Łukašenka zapatrabavaŭ ad ministra abarony vyznačyć umacavanyja rajony, jakija buduć zaniatyja na praciahu sutak
Palityk siońnia pravioŭ naradu, dzie abmierkavaŭ vyniki pravierki bajavoj i mabilizacyjnaj hatoŭnaści 7‑j asobnaj śpiecyjalnaj milicejskaj bryhady ŭnutranych vojskaŭ MUS.
Jon raskazaŭ, što ŭ Biełarusi jość umacavanyja rajony, jakija ŭzbrojenyja siły ŭ vypadku nieabchodnaści zojmuć na praciahu sutak, paviedamlaje jaho pres-słužba.
«Nie stanu chavać ad svaich mahčymych sapiernikaŭ u budučym kanflikcie, nie daj boh, viadoma, ale ministru abarony ja pastajanna nahadvaju pra toje, što siońnia ŭ krainie pavinny być vyznačanyja punkty, kudy imhnienna, na praciahu sutak (a naša łahistyka dazvalaje ŭ Biełarusi heta zrabić), vyjduć Uzbrojenyja siły i zojmuć hetyja punkty. Umacavanyja rajony, jak u nas ich nazyvali. Ich peŭnaja kolkaść jość na zachodniaj miažy», —skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Pavodle jaho słoŭ, kožny punkt vajskoviec pavinien viedać, asabliva toj, kaho buduć pryzyvać z zapasu.
«Ja heta pamiataju pa svajoj vajennaj słužbie niepasredna ŭ armii. Nas tady vučyli: raptam što-niebudź zdarycca — ty pavinien być u tym akopie voś z takoj zbrojaj. Tak robim i my siońnia, kab našy vajskoŭcy viedali, na jakim napramku dziejničać. Nie adzin raz pryzvalisia, pabyvali ŭ hetym umacavanym rajonie i viedali, jakoj zbrojaj jany buduć abaraniać našu krainu».
Jon źviarnuŭ uvahu, što ŭ ciapierašnich niaprostych umovach i abstanoŭcy vakoł Biełarusi ŭsie dziaržaŭnyja orhany siłavoha błoka abaviazany dziejničać prafiesijna, upeŭniena i apieratyŭna.
«My pavinny być hatovyja da samaha niehatyŭnaha dla nas scenaryja. A scenaryi hetyja nami praličanyja, viadomyja. Ale nielha dapuścić novaha vitka ahresii. Siońnia heta nikomu nie patrebna. Nie pavinna być z našaha boku takich dziejańniaŭ, jakija rasceńvalisia b jak ahresija», — skazaŭ Łukašenka.
«Bulba» z Oršy pajšoŭ vajavać za Rasiju — ciapier siastra šukaje jaho ci chacia b jaho pareštki9
Kamientary
Vam treba pad małuju Takmačku
A to tam i nie viedajuć pra tyja cudy.