Sieviaryniec raskazaŭ, jak jamu ŭ kałonii pieradali vielikodnuju bułku i čamu heta było niebiaśpiečna

Paśla Paschi ŭ atradzie padychodzić da mianie susied pa kubryku, nazaviem jaho Siarhiej:

— Paš, słuchaj, moj baćka, akazvajecca, ciabie viedaje. Na spatkańni pieradavaŭ pryvitańnie, kaža, padzialisia ź Sieviaryncam damašniaj bułkaj, vo pieradaŭ…

A razmova adbyvajecca la naraŭ, pad kamieraj.

— Siarhiej, — kažu, — vializny dziakuj tabie i tvajmu baćku, pakłon jamu i vinšuj sa śviatam, ale ž ty viedaješ, mianie pilnujuć, pieradavać adzin adnamu ničoha nielha.

Chto nie ŭ kursie, u łahiernych «Praviłach unutranaha rasparadku» jość taki punkt — «Otčuždienije». Zhodna z hetym punktam, pieradača luboj majomaści, rečaŭ, praduktaŭ, cyharetaŭ pamiž viaźniami zabaronienaja. Ty pačastavaŭ susieda, heta ŭbačyli, stuknuli ŭ opieradździeł, i ty prypłyŭ. 

Kaniečnie, užyvajuć hety punkt vybaračna (bo žyćcio jość žyćcio, ježa i cyharety cyrkulujuć pa zonach jak maje być) — ale ŭ dačynieńni da «palityčnych» adstreł naładžany. 

Kali «palityčny» pieradaje štości zvyčajnamu zeku — značyć, padkupaje, kab pieraciahnuć na svoj bok. Kali «palityčny» «palityčnamu» — heta salidarnaść, kaniečnie, treba «priesiekať». Nu, a kali zvyčajny zek «palityčnamu» — ooo, tut pachnie buntam, vyklik administracyi. Hasiać za takija rečy na Škłovie budź zdaroŭ.

Miechanizmy kantrolu — paŭsiudnyja kamiery, sietka stukačoŭ i detalovy ŭlik rečaŭ dy praduktaŭ, z dakładnaściu da adzinki ŭ vopisach (apisvajecca całkam usio, pa punktach, ad źmieściva tumbački da ladoŭni). I śpiecyjalna abučanyja ludzi za tym, chto cikavić administracyju, kłapatliva dahladajuć. 

Dyk voś, moj Siarhiej morščycca i kaža:

— Dy Paš, nu ŭsie ž dzielacca, tut kavałak bułki… Jak chočaš, ja zaharnu ŭ pakiet i pakładu kala tvajoj nary, ty zojdzieš, voźmieš. Usio, sa śviatam, a to ja pakryŭdžusia.

Idzie, šuršyć u svajoj torbie, u kubryku para čałaviek i kamiera.

Jołki-pałki, dumaju, i chłopiec ža charošy… Ale chto jaho viedaje, mo i padstava. U zonie takija sumnieńni łaskava nazyvajuć «maniečkaj», ad słova «manija» — lohkaja paranoja.

Ładna, dumaju. Treba ryzyknuć, bo inakš i chłopca pakryŭdžu, i pakiet zastaniecca lažać, a chutka na pracu, prydzie abchod — čyjo tut, skandały, intryhi, rasśledvańni, parušeńnie PVR… Karaciej, biaru, idu na kuchniu, razhortvaju, źjadaju kavałak smačnaj vielikodnaj bułki i dziakuju Siarhieju.

Praz paŭhadziny pačałosia. 

Prylataje apieradździeł:

— Čto było v čiornom pakietie? Kto dał Sievierincu čiornyj pakiet? 

Jaki taki čorny pakiet, tavaryš načalnik? Dy nichto ničoha nijakaha… 

Prahlad kamieraŭ. Kubryk. Kuchnia. Aaa, jest bułku!.. Političieskich podkarmlivajem, značit? 

Siarhieja vyličyli imhnienna. Nazaŭtra viaduć na pakarańnie. Piać sutak ŠIZA.

U atradzie paśmiejvalisia:

— Piać sutak za paŭbułki. Była b cełaja — dali b dziesiać.

Siarhiej vyjšaŭ z ŠIZA i, ułučyŭšy momant, padyšoŭ da mianie.

— Usio narmalna. Chalera ź imi. Bułka choć smačnaja była?

Vielikodnaja bułka z čornaha pakietu. Smačnaja?.. Voś dahetul uzhadvaju. Na jazyku byccam prysmak chleba pryčaścia. Cieła Chrysta ź vinom, jakoje pieratvarajecca ŭ kroŭ.

• 9
• 0
• 0
• 1
• 1
• 4
• 1
• 5