Da nas jedzie Volha Takarčuk, sučasnaja polskaja piśmieńnica, adna z najvažniejšych postaciaŭ u sučasnaj jeŭrapiejskaj ramanistycy, roŭna lubimaja jak litaraturnymi krytykami, tak i šyrokaj čytackaj publikaj.
Volha Takarčuk jedzie ŭ Biełaruś niezdarma. U Minsku ŭ vydaviectvie «Łohvinaŭ» u pierakładzie na biełaruskuju vyjšaŭ jaje raman «Praviek da inšyja časy», jaki ličycca adnoj ź viaršyniaŭ polskaj mifatvorčaj prozy, polskaj viersijaj mahičnaha realizmu.
Ubačyć žyvuju lehiendu sučasnaj litaratury, pačuć uryŭki ź jaje tvoraŭ i zadać joj pytańni možna budzie na viečarynie, pryśviečanaj vychadu biełaruskaha pierakładu. Viečaryna Volhi Takarčuk adbudziecca 12 kastryčnika ŭ Dziaržaŭnym Muziei historyi biełaruskaj litaratury (Trajeckaje pradmieście, Bahdanoviča 13, st.m. «Niamiha»). Pačatak a 17–30.
Akramia aŭtarki i jaje biełaruskaj pierakładčycy, Maryny Šody, čytać vybranyja miescy z ramanu na viečarynie budzie zasłužanaja artystka Biełarusi Zoja Biełachvościk, a muzyčna azdobić sustreču
Akramia Minska, Takarčuk naviedaje taksama Hrodna, dzie 13 kastryčnika, a 18 hadzinie vystupić u Hrodzienskim Dziaržaŭnym Univiersitecie.
Krychu pra tvorčaść Volhi Takarčuk. Užo debiutny tvor Takarčuk — raman «Padarožža ludziej Knihi» (1993) byŭ vysoka adznačany i krytykami, i čytačami. Jaje tvorčaść spałučaje papularnaść i dobry hust, fiłasoŭskuju hłybiniu i mastactva apoviedu. Raman Takarčuk «Anna In u hrabnicach śvietu» (2006) — futurystyčnaja, amal kibierpankaŭskaja traktoŭka viadomaha šumierskaha mifu pra sychod bahini Inanny ŭ padziemny śviet — byŭ napisany jak uniosak u mižnarodny prajekt «Mify», u jakim brali ŭdzieł taksama Marharet Etvud, Viktar Pialevin, Dženiet Uintersan i inšyja suśvietna viadomyja piśmieńniki. Raman «Biehuny» (2007) — kniha pra fienomien padarožža, pry psichałohiju vandravańnia, pra źjaŭleńnie novaha narodu, narodu kasmapalitaŭ — u
Ciapier čytajuć
Jak 25‑hadovy Aleś uratavaŭ ad źniknieńnia kalekcyju biełaruskich ekspanataŭ. Jon naradziŭsia i vyras u Hiermanii, ale havoryć pa-biełarusku1
Kamientary