць створанай ім сістэмы. І таму, як у тым рэкламным слогане, нават для карысці іх чорнай справы ўжо лепш жаваць, чым гаварыць.
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
-
Лукашэнка паводзіць сябе ў «макдональдсе» як у савецкай сталоўцы. І думае, што гэта крута
Каментары
1. Незаконные водворение человека в какое-либо помещение (иное место) либо удержание в нем, связывание человека или иное воспрепятствование возможности покинуть место нахождения при отсутствии признаков должностного или другого более тяжкого преступления (незаконное лишение свободы) –
наказываются ограничением свободы на срок до пяти лет или лишением свободы на тот же срок со штрафом или без штрафа.
2. Незаконное лишение свободы, совершенное способом, опасным для жизни или здоровья потерпевшего, либо сопровождавшееся мучениями, –
наказывается лишением свободы на срок от пяти до восьми лет.