«Cukierki ŭ šakaładze, b**dź!» Rasijskaja błohierka-miljońnica naviedała Biełaruś i vyśmiejała biełaruskuju movu
Tyktokierka Haspaža Evielin apublikavała videa, dzie na šlachu ŭ našu krainu adkryta ździekujecca ź biełaruskaj movy.
Rolik dziaŭčyny vyjšaŭ 12 maja i nabraŭ na siońnia 500 tysiač prahladaŭ. Tyktokierka paznačyła, što videa staroje — miarkujučy pa inšych rolikach, jana była ŭ Biełarusi ŭ krasaviku.
Toje videa dziaŭčyna źniała ŭ ciahniku, na jakim jechała ŭ Biełaruś razam ź siabroŭkami. Raspačynaje jana jaho sa słovaŭ «My jedziem u Biełaruś voś takim składam adpačyvać», jakija vymaŭlaje z okańniem — praŭda, niezrazumieła, jaki akcent jana sprabuje hetym sparadziravać.
staryj vidos
Dalej dziaŭčaty z maciukami i śmiecham abmiarkoŭvajuć nadpisy na pakunkach piačeńnia — nie razumiejuć, čamu ŭ biełaruskim ciahniku, chacia jany jašče ŭ Rasii, jość piačeńnie z nadpisam «słodyč». Ale najbolš błohierku naśmiašyŭ nadpis na ŭpakoŭcy cukierak:
«Žuravińji cukierki ŭ šakaładze, b**dź!».
Šmat chto ź ludziej pakinuŭ kamientary pra toje, što bačyć heta im było niepryjemna i pra błohierku jany byli lepšaha mierkavańnia. Samy papularny kamientar pad videa, jaki nabraŭ bolš za 5500 łajkaŭ, hučyć tak:
«Navošta źnievažać čužuju movu?»
Haspaža Evielin — tak siabie nazyvaje hetaja błohierka — i raniej była viadomaja zusim nie pa intelektualnym kantencie. Jaje profil u tyktoku poŭny raskazaŭ pra modnaje, na dumku dziaŭčyny, adzieńnie, padarožžy i kaśmietyku. Ale niamała tam i biessensoŭnych žartoŭnych videa z vykarystańniem ŠI, i prostych lipsinkaŭ, kali błohierka varušyć vusnami pad muzyku.
U krasaviku, na pravasłaŭny Vialikdzień, Evielin taksama vykłała videa ź Biełarusi:
«Dobry dabradziejny ranak, ja ciapier śniedaju ŭ babčynym sanatoryi ŭ Minsku jaječkami. Prosta kab vy razumieli, my vyrašyli zładzić sabie retryt, i my mienavita ŭ babčynym sanatoryi ŭ Minsku. Ja ciapier nibyta ŭ SSSR, heta vielmi dabradziejna».
nie tałanty, a impłanty… ja pierieputała nazvanije
Čarhovy rolik z našaj krainy źjaviŭsia ŭ akaŭncie Evielin niekalki dzion tamu. Pavodle jaho, dziaŭčyna zapisvała ŭ našaj krainie svaju novuju pieśniu — tak, jana jašče i śpiavaje, choć pieśni ŭ jaje nie samyja składanyja. Naprykład, dniami vychodzić trek Evielin pad nazvaj «Impłanty», dzie prypieŭ pačynajecca słovami «Mnie bolš nie treba tałanty, u mianie impłanty».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
Chto toj chłopiec, jaki čakaŭ dziaŭčynu pad daždžom u Minsku? Vy dakładna bačyli toje ramantyčnaje videa13
Kamientary
[Zredahavana]
[Zredahavana]