А што ж тады зараз адбываецца?
Эпідэмія грыпу чакаецца ў Мінску ў канцы снежня — студзені, паведаміла загадчыца эпідэміялагічнага аддзела Мінскага гарадскога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі Алена Фісенка.
Паводле яе слоў, цяпер сітуацыя з захворваннем на грып і ВРВІ ацэньваецца як перадэпідэмічная. Штодня ў Мінску рэгіструецца прыкладна 5—6 тыс. зваротаў у сувязі з гэтымі захворваннямі.
Усяго за папярэдні тыдзень такіх зваротаў было зарэгістравана крыху больш як 26,5 тыс., з іх прыкладна 7% — выпадкі грыпу.
Як паведаміла Фісенка, колькасць зваротаў у паліклінікі ў сувязі з вірусам грыпу і ВРВІ ў сярэднім на 20% вышэйшыя, чым за аналагічны перыяд мінулага года. Як растлумачыла спецыяліст, гэта звязана з тым, што з'явіліся новыя варыянты віруса грыпу — вірус A (H1N1). Па сваіх сімптомах ён падобны на сезонны вірус грыпу, аднак здольны хутка распаўсюджвацца з-за таго, што ў насельніцтва адсутнічае да яго імунітэт.
«Праз нашу статыстыку ніводнага выпадку смерці ад грыпу не праходзіла», — падкрэсліла Фісенка. Рэгістраваліся выпадкі смерці ад пнеўманіі, якая можа ўзнікнуць на фоне аслаблення імунітэту пасля ВРВІ і грыпу.
Паводле слоў Фісенкі, праводзіцца маніторынг захворвання на ВРВІ і грып. У выпадку перавышэння эпідэміялагічнага парогу адразу ж будуць прыняты дадатковыя меры з мэтай спыніць распаўсюджванне захворванняў. У іх ліку — каранцін у школах, абмежаванне правядзення масавых відовішчных мерапрыемстваў.
Як адзначыла Фісенка, прадаўжэнне канікулаў у сталічных школах — гэта прафілактычная мера, скіраваная на тое, каб «пазбегнуць лакальных успышак захворвання ў Мінску».
Паводле яе слоў, трэба разумець, што гэтая мера на сённяшні дзень не спыніць распаўсюджванне грыпу. «Гэта інфекцыя вельмі лёгка перадаецца, і пакуль у мінчан не сфарміруецца імунітэт, на жаль, захворванне не спыніцца», — адзначыла спецыяліст. Аднак, паводле яе інфармацыі, прадоўжыць канікулы ў мінскіх школах яшчэ на тыдзень пакуль не плануецца.
Усе навіны на тэму эпідэміі грыпу, парады, даведкі і жарты
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1616
Каментары