«Sadysty pavinny być vyjaŭlenyja i pakaranyja». Narodny ŭrač Biełarusi Ihar Karpaŭ vystupiŭ sa zvarotam

U aficyjnym telehram-kanale Ministerstva achovy zdaroŭja apublikavany zvarot narodnaha doktara Biełarusi Ihara Karpava: «Mianie pytajuć, jak ja staŭlusia da źbićcia ludziej u turmie? A jak da hetaha staviciesia vy? A jak da hetaha pastavicca luby doktar i čałaviek? Nieabchodnyja apieratyŭnyja śledčyja dziejańni i žorstkija sudovyja rašeńni pa kožnym vypadku hetaj brydoty!»

Fota Dźmitryja Bruško

U zvarocie hałoŭny infiekcyjanist krainy adznačaje: ličyć siabie čałaviekam niepubličnym i imkniecca nie źmianiać hetamu pryncypu. Ale z usich bakoŭ iduć zvanki.

«Nie budu pisać pra palityku — tak šmat skazana, skažu ab prafiesii. Hety tydzień byŭ jašče bolš niervovym i napružanym. Usio žyćcio my pryśviacili śviatoj misii zbaŭleńnia ludziej. Z nas mnohaje pytajecca, ale i mnohaje dadziena nam Boham i tymi ž ludźmi. Ale jość toje, što zabaroniena, i hetyja zabarony pryniaty hramadstvam. Časam maŭkliva, časam hołasna. U pryvatnaści, admaŭlać u akazańni dapamohi majučym patrebu.

Mianie pytajucca, jak ja staŭlusia da źbićcia ludziej u turmie? A jak da hetaha staviciesia vy? A jak da hetaha pastavicca luby lekar i čałaviek? Nieabchodnyja apieratyŭnyja śledčyja dziejańni i žorstkija sudovyja rašeńni pa kožnym vypadku hetaj brydoty!

Ja abjechaŭ praktyčna ŭsie turmy respubliki, akazvajučy dapamohu pacyjentam ź VIČ. Tam, dzie nie byŭ ja, byli maje kalehi i vučni. Ci hatovyja my akazać dapamohu aryštavanym ciapier? Rytaryčnaje pytańnie, u hety samy momant i na lubym uzroŭni. Heta toje, što nam dadziena jak miedykam, naša ščaście i misija!

Maje kalehi i ja pakul vyrašyli nie iści ŭ adpačynak. Ale nam nie dadziena palaryzavańnie pacyjentaŭ. Jany dla nas usio adny - našy i zamiežnyja hramadzianie, jakija majuć patrebu ŭ dapamozie. Niezaležna ad palityčnaha łahiera, da jakoha jany naležać. I jany pavinny atrymać hetuju dapamohu - niahledziačy na ​​ŭsiu palaryzacyju mierkavańniaŭ.

Kat - heta stan dušy. Jość dobraja fraza: «Katam možna nie być pry luboj uładzie». Dadam, a možna być i ŭ biełym chałacie - prykładaŭ chapaje. Nielha ŭsich vinavacić ahulna. Horka uspaminać, ale my, miedyki, čujem takija abvinavačvańni čaściej za inšych. Milicyja zaklikana achoŭvać spakoj hramadzian luboj krainy i pry luboj uładzie. Usie my viedajem i razumiejem, niahledziačy na ​​ŭsie napružańnie, žachi i emocyi, što bolšaja častka našych chłopcaŭ - narmalnyja ludzi. A voś sadysty pavinny być vyjaŭlenyja i izalavany, u hetym zacikaŭleny, pa-mojmu, usio!

I nichto ciapier nie patrabuje achviarnaści, jak pry karanavirusnaj infiekcyi, jakaja pakul jašče maje miesca być (maja tradycyjnaja fraza «dumajcie ab pažyłych», heta darečy). Prosta pamiatać, što bieły chałat da mnohaha abaviazvaje.

I naprykancy. U adnoj z balnic u nievialikim miastečku była naša kansultant. Pažyłaja pacyjentka ź infiekcyjnaj patałohijaj, miakka kažučy, niedahledžana. Było ździŭleńnie - pajšli inšyja pryjarytety. Dakładna jak u Bułhakava ŭ «Sabačaje serca»: «Nadakučyła mnie maja Matrena, namučyŭsia ja z fłanielevaja štanami, ciapier pryjšoŭ inšy čas … a zamahilnaha žyćcia nie isnuje». Isnuje, i časy zaŭsiody čymści padobnyja. Nie chaču raźbiracca ŭ detalach, pracytuju z «Faŭsta»: «U pačatku była sprava». I toje, što my adkaznyja za zdaroŭje ŭsich našych hramadzian - sprava našaha honaru. Ŭsich hramadzian!»

Akramia prafiesara Ihara Karpava list padpisali urač vyšejšaj katehoryi Majia Kazačenka, zahadčyk kafiedry infiekcyjnych chvarob BiełMAPA

Juryj Horbič, prafiesar Dźmitryj Daniłaŭ, dacent Mikita Sałaviej, asystent Źmicier Litvinčuk.

Ihar Karpaŭ - treci narodny doktar u historyi Biełarusi. Jon pracuje zahadčykam kafiedry infiekcyjnych chvarob BDMU.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0