Rachmon vykazaŭ Pucinu ŭsio, što dumaje. Što heta było? Tłumačyć ekśpiert
Na samicie ŭ Astanie Pucin trapiŭ u niazvykłuju dla siabie i davoli niepryjemnyju situacyju. Cełuju lekcyju pračytaŭ jamu prezident Tadžykistana Emamali Rachmon, jaki zapatrabavaŭ ad Rasii nie vieści palityku ŭ dačynieńni da krain Centralnaj Azii tak, nibyta dahetul isnuje SSSR. Čamu Rachmon raptam tak aśmialeŭ? I jakoj budzie reakcyja Pucina na rezki manałoh? Tłumačyć palityčny analityk Valer Karbalevič.
Emamali Rachmon na samicie ŭ Astanie vykazaŭ nastupnaje:
«My chočam, kab nas pavažali. Dzie my niešta parušyli? Dzieści nie tak pavitalisia? My zaŭsiody pavažali intaresy svajho hałoŭnaha stratehičnaha partniora (u asobie Rasijskaj Fiederacyi. — NN). My chočam, kab nas pavažali… Nie treba ŭ nas šmat hrošaj układać. Uładzimir Uładzimiravič, prośba da vas, kab nie było palityki da krain Centralnaj Azii jak da byłoha Savieckaha Sajuza».
«Tut dva važnych momanty. Pa-pieršaje, ahulnaja situacyja vakoł vajny va Ukrainie, jakuju Pucin abhruntoŭvaŭ tym, što raspad SSSR byŭ niespraviadlivym i postsavieckija miežy Rasija ciapier ličyć niapravilnymi, — zaŭvažaje Karbalevič. — Heta naściarožyła ŭsich lidaraŭ postsavieckich krain.
Nu i sama pa sabie niaŭdałaja vajna Pucina: heta taksama dadało žarści ŭ adnosiny Rasii ź dziaržavami postsavieckaj prastory. Asabliva dałučeńnie da Rasii ŭkrainskich abłaściej — heta vyklikaje dyskamfort u postsavieckich lidaraŭ.
Tamu toje i vylivajecca ŭ publičnyja zajavy. Raniej byli zajavy ad prezidenta Kazachstana Takajeva, ciapier voś zajava Rachmona.
Druhi momant — niadaŭni kanflikt pamiž Tadžykistanam i Kyrhyzstanam. U vyniku jaho, miarkuju, zastalisia niezadavolenymi abodva baki, jakija ciapier majuć pretenzii na adras Rasii i ADKB. Maŭlaŭ, što heta takoje, sajuźniki pamiž saboju vajujuć, ale nichto nie moža ŭmiašacca i niejkuju spraviadlivaść ustanavić.
Prezident Kyrhyzstana Žaparaŭ navat nie pajechaŭ na niefarmalny samit u Pieciarburhu, dzie vinšavali Pucina ź jubilejem. Heta śmieły demarš z boku Žaparava — ja dumaju, što jaho zaprašali, jak i ŭsich astatnich. Ale nie pryjechaŭ Žaparaŭ i nie pryjechała prezidentka Małdovy Maja Sandu. I paśla Kyrhyzstan admoviŭsia ad vučeńniaŭ ADKB.
A ciapier svoj demarš zrabiŭ i Rachmon».
Analityk miarkuje: pramova Emamali Rachmona była nakiravanaja na zamiežnuju aŭdytoryju. Jana sapraŭdy mieła vialiki rezanans i narabiła šumu.
«Heta, mahčyma, taksama sihnały Kitaju. Žadańnie prademanstravać, što Tadžykistan hatovy da kitajskaha ŭpłyvu, — adznačaje Valer Karbalevič. — Dla Pucina słuchać usio heta vidavočna było niepryjemna.
Ale za zajavami Rachmona pakul niama nijakich dziejańniaŭ — a dla Rasii siońnia važnyja dziejańni, a nie zajavy. I zaraz Rasii ŭ cełym nie da hetaha — jana nadta mocna zachrasła va Ukrainie i bałocie vajny, tamu nie dumaju, što Rachmonu i Tadžykistanu varta čakać niejkich nastupstvaŭ paśla hetaj pramovy».
Ale vajna va Ukrainie naniesła mocny ŭdar pa postsavieckaj intehracyi, pa ŭsich intehracyjnych abjadnańniach, jakija inicyjavała Rasija, adznačaje Karbalevič. I ciapier usie lidary SND buduć jašče bolš naściarožana reahavać na prapanovy pahłybleńnia intehracyi ci stvareńnia nadnacyjanalnych orhanaŭ.
«Bo siońniašniaja Rasija, z adnaho boku, užo nie taki mocny čyńnik padtrymki, jana ciapier sama nie ŭ vielmi dobrym stanie. Ale pry hetym, z druhoha boku, jana moža być i pahrozaj, — kaža Valer Karbalevič. —
Rasija doŭhi čas padtrymlivała postsavieckija dziaržavy i ekanamična, i enierhietyčna, čamu ź joj zaŭsiody namahalisia padtrymlivać adnosiny. Nafta i haz pa lhotnych cenach, zbroja pa lhotnych cenach… Ciapier ža hety faktar padtrymki źmianšajecca, ale pavialičvajecca faktar pahrozy. Idei pra niaspraviadlivy raspad SSSR vielmi naściarožvajuć. I Rasija chutka niasiecca na skały, na ajśbierh — heta patencyjnaja pahroza, jakuju dobra adčuvajuć postsavieckija lidary. Tamu ja prahnazuju, što z dalejšymi intehracyjnymi pracesami na postsavieckaj prastory ŭźniknuć vialikija prablemy».
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
-
Łukašenka pavodzić siabie ŭ «makdonaldsie» jak u savieckaj stałoŭcy. I dumaje, što heta kruta
-
Pucin užo pavinšavaŭ Madžtabu Chamieniei, a Łukašenka nie. Čaho čakaje?
Ciapier čytajuć
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!4
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku2424
Kamientary