«Ja voś zaraz dumaju nad hetaj idejaj».
Učora Alaksandr Łukašenka sazvaŭ naradu nakont stvareńnia novaj VNU — Akademii intelektualnych technałohij. Jon pastaviŭ zadaču: u VNU pavinien być prykładny napramak — «pierš za ŭsio dla žyćcia».
«Vielmi prašu vas, davajcie vyznačymsia, jakija tam buduć napramki. My tam budziem raspracoŭvać novyja typy bieśpiłotnikaŭ? Ci ž budziem novyja materyjały stvarać i stvorym praz 200 hadoŭ hetyja novyja materyjały? Užo dzieści na Kolskim paŭvostravie znojduć jašče jaki-niebudź, vy, napeŭna, čuli, elemient, jaki daražej za zołata i h.d.» — pastaviŭ ambitnyja mety Łukašenka.
Praca ŭstanovy, na jaho dumku, «pavinna być źviernuta ŭ budučyniu», ale prynosić vynik:
«Voś iskra niejkaja tam prylacieła ŭ hałavie, i, moža, u centry daść dobry vynik. Nie bieśpiłotnik vynajdzie <>, a vynajdzie śpiecyfičny, mahutniejšy srodak baraćby ź bieśpiłotnikami i abnulić u śviecie ŭsie hetyja bieśpiłotniki», — daŭ napramak jon.
Łukašenka skazaŭ, što šmat dumaje pra BPŁA:
«Ja voś zaraz dumaju nad hetaj idejaj, dumaju… Voś usie parymsia, bieśpiłotniki, treba bieśpiłotniki… A kali chtości razumny voźmie ŭ nievialikaj krainie — u Izraili, u Biełarusi tam i h.d. — i stvoryć sistemu baraćby z hetymi bieśpiłotnikami, suprać lubych bieśpiłotnikaŭ? Usio! Jany pierastajuć latać. Padajuć, uzarvalisia tam i h.d.» — pamaryŭ jon.
Ciapier čytajuć
Taćciana Zamiroŭskaja pieršy raz za 11 hadoŭ viarnułasia z ZŠA ŭ Jeŭropu. Mnohija maniery, zvyčki i navat ptuški, jakich my nie prykmiačajem, vyklikali ŭ jaje buru ŭspaminaŭ88
Kamientary
[Zredahavana]