Siarod litoŭcaŭ u sacsietkach šyrycca videa, na jakim «litvinisty» spalvajuć ściah Litvy
Videa było apublikavana ŭ adnoj z supołak-pustyšak, jakaja vydaje siabie za supołku biełaruskich nacyjanalistaŭ-radykałaŭ, praŭda, čamuści ruskamoŭnych.
Fejsbuk-supołka z nazvaj «Žnivo» źjaviłasia 4 sakavika. U jakaści łahatypu stvaralniki vybrali stylizavanuju kiryličnuju litaru Ž u kruzie. Na siońnia ŭ supołki ŭsiaho adzin padpisčyk.
U toj ža dzień byŭ stvorany telehram-kanał z ruskaj nazvaj «Žatva» (bieł. žnivo), na jaki padpisanyja dva čałavieki.
U abiedźviuch sacsietkach byŭ apublikavany videarolik, u jakim troje mužčyn va ŭsim čornym, u bałakłavach i z dadatkova zabluranymi tvarami, prabirajucca da lasnoj prahaliny. Na prahalinie za śpinami mužčyn visić bieła-čyrvona-bieły ściah, dvoje ź ich trymajuć pachodni, a treci, kala vialikaha vohnišča, — litoŭski ściah. Mužčyna pramaŭlaje pa-rusku nakładzienym hołasam pahrozy ŭ bok «prybałtaŭ»:
«My hrupoŭka «Žnivo», my šanujem historyju našych prodkaŭ i nie dazvolim jaje pierapisać. Vialikaje Kniastva Litoŭskaje zaŭsiody było častkaj biełaruskaj historyi, a nie vašaj *** (zapikana ŭ videa. — NN) Prybałtyki. Zaraz my znachodzimsia ŭ Vilni, na svajoj ziamli. I my tut dla taho, kab pazbavicca ad prybałtyjskaha śmiećcia».
Paśla čaho mužčyna robić vyhlad, što kidaje litoŭski ściah na vohnišča. Ale nasamreč spaleńnie ściaha ŭ kadry nie pakazvajecca, vidać, aŭtary videa płanujuć vykarystać jaho jak rekvizit paŭtorna. Ściah vyhladaje samarobnym, jaho kolery nahadvajuć kolery dziaržaŭnaha ściaha Litvy, ale nie adpaviadajuć im dakładna.
U dopisie ź videa ŭ telehram-kanale da asnoŭnaha ruskamoŭnaha tekstu dadajecca taksama fraza «Vilnia byŭ i budzie biełaruskim horadam!». Hetaja fraza źmiaščaje hrubuju hramatyčnuju pamyłku: pa-biełarusku Vilnia — słova žanočaha rodu, a nie mužčynskaha.
Videa aktyŭna šyrycca siarod litoŭskich karystalnikaŭ u fejsbuku, mnohija ź jakich emacyjna aburajucca razhułam «litvinizmu» pad samym nosam.
Zvyčajna nacyjanalistyčnyja hrupoŭki aryjentavanyja na svaich prychilnikaŭ i nie vielmi zacikaŭlenyja ŭ tym, kab na ich źviartali ŭvahu inšyja. Tut ža całkam advarotnaja situacyja: nie majučy anijakich prychilnikaŭ, aŭtary «Žniva» staviać za metu adrazu vyjści na litoŭskuju aŭdytoryju, vykarystoŭvajučy nie biełaruskuju movu, a ruskuju, jakaja bolš zrazumiełaja starejšamu pakaleńniu litoŭcaŭ.
Vidavočna, što heta pravakacyja, arhanizavanaja z metaj pasvaryć litoŭskaje hramadstva ź biełaruskaj emihracyjaj u Litvie.
Kamientary