U ispanskuju viosku pryvieźli dzieviać zubroŭ. Imi pasprabujuć vyrašyć surjoznuju prablemu
U nievialikaj ispanskaj vioscy El-Rekuenka, što ŭ pravincyi Hvadałachara, pačaŭsia ekśpierymientalny prajekt, u miežach jakoha na aharodžanuju terytoryju vypuścili dzieviać jeŭrapiejskich zubroŭ — piać samak i čatyroch samcoŭ. Navukoŭcy chočuć vyśvietlić, ci zmohuć hetyja žyvioły źnizić ryzyku lasnych pažaraŭ i dapamahčy adnaŭleńniu ekasistem.
Za zubrami nazirajuć z dapamohaj GPS-pryład. Daśledčyki vyvučajuć ich charčavańnie, uzrovień stresu i ŭpłyŭ na raślinnaść.
Ideja prajekta ŭ tym, što zubry buduć abjadać travu, kustoŭje i maładuju draŭninu, jakija ŭ śpiakotnaje nadvorje pieratvarajucca ŭ suchastoj i mohuć stać krynicaj pažaraŭ. Darosły zubr zdolny źjadać da 60 kiłahramaŭ raślinnaści za dzień.
Prychilniki prajekta nazyvajuć zubroŭ «inžynierami łandšaftu», bo jany nie tolki jaduć raśliny, ale i vytaptvajuć hustyja zaraśniki, spryjajučy bolšaj raznastajnaści pryrodnaha asiarodździa.
Adnak nie ŭsie padtrymlivajuć hetu inicyjatyvu. Krytyki śćviardžajuć, što miascovyja vidy dzikich i svojskich travajednych žyvioł mohuć vykonvać takuju ž rolu. Taksama jany sumniavajucca, što zubry, jakija tradycyjna žyvuć u bolš chałodnych rehijonach Jeŭropy, dobra adaptujucca da haračaha i suchoha klimatu Ispanii.
Sprečki vyklikaje i pytańnie histaryčnaj prysutnaści zubroŭ na Pireniejskim paŭvostravie. Niekatoryja daśledčyki spasyłajucca na staražytnyja naskalnyja malunki, ale ich apanienty ličać, što tam namalavany ŭžo vymierły stepavy bizon, a nie sučasny jeŭrapiejski zubr.
Na praciahu nastupnych dvuch hadoŭ navukoŭcy buduć aceńvać vyniki ekśpierymientu. Kali zubry zmohuć skaracić kolkaść kustoŭja i paśpiachova pryžyvucca, heta stanie važkim arhumientam na karyść pašyreńnia takich prajektaŭ.
Kamientary
Tak a čamu ž, kali jany mohuć vykonvać takuju ž rolu, jany jaje nie vykonvajuć?
Babry za 2-3 pakaleńnia nabudujuć im ekasistem.
Padajecca, u Sarahosie byŭ paśpiachovy ekśpierymient.