Alaksandr Łukašenka siońnia naviedaŭ Śviata-Błahavieščanski Ladzienski chram, jaki znachodzicca na terytoryi mužčynskaha manastyra ŭ honar Błahavieščańnia Praśviatoj Baharodzicy ŭ vioscy Małyja Lady Smalavickaha rajona. Kiraŭnik dziaržavy pryjechaŭ u carkvu razam sa svaim małodšym synam Mikałajem. Koratka pahutaryŭšy z prychadžanami, kiraŭnik dziaržavy zapaliŭ śviečku i pavinšavaŭ viernikaŭ sa śviatam Vialikadnia, paviedamlaje BiełTA.
Z chrama kiraŭnik dziaržavy pavinšavaŭ usich biełarusaŭ ź Vialikadniem, pavodle jaho słoŭ, samym śvietłym śviatam u žyćci. «Jak by ni było ŭ našaj historyi, nichto nie zmoh zakryć, prykryć, zabaranić hetaje śviata, — padkreśliŭ jon. — Ja zaŭsiody prychodziŭ i budu prychodzić u chram. Jak by ni składvalisia abstaviny, heta śviatoje. Heta pryncyp maim žyćci. Chaču, kab i vy kiravalisia samymi dobrymi i śvietłymi pryncypami. i tady Jon, ubačyŭšy heta, abaviazkova dapamoža».
Alaksandr Łukašenka pieradaŭ słovy padtrymki rasijanam i ŭkraincam, jakija taksama zmahajucca z pandemijaj. «Jany, jak i my, pieražyvajuć niaprosty čas. Moža być, u ich siońnia navat składaniej, čym u nas. Chaču ad usich biełarusaŭ pažadać im zdaroŭja.
Ja chaču, kab Haspodź pačuŭ i dapamoh im pieraadoleć hetuju biadu, čaściakom stvoranuju nami samimi. chaj našy braty žyvuć u miry i zhodzie», — skazaŭ kiraŭnik.
Kiraŭnik dziaržavy taksama pažadaŭ chutčejšaha vyzdaraŭleńnia palakam, litoŭcam i łatyšam, žycharam inšych jeŭrapiejskich krain, amierykancam i hramadzianam KNR.
Ciapier čytajuć
Piać dzion, 60 udzielnikaŭ, saŭna, biljard i kryki adno na adnaho. Raskazvajem, jak prajšła zakrytaja «hulnia Mackieviča»59
Kamientary