Pra heta Alaksandr Łukašenka raspavioŭ padčas naviedvańnia vajskovaha palihona ŭ Ivacevickim rajonie, piša BiełTA.
Kiraŭnik dziaržavy padkreśliŭ, što časam prestyž armii, vajskovaj słužby z-za tych ci inšych adzinkavych niehatyŭnych faktaŭ apuskajuć nastolki, što ludzi pačynajuć bajacca armii. «Dobraje ŭ nas vojska, nie biez hetych roznaha rodu prablem, jak u Piečach byli padziei. Heta armija, heta było zaŭsiody», — skazaŭ jon.
Łukašenka vykazaŭ mierkavańnie pra toje, što vojska pieršapačatkova stvorana dla vajny i praviadzieńnia vučeńniaŭ. «A što b było ŭ Biełarusi, kali b niedzie zahinuli 25 biełaruskich hramadzian. My b, napeŭna, na vušy ŭstali i hvałtam kryčali. A nie byvaje tak, kab u vajujučaj armii nie hinuli ludzi», — pravioŭ paraleli kiraŭnik dziaržavy.
Łukašenka źviarnuŭ uvahu, što fakty hibieli vajskoŭcaŭ, na žal, zdarajucca navat padčas vučeńniaŭ. Jon pryvioŭ u prykład adzin fakt časoŭ Savieckaha Sajuza z ułasnaha dośviedu. Adzin z etapaŭ taho vučeńnia pravodziŭsia ŭ Viciebskaj vobłaści.
«Na maich vačach. Išła stralba. Jak jany kazali, snarad nadłamaŭsia — nie pajšoŭ pa trajektoryi — i trapiŭ u BTR. Vosiem čałaviek u im było. Usie zahinuli», - raspavioŭ Alaksandr Łukašenka. «Katastrofa. Nie daj boh, ale na žal», — dadaŭ jon.
«Nam jašče malicca treba za toje, što Boh nas źbiaroh i što my ŭ armii nie niasiem takich strat. Ale heta nie apraŭdańnie padziejam u Piečach, — padkreśliŭ Alaksandr Łukašenka. — Prykra toje, što ŭ nas jość, chaj i adzinkavyja, fakty dziedaŭščyny. u mianie ŭnutry ŭsio pieravaročvajecca. Bo, kali ja słužyŭ u pahranvojskach, my naohuł nie viedali, što takoje dziedaŭščyna».
Ciapier čytajuć
Maksim Znak: My ź Cichanoŭskaj zajšli padavać skarhu ŭ kabiniet Jarmošynaj — ale Jarmošynaj tam nie było60
Kamientary