Ściah
Vosień.
Ściah.
Siadžu i hladžu na ciabie.
Ściah.
Čyrvonaja rysa na pałatnie.
Ty ŭvosień vajnoj
Za svabodaj pryjšoŭ.
Ty — voli uśmieška u śmiełaj ruce!
Ty tut?
Ty z nami? Ty idzieš?
U sabie ŭpeŭnieny?
I nas nie padviadzieš?
Budź mužny — my idziem napierad!
I nie kažy, što nam nie chopić viery.
Zima…
Ściah źnik.
Viazie nas chutka usich ciahnik
U novy
piacihadovy
termin.
Jaki mo skončycca turemnym.
Ale ž my pieramožam!
Sonca pryjdzie z nami!
I nie ŭbačyš bolš sumleńnia za kratami.
I razam budziem my hladzieć na ściah
Jaki zdabyli,
Jaki my nie zabyli,
Toj ściah, što doŭhimi hadami
My bačyli u śnie, i jon byŭ z nami!
Ciapier čytajuć
«Uźnikajuć ujaŭleńni, što palitviaźni musiać być stojkimi, sabranymi, udziačnymi. A realnaść roznaja». Pahavaryli ź ludźmi, jakija vodziać departavanych litaralna za ruku
Kamientary